KOS HIDUP NAIK BUKAN PERSEPSI TETAPI REALITI YANG RAKYAT TANGGUNG SETIAP HARI (BM & ENGLISH)

 

KOS HIDUP NAIK BUKAN PERSEPSI TETAPI REALITI YANG RAKYAT TANGGUNG SETIAP HARI

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin (English version is at the bottom)

1. Rakyat Malaysia hari ini bukan sekadar berdepan dengan kenaikan harga, tetapi sedang melalui satu perubahan struktur ekonomi yang meningkatkan kos hidup, mengecilkan kuasa beli, dan memberi tekanan yang semakin berat kepada golongan pertengahan serta berpendapatan rendah.

2. Dalam menilai keadaan ekonomi, rakyat tidak lagi bergantung sepenuhnya kepada angka rasmi seperti kadar inflasi atau pertumbuhan KDNK. 

3. Sebaliknya, rakyat menilai melalui pengalaman hidup harian berdasarkan harga barang di pasar, kos makan dan minum di kedai kopi, bil elektrik yang semakin meningkat, serta kos pengangkutan untuk berulang-alik bekerja dan menghantar anak ke sekolah.

4. Dalam sektor makanan, persatuan peniaga dan laporan media menunjukkan bahawa kos telah meningkat antara 30% hingga 50% dalam tempoh beberapa tahun kebelakangan ini. 

5. Kesan ini dapat dilihat secara langsung pada harga makanan harian. Sebagai contoh, harga roti canai yang sebelum ini sekitar RM1.20 kini boleh mencecah RM2.00 hingga RM2.50 di kawasan bandar. 

6. Begitu juga dengan minuman seperti Nescafé tarik, yang dahulu sekitar RM1.80, kini berada dalam lingkungan RM3.00 atau lebih, bergantung kepada lokasi dan kos operasi premis.

7. Pada masa yang sama, tarif elektrik telah meningkat sekitar 14% dalam kitaran pelarasan semasa, manakala perbelanjaan subsidi sebelum ini mencecah berbilion ringgit sebelum langkah rasionalisasi dilaksanakan.

8. Dalam konteks ini, realiti ekonomi yang dirasai oleh rakyat wajar diberi perhatian setara, jika tidak lebih penting, daripada statistik rasmi yang sering digunakan untuk menggambarkan kestabilan makroekonomi.

9. Apa yang sedang berlaku di Malaysia hari ini bukan lagi soal persepsi, tetapi satu realiti ekonomi yang semakin jelas dan tidak boleh disangkal.

10. Sejak pentadbiran Perdana Menteri Anwar Ibrahim mengambil alih kerajaan di bawah kerangka MADANI, negara telah melalui satu gelombang pelarasan dasar yang membawa kepada kenaikan kos hidup secara berlapis, sama ada secara langsung mahupun tidak langsung.

11. Walaupun sebahagian tekanan berpunca daripada faktor global seperti harga komoditi dan kadar pertukaran mata wang, dasar domestik tetap memainkan peranan penting dalam menentukan sejauh mana beban tersebut dipindahkan kepada rakyat.

12. Penarikan subsidi diesel telah meningkatkan kos bahan api dalam sektor logistik. 

13. Dalam struktur ekonomi Malaysia yang sangat bergantung kepada rangkaian pengangkutan, kenaikan ini hampir pasti dipindahkan kepada pengguna melalui harga runcit yang lebih tinggi.

14. Pada masa yang sama, pelarasan tarif elektrik telah meningkatkan kos operasi industri dan perniagaan, yang seterusnya memberi kesan rantaian kepada harga barangan dan perkhidmatan.

15. Perluasan skop Cukai Jualan dan Perkhidmatan (SST) pula menambah tekanan kos apabila lebih banyak barangan dan perkhidmatan dikenakan cukai secara langsung atau melalui rantaian bekalan.

16. Secara keseluruhan, langkah-langkah ini membentuk satu tekanan inflasi yang bersifat menyeluruh dalam ekonomi domestik.

17. Kerajaan menggunakan istilah seperti “rasionalisasi subsidi” dan “subsidi bersasar” untuk menggambarkan pendekatan ini sebagai sebahagian daripada reformasi fiskal yang perlu. 

18. Dari sudut dasar, rasional ini boleh difahami, khususnya dalam usaha mengurangkan defisit dan memastikan kemampanan kewangan negara dalam jangka panjang.

19. Namun, realiti pelaksanaan menunjukkan bahawa sebahagian besar beban kewangan telah dialihkan secara berperingkat daripada kerajaan kepada rakyat. 

20. Apa yang dahulu ditanggung oleh negara kini dipindahkan kepada pengguna, sama ada melalui kenaikan harga secara langsung atau melalui kesan rantaian dalam struktur kos ekonomi.

21. Kesan yang paling membimbangkan ialah berlakunya fenomena yang boleh digambarkan sebagai “inflasi senyap” atau inflasi berlapis. 

22. Kenaikan kos tidak berlaku dalam satu sektor secara terasing, tetapi meresap ke seluruh sistem ekonomi melalui pelbagai saluran. 

23. Apabila kos pengangkutan meningkat, harga barang turut naik. Apabila kos tenaga meningkat, harga makanan dan perkhidmatan juga meningkat. 

24. Apabila cukai diperluas, harga akhir kepada pengguna turut meningkat. Akhirnya, rakyat merasakan hampir semua perkara menjadi lebih mahal, walaupun tiada satu punca tunggal yang dapat dikenal pasti secara langsung.

25. Dalam keadaan ini, jurang antara naratif rasmi kerajaan dan pengalaman sebenar rakyat semakin melebar.

26. Kerajaan sering menekankan bahawa majoriti rakyat tidak terkesan secara signifikan, namun pengalaman sebenar rakyat menunjukkan sebaliknya. Rakyat berdepan dengan realiti kos hidup yang semakin meningkat dan kuasa beli yang semakin terhakis. 

27. Jurang ini telah berkembang menjadi satu krisis kepercayaan terhadap kepimpinan ekonomi negara.

28. Pendapatan rakyat tidak berkembang seiring dengan kenaikan kos hidup. 

29. Akibatnya, tekanan terhadap isi rumah semakin ketara, manakala mekanisme perlindungan yang menyeluruh masih belum dirasai secara efektif di peringkat akar umbi.

30. Reformasi ekonomi seharusnya menyeimbangkan antara keperluan fiskal negara dan kesejahteraan rakyat, bukan sekadar mengurangkan beban kerajaan tanpa mengambil kira implikasi sosial yang lebih luas.

31. Pendirian rakyat jelas. Reformasi tidak boleh dilaksanakan dengan mengorbankan kesejahteraan rakyat. 

32. Apa yang diperlukan ialah pendekatan yang lebih telus, bersasar dan berimbang, termasuk pelaksanaan subsidi bersasar yang lebih efisien, pemantauan margin industri yang lebih ketat, serta usaha berterusan untuk meningkatkan pendapatan rakyat.

33. Ekonomi negara tidak boleh dipulihkan dengan cara memindahkan beban secara senyap kepada rakyat yang sudah pun terbeban.

34. Kerajaan perlu menangani krisis kos sara hidup ini dengan segera dan berkesan. 

35. Jika tidak, kenaikan kos hidup yang sedang berlaku hari ini berpotensi berkembang menjadi cabaran yang lebih besar, iaitu krisis kepercayaan terhadap keupayaan kerajaan untuk mengurus ekonomi secara adil, inklusif dan berkesan.

36. Apabila rakyat mula hilang keyakinan terhadap keadilan ekonomi, maka yang terhakis bukan sekadar kuasa beli, tetapi asas kepercayaan terhadap sistem itu sendiri.

Salam hormat, 
Dr Armin Baniaz Pahamin

ENGLISH

RISING COST OF LIVING: NOT A PERCEPTION, BUT A DAILY REALITY BORNE BY THE PEOPLE

By: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Malaysians today are not merely facing higher prices; they are undergoing a structural economic shift that is increasing the cost of living, eroding purchasing power, and placing growing pressure on the middle- and lower-income groups.

2. In assessing the state of the economy, the public no longer relies solely on official indicators such as inflation rates or GDP growth. 

3. Instead, people evaluate economic conditions through their daily lived experiences: prices at the market, the cost of meals and drinks at local eateries, rising electricity bills, and the rising cost of commuting to work and sending children to school.

4. In the food sector, traders’ associations and media reports indicate that costs have risen by 30%-50% over the past few years. 

5. This is clearly reflected in everyday food prices. For example, a roti canai that previously cost around RM1.20 can now reach RM2.00 to RM2.50 in urban areas. Similarly, beverages such as Nescafé tarik, which once cost about RM1.80, are now typically priced at RM3.00 or more, depending on location and operating costs.

6. At the same time, electricity tariffs have increased by approximately 14% in the current adjustment cycle, while government subsidy expenditures had previously reached billions of ringgit before rationalisation measures were introduced.

7. In this context, the economic reality experienced by the public deserves equal, if not greater, attention than official statistics often used to portray macroeconomic stability.

8. What is happening in Malaysia today is no longer a matter of perception but it is an undeniable economic reality.

9. Since the administration of Prime Minister Anwar Ibrahim assumed office under the MADANI framework, the country has undergone a series of policy adjustments that have resulted in a layered increase in the cost of living, both directly and indirectly.

10. While part of this pressure stems from global factors such as commodity prices and exchange rates, domestic policies play a critical role in determining how much of this burden is ultimately borne by the people.

11. The removal of diesel subsidies, for instance, has increased fuel costs within the logistics sector. 

12. In an economy like Malaysia’s, which relies heavily on transportation networks, these increases are almost inevitably passed on to consumers through higher retail prices.

13. Similarly, adjustments to electricity tariffs have raised operating costs for industries and businesses, which, in turn, are passed through the supply chain, contributing to higher prices for goods and services.

14. The expansion of the Sales and Services Tax (SST) has further intensified cost pressures, as more goods and services become subject to taxation either directly or indirectly through the supply chain.

15. Collectively, these measures have created a form of inflation that is broad-based and systemic.

16. The government has framed these changes as “subsidy rationalisation” and “targeted subsidies,” presenting them as necessary fiscal reforms. 

17. From a policy perspective, this rationale is understandable, particularly in efforts to reduce the fiscal deficit and ensure long-term financial sustainability.

18. However, the reality of implementation suggests that a significant portion of the financial burden has been gradually shifted from the state to the people. 

19. What was previously absorbed through subsidies is now borne by consumers, either directly through higher prices or indirectly through rising costs across the economic value chain.

20. The most concerning outcome is the emergence of what may be described as “silent inflation” or layered inflation. 

21. Price increases are no longer confined to a single sector but are diffused across the entire economy through multiple channels. 

22. When transportation costs rise, the price of goods increases. 

23. When energy costs rise, the price of food and services follows. 

24. When taxes expand, the final price paid by consumers increases. As a result, people feel that almost everything has become more expensive, even if no single cause is immediately apparent.

25. In this environment, the gap between official government narratives and the lived realities of the public is widening. 

26. While the government may emphasise macroeconomic stability, the people are confronting rising living costs and declining purchasing power. 

27. This gap is increasingly evolving into a crisis of trust in the country’s economic leadership.

28. Household incomes are not growing at a pace that matches the rise in living costs. 

29. Consequently, financial pressure on households is intensifying, while comprehensive protection mechanisms remain insufficiently felt at the grassroots level.

30. Economic reform must strike a balance between fiscal discipline and public welfare. It cannot be pursued solely by reducing the government’s burden without adequately considering its social implications.

31. The position is clear. Reform must not come at the expense of the people’s well-being.

32. What is needed is a more transparent, targeted, and balanced approach. 

33. One that includes more efficient implementation of targeted subsidies, stricter monitoring of industry margins, and sustained efforts to increase incomes.

34. The economy cannot be stabilised by quietly transferring the burden onto a population that is already under strain.

35. The government must address the cost-of-living crisis urgently and effectively. Failing this, the current trajectory risks escalating into a more profound challenge. A crisis of public trust in the government’s ability to manage the economy in a fair, inclusive, and effective manner.

36. When people begin to lose confidence in economic fairness, what is eroded is not only purchasing power, but the very foundation of trust in the system itself.

Kind regards,
Dr Armin Baniaz Pahamin

Mengapa Negara Pengeluar Minyak Gagal Melindungi Rakyat daripada Kenaikan Harga?

Dual Language (BM/English)

Mengapa Negara Pengeluar Minyak Gagal Melindungi Rakyat daripada Kenaikan Harga?

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Malaysia adalah negara pengeluar minyak, tetapi rakyatnya masih membayar harga bahan api seperti negara pengimport. Ini bukan sekadar ironi, ini adalah kegagalan dasar.

2. Apabila harga minyak dunia naik akibat konflik geopolitik seperti di Iran, kerajaan seolah-olah tidak mempunyai pilihan selain memindahkan tekanan itu kepada rakyat. 

3. Persoalannya, mengapa sebuah negara yang memiliki sumber sendiri masih gagal melindungi rakyatnya daripada kejutan luar?

4. Di sinilah kelemahan sebenar terserlah. Masalahnya bukan pada krisis global, tetapi pada kegagalan struktur domestik yang telah lama dibiarkan tanpa pembetulan yang serius.

5. Kegagalan ini mencerminkan keterbatasan kepimpinan Dato Seri Anwar Ibrahim dan kerajaan MADANI dalam menterjemahkan realiti ekonomi global kepada perlindungan domestik yang berkesan.

6. Akibat dari kegagalan ini, kesan ini akhirnya diterjemahkan kepada kos pengangkutan, harga makanan, dan tekanan sara hidup yang semakin menghimpit rakyat.

7. Kerajaan MADANI mengambil pendekatan yang bersifat jangka pendek dan reaktif, dan gagal membentuk satu kerangka dasar yang strategik dan mampan untuk melindungi rakyat dalam jangka panjang. 

8. Dalam erti kata lain, kerajaan hanya mengurus kesan daripada krisis, tetapi belum menangani punca struktur yang mendasarinya.

9. Kredibiliti kepimpinan Perdana Menteri Anwar Ibrahim dalam menangani krisis global sebegini menjadi faktor utama yang membentuk persepsi rakyat terhadap keupayaan kerajaan, khususnya apabila tindak balas dasar dilihat belum mampu memberikan perlindungan yang mampan daripada tekanan ekonomi semasa.

10. Ketidakpuasan ini dapat dilihat melalui jurang antara janji reformasi dan realiti pelaksanaan, ketidakseimbangan antara naratif rasmi dan pengalaman hidup rakyat, serta kegagalan menangani isu struktur yang berulang.

11. Malaysia amat terkesan dengan konflik geopolitik di Timur Tengah, khususnya melibatkan Iran, yang telah melonjakkan harga minyak global. Namun, hakikat yang lebih mendalam ialah struktur ekonomi tenaga negara sendiri yang menjadikan kita terdedah kepada kejutan luar.

12. Walaupun Malaysia merupakan negara pengeluar minyak, realitinya lebih kompleks. 

13. Negara mengeksport minyak mentah tetapi masih bergantung kepada import produk petroleum bertapis, manakala kapasiti penapisan domestik belum mencukupi dan sistem harga kekal terikat kepada pasaran global.

14. Keadaan ini mewujudkan paradoks dasar: negara mendapat manfaat daripada harga minyak tinggi di peringkat fiskal, tetapi rakyat menanggung kos di peringkat pengguna.

15. Isu sebenar bukanlah kenaikan harga minyak dunia semata-mata, tetapi kegagalan membina mekanisme penebatan harga domestik. 

16. Negara pengeluar yang berkesan seharusnya mampu menyerap dan menapis kesan volatiliti global sebelum ia sampai kepada rakyat.

17. Dalam keadaan semasa, pendekatan Malaysia kekal bersifat tindak balas jangka pendek. 

18. Subsidi diperluaskan apabila harga meningkat, tetapi tiada pembaharuan asas yang mampu mengurangkan kebergantungan kepada mekanisme ini. 

10. Justeru, negara kekal terdedah kepada kitaran yang sama setiap kali berlaku kejutan global.

20. Secara prinsipnya, beberapa langkah strategik sepatutnya telah dilaksanakan lebih awal. 

21. Antaranya ialah penubuhan dana penstabil harga minyak berasaskan lebihan hasil petroleum bagi menyerap kejutan harga tanpa membebankan fiskal secara berterusan. 

22. Ketiadaan mekanisme ini menyebabkan kerajaan bergantung kepada subsidi ad hoc yang menelan kos besar tanpa jaminan kelestarian.

23. Selain itu, kelemahan kapasiti penapisan domestik yang berlarutan masih belum ditangani secara agresif. 

24. Selagi negara bergantung kepada import bahan api bertapis, selagi itulah Malaysia kekal sebagai “price taker” walaupun memiliki sumber minyak mentah sendiri.

25. Mekanisme harga domestik juga belum benar-benar dipisahkan daripada harga global. 

26. Walaupun subsidi bersasar diperkenalkan, ia belum mampu melindungi rakyat sepenuhnya daripada turun naik pasaran dunia. Tanpa sistem harga yang lebih kukuh, kejutan global akan terus memberi tekanan kepada domestik.

27. Di samping itu, Malaysia masih belum mempunyai doktrin keselamatan tenaga yang menyeluruh. Tanpa simpanan strategik yang mencukupi, strategi lindung nilai, dan diversifikasi tenaga yang agresif, negara kekal dalam posisi reaktif terhadap setiap krisis global.

28. Langkah seperti mengekalkan harga RON95 melalui subsidi, bantuan tunai, serta rasionalisasi subsidi sememangnya membantu dalam jangka pendek tetapi dari sudut ekonomi, ia kekal sebagai mekanisme bantuan sementara, bukan penebat struktur. 

29. Malah, pengapungan harga diesel dan pengurangan subsidi pukal meningkatkan kebergantungan harga domestik terhadap pasaran global.

30. Dari sudut ekonomi politik, isu ini melangkaui soal harga bahan api dan menyentuh asas kepercayaan rakyat terhadap keupayaan kerajaan mengurus krisis. 

31. Apabila naratif rasmi menekankan faktor global, tetapi rakyat masih mempersoalkan mengapa negara pengeluar minyak tidak mampu menawarkan harga yang lebih stabil, maka wujud jurang persepsi yang berbahaya.

32. Jika jurang ini tidak ditangani dengan reformasi yang nyata, ia berpotensi menjadi liabiliti politik yang signifikan.

33. Kesimpulannya, kenaikan harga petrol dan diesel hari ini sememangnya berkait dengan konflik Iran dan dinamika pasaran global. Namun, masalah sebenar bukanlah faktor luaran semata-mata, tetapi kelemahan struktur dasar tenaga domestik yang gagal melindungi rakyat.

34. Malaysia bukan sekadar mangsa kepada krisis global tetapi mangsa kepada kegagalan kita sendiri membina sistem yang mampu melindungi rakyat.

35. Krisis ini bukan lagi soal pilihan dasar, tetapi keperluan mendesak untuk perubahan.

36. Kerajaan perlu berhenti bergantung kepada pendekatan subsidi sementara dan segera melaksanakan reform struktur yang telah lama tertangguh. 

37. Ini termasuk penubuhan dana penstabil harga minyak, pengukuhan kapasiti penapisan domestik, pelaksanaan mekanisme harga yang benar-benar melindungi rakyat, serta pembentukan doktrin keselamatan tenaga nasional yang jelas.

38. Tanpa langkah-langkah ini, setiap krisis global akan terus menjadi alasan, dan rakyat akan terus menjadi mangsa kepada kegagalan dasar yang sama berulang kali.

39. Pengurusan krisis minyak semasa akhirnya mencerminkan kegagalan sistemik yang lebih luas di bawah kepimpinan Perdana Menteri Anwar Ibrahim dan kerajaan MADANI dalam menyediakan penyelesaian yang menyeluruh dan mampan.

Salam hormat,

Dr Armin Baniaz Pahamin

Pengerusi Gerakan Ekonomi Malaysia

31.03.2026

English

Why Is an Oil-Producing Nation Failing to Protect Its Citizens from Rising Fuel Prices?

By Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Malaysia is an oil-producing nation, yet its citizens continue to pay fuel prices comparable to those in importing countries. This is not merely an irony, but it is a policy failure.

2. When global oil prices rise due to geopolitical conflicts such as those involving Iran, the government appears to have little choice but to pass the pressure on to the rakyat.

3. This raises a fundamental question: why is a country with its own resources unable to shield its people from external shocks?

4. The answer lies in a deeper structural weakness. The issue is not the global crisis itself, but a long-standing failure to address domestic structural deficiencies.

5. This failure reflects the limitations of leadership under Anwar Ibrahim and the MADANI government in translating global economic realities into effective domestic protection.

6. The consequences are evident: rising transportation costs, increasing food prices, and mounting pressure on the cost of living.

7. The government’s response has been largely short-term and reactive, lacking a strategic and sustainable policy framework to protect the rakyat over the long term.

8. In essence, the government is managing the symptoms of the crisis rather than addressing its structural causes.

9. The credibility of the Prime Minister’s leadership in managing such global crises is therefore central to public perception of the government’s capability, particularly when policy responses are seen as insufficient in providing lasting protection.

10. Public dissatisfaction is increasingly shaped by the gap between reform promises and actual delivery, the disconnect between official narratives and lived realities, and the persistence of unresolved structural issues.

11. Malaysia is indeed affected by geopolitical tensions in the Middle East, particularly involving Iran, which have driven global oil prices upward. However, the deeper issue lies within the country’s own energy structure.

12. Although Malaysia is an oil-producing nation, the reality is far more complex.

13. The country exports crude oil but remains dependent on imported refined petroleum, while domestic refining capacity is insufficient and pricing mechanisms remain tied to global markets.

14. This creates a clear policy paradox: the state benefits from higher oil prices at the fiscal level, while citizens bear the cost at the consumer level.

15. The real issue, therefore, is not merely rising global oil prices but the failure to establish an effective domestic price insulation mechanism.

16. A well-managed oil-producing country should be able to absorb and filter global price volatility before it reaches its citizens.

17. In Malaysia’s case, the current approach remains reactive and short-term.

18. Subsidies are expanded when prices rise, yet there is no fundamental reform to reduce reliance on such measures.

19. As a result, the country remains trapped in a recurring cycle, with each global shock translating directly into domestic pressure.

20. In principle, several strategic measures should have been implemented earlier.

21. One such measure is the establishment of an oil price stabilisation fund based on petroleum windfall revenues to absorb price shocks without placing continuous strain on fiscal resources.

22. The absence of such a mechanism has forced the government to rely on costly ad hoc subsidies without long-term sustainability.

23. In addition, the longstanding weakness in domestic refining capacity has yet to be addressed decisively.

24. As long as Malaysia depends on imported refined fuel, it will remain a price taker despite possessing its own crude resources.

25. Domestic pricing mechanisms also remain insufficiently decoupled from global markets.

26. While targeted subsidies have been introduced, they do not fully shield citizens from global price volatility. Without a more robust pricing framework, external shocks will continue to translate into domestic pressure.

27. Furthermore, Malaysia lacks a comprehensive national energy security doctrine. Without adequate strategic reserves, hedging strategies, and aggressive energy diversification, the country remains reactive to global crises.

28. Measures such as maintaining RON95 subsidies, providing cash assistance, and rationalising blanket subsidies offer short-term relief but remain temporary solutions rather than structural insulation.

29. In fact, diesel price liberalisation and subsidy reductions have increased domestic exposure to global market fluctuations.

30. From a political economy perspective, this issue goes beyond fuel prices and touches on public trust in the government’s ability to manage crises.

31. When official narratives emphasise global factors, yet citizens continue to question why an oil-producing nation cannot ensure stable prices, a dangerous perception gap emerges.

32. If left unaddressed, this gap risks becoming a significant political liability.

33. In conclusion, the rise in petrol and diesel prices is indeed linked to global dynamics, including the Iran conflict. However, the core issue is not external. It is rooted in structural weaknesses within domestic energy policy.

34. Malaysia is not merely a victim of global crises, but also of its own failure to build a system capable of protecting its people.

35. This is no longer a matter of policy choice, but an urgent necessity for reform.

36. The government must move beyond short-term subsidy dependence and implement long-overdue structural reforms.

37. These include establishing a stabilisation fund, strengthening domestic refining capacity, implementing a truly protective pricing mechanism, and developing a clear national energy security doctrine.

38. Without such reforms, every global crisis will continue to serve as justification, and the rakyat will remain the recurring victims of the same policy failures.

39. The handling of the current oil crisis ultimately reflects a broader systemic failure under Prime Minister Anwar Ibrahim and the MADANI government to deliver a comprehensive and sustainable solution. 

Salam hormat,
Dr Armin Baniaz Pahamin

Chairman, Gerakan Ekonomi Malaysia

31.01.2026

50 Kegagalan Anwar Ibrahim Sebagai Perdana Menteri

50 Kegagalan Anwar Ibrahim Sebagai Perdana Menteri
Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Apabila Datuk Seri Anwar Ibrahim mengangkat sumpah sebagai Perdana Menteri pada tahun 2022, ramai rakyat Malaysia melihat detik tersebut sebagai kemuncak kepada perjuangan Reformasi yang telah bermula sejak akhir 1990-an. 

2. Selama lebih dua dekad, Anwar membina reputasi sebagai simbol perubahan politik menentang rasuah, memperjuangkan keadilan institusi, serta menjanjikan pembaharuan sistem pentadbiran negara.

3. Naratif ini turut diperkukuh melalui pelbagai inisiatif komunikasi, termasuk pelancaran dokumentari Anwar: The Untold Story yang dipromosikan secara meluas kepada masyarakat umum.

4. Selepas beberapa tahun berada di Putrajaya, rakyat mula menilai di manakah reformasi yang dijanjikan dan adakah reformasi benar-benar dilaksanakan, atau ia sekadar slogan politik yang kuat ketika berada di luar kuasa tetapi semakin pudar apabila kuasa sudah berada di tangan?

5. Kritikan pertama yang paling merosakkan kredibiliti kerajaan Madani ialah kontroversi pelepasan tanpa pembebasan (DNAA) terhadap Timbalan Perdana Menteri Datuk Seri Ahmad Zahid Hamidi. 

6. Keputusan tersebut memberi persepsi bahawa agenda antirasuah yang selama ini menjadi asas perjuangan Reformasi telah dikompromi demi kestabilan politik kerajaan.

7. Dalam masa yang sama, banyak reformasi institusi yang pernah dijanjikan masih belum menjadi kenyataan. Cadangan memisahkan kuasa antara Peguam Negara dan Pendakwa Raya masih tertangguh. 

8. Ombudsman yang pernah dijanjikan untuk mengukuhkan akauntabiliti pentadbiran masih belum diwujudkan. Reformasi Parlimen pula bergerak jauh lebih perlahan daripada harapan rakyat.

9. Satu lagi kegagalan yang memberi kesan besar kepada imej reformasi ialah kegagalan meluluskan had dua penggal bagi jawatan Perdana Menteri. 

10. Pindaan Perlembagaan yang sepatutnya menjadi simbol perubahan sistem politik akhirnya tidak berjaya diluluskan, walaupun kerajaan mempunyai kekuatan politik yang mencukupi untuk menjayakannya.

11. Dalam bidang ekonomi pula, cabaran paling besar yang terus menghantui pentadbiran ialah kos sara hidup. Harga makanan, kos perumahan dan tekanan perbelanjaan harian masih menjadi keluhan utama rakyat.

12. Walaupun pelbagai bantuan dan subsidi bersasar diperkenalkan, ramai rakyat masih merasakan bahawa kehidupan semakin mencabar.

13. Pelaksanaan rasionalisasi subsidi diesel juga mencetuskan kebimbangan kerana kenaikan kos bahan api memberi kesan langsung kepada kos logistik dan harga barangan. 

14. Pada peringkat awal pentadbiran, tekanan terhadap nilai ringgit dan ketidaktentuan ekonomi global turut menjejaskan keyakinan sebahagian pelabur dan rakyat.

15. Di peringkat politik, kerajaan perpaduan yang dibentuk bagi memastikan kestabilan politik turut membawa dilema tersendiri. Kerajaan bergantung kepada gabungan parti yang mempunyai latar belakang dan kepentingan politik yang sangat berbeza. 

16. Keadaan ini memaksa banyak kompromi dibuat, dan kompromi tersebut sering dilihat bertentangan dengan semangat Reformasi yang pernah diperjuangkan.

17. Dalam masa yang sama, sokongan pengundi Melayu terhadap kerajaan masih kekal lemah. Dalam beberapa pilihan raya negeri, parti pembangkang berjaya mengukuhkan pengaruh mereka dalam kalangan pengundi Melayu, sekali gus menimbulkan persoalan tentang kekuatan sokongan politik kerajaan dalam jangka panjang.

18. Ruang demokrasi dan kebebasan bersuara juga terus menjadi perdebatan. Penggunaan undang-undang sedia ada seperti Akta Hasutan serta tindakan terhadap beberapa aktivis dan pengkritik kerajaan menimbulkan persoalan sama ada reformasi demokrasi benar-benar dilaksanakan atau sekadar retorik politik.

19. Kontroversi yang melibatkan kredibiliti Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia juga menjejaskan keyakinan rakyat terhadap institusi antirasuah negara. 

20. Apabila institusi yang sepatutnya memerangi rasuah sendiri menjadi bahan polemik awam, persepsi terhadap komitmen kerajaan untuk memerangi rasuah turut terjejas.

21. Selain itu, integriti peribadi Anwar Ibrahim turut menjadi bahan perdebatan apabila beliau dilihat oleh pengkritik sering memilih laluan perundangan dan teknikal bagi mencabar kes tersebut sebelum ia sampai ke perbicaraan penuh. 

22. Keadaan ini menimbulkan persepsi dalam kalangan sebahagian pemerhati bahawa beliau berusaha mengelakkan perbicaraan terbuka, sedangkan mahkamah sepatutnya menjadi ruang yang paling wajar untuk membersihkan nama secara sah dan tuntas daripada dakwaan salah laku seksual yang pernah dibangkitkan terhadapnya.

23. Walaupun isu-isu tersebut tidak pernah diputuskan secara konklusif di mahkamah, ia tetap digunakan oleh pihak lawan politik untuk mempersoalkan kredibiliti kepimpinan beliau.

24. Kesemua isu ini akhirnya membawa kepada satu persoalan yang lebih besar dalam politik negara. 

25. Bagi seorang pemimpin yang selama ini menjadi simbol perubahan, cabaran terbesar bukan sekadar mentadbir negara, tetapi memastikan bahawa idealisme Reformasi yang dibawa selama lebih dua dekad benar-benar diterjemahkan kepada perubahan institusi yang nyata.

26. Dalam politik, rakyat tidak menilai pemimpin berdasarkan slogan atau retorik. Rakyat menilai berdasarkan hasil yang dirasai dalam kehidupan mereka.

27. Sejarah akhirnya tidak menilai apa yang dijanjikan.

28. Sejarah menilai apa yang benar-benar dilakukan ketika memegang kuasa. 

29. Persoalan sebenar hari ini bukan sekadar sama ada Anwar Ibrahim seorang pemimpin yang baik atau tidak. Persoalannya ialah sama ada sistem politik Malaysia benar-benar berubah selepas beliau memegang kuasa.

30. Jika institusi masih sama, kompromi politik masih sama, dan beban rakyat masih sama, maka timbul persoalan yang lebih besar: apakah sebenarnya yang telah berubah selepas Reformasi menjadi kerajaan?

31. Adakah Reformasi benar-benar berlaku, atau ia berhenti sebaik sahaja Anwar Ibrahim menjadi Perdana Menteri?

32. Bagi memahami skala kritikan yang sering dibangkitkan terhadap pentadbiran ini, berikut ialah antara lima puluh isu yang sering menjadi perbahasan oleh penganalisis, pemerhati politik dan sebahagian rakyat dalam menilai prestasi kepimpinan Anwar Ibrahim sebagai Perdana Menteri.

# 50 Isu dan Kritikan Terhadap Pentadbiran Anwar Ibrahim

Reformasi Institusi dan Tadbir Urus

1. Kegagalan meluluskan had dua penggal bagi jawatan Perdana Menteri.

2. Pemisahan kuasa antara Peguam Negara dan Pendakwa Raya masih belum dilaksanakan.

3. Ombudsman yang pernah dijanjikan masih belum ditubuhkan.

4. Reformasi Parlimen bergerak lebih perlahan daripada jangkaan awal.

5. Pembaharuan sistem pembiayaan politik masih belum direalisasikan.

6. Jawatan politik dalam syarikat berkaitan kerajaan (GLC) masih berterusan.

7. Reformasi institusi Suruhanjaya Pilihan Raya tidak menunjukkan perubahan besar.

8. Penggunaan undang-undang lama seperti Akta Hasutan masih dipersoalkan.

9. Struktur tadbir urus kerajaan dilihat tidak berubah secara signifikan.

10. Janji memulihkan integriti institusi negara masih menjadi perdebatan.

Integriti dan Persepsi Antirasuah

11. Kontroversi DNAA terhadap Timbalan Perdana Menteri Ahmad Zahid Hamidi.

12. Persepsi bahawa kes berprofil tinggi mendapat layanan berbeza.

13. Kritikan terhadap kelewatan reformasi institusi penguatkuasaan.

14. Kredibiliti institusi antirasuah menjadi perbahasan awam.

15. Persepsi standard berganda dalam penguatkuasaan undang-undang.

16. Reformasi sistem pendakwaan masih belum berlaku.

17. Ketelusan proses pendakwaan terus dipersoalkan oleh pengkritik.

18. Keyakinan awam terhadap komitmen antirasuah kerajaan diuji.

19. Kompromi politik dilihat memberi kesan kepada naratif integriti.

20. Agenda kerajaan bersih masih belum meyakinkan sebahagian rakyat.

Ekonomi dan Kos Sara Hidup

21. Kos sara hidup kekal sebagai kebimbangan utama rakyat.

22. Harga makanan terus meningkat.

23. Harga rumah masih di luar kemampuan ramai rakyat.

24. Tekanan inflasi terhadap isi rumah berpendapatan sederhana.

25. Rasionalisasi subsidi diesel memberi kesan kepada kos logistik.

26. Kebimbangan kenaikan harga barangan akibat kos pengangkutan.

27. Nilai ringgit pernah mengalami tekanan pada awal pentadbiran.

28. Pertumbuhan ekonomi tidak dirasai secara langsung oleh sebahagian rakyat.

29. Peluang pekerjaan berkualiti masih menjadi kebimbangan graduan.

30. Jurang pendapatan dalam masyarakat masih ketara.

Politik dan Sokongan Rakyat

31. Kerajaan perpaduan memerlukan kompromi politik yang besar.

32. Sokongan pengundi Melayu terhadap kerajaan masih terhad.

33. Pembangkang berjaya mengukuhkan pengaruh di beberapa negeri.

34. Polarisasi politik negara masih berterusan.

35. Naratif Reformasi semakin sukar dipertahankan oleh penyokong kerajaan.

36. Ketegangan antara parti dalam kerajaan kadangkala muncul ke permukaan.

37. Kebergantungan kepada gabungan parti dengan agenda berbeza.

38. Legitimasi politik kerajaan sering menjadi bahan perdebatan awam.

39. Kepercayaan politik dalam kalangan rakyat masih terpecah.

40. Risiko ketidakstabilan politik jangka panjang terus dibincangkan.

Persepsi Kepimpinan dan Demokrasi

41. Kebimbangan terhadap ruang kebebasan bersuara.

42. Tindakan terhadap aktivis dan pengkritik kerajaan menimbulkan perdebatan.

43. Kebebasan media terus menjadi isu yang dibincangkan.

44. Reformasi demokrasi tidak bergerak sepantas yang diharapkan.

45. Kerajaan kadangkala dilihat defensif terhadap kritikan.

46. Kontroversi institusi penguatkuasaan menjejaskan keyakinan awam.

47. Jurang antara retorik Reformasi dan realiti pentadbiran sering dipersoalkan.

48. Keyakinan terhadap agenda perubahan diuji oleh perkembangan semasa.

49. Kontroversi politik lama terus menjadi polemik dalam wacana politik.

50. Persoalan sama ada Reformasi benar-benar dilaksanakan masih menjadi perdebatan nasional.