AGENDA BUMIPUTERA BUKAN KEUTAMAAN DI BAWAH PENTADBIRAN ANWAR

AGENDA BUMIPUTERA BUKAN KEUTAMAAN DI BAWAH PENTADBIRAN ANWAR


Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English version at the bottom)

"Penelitian mendalam terhadap peruntukan bajet, kedudukan institusi dan penjajaran kepimpinan menunjukkan berlakunya peralihan struktur dalam keutamaan negara, di mana dasar berfokus kepada Bumiputera tidak lagi berada di teras kerangka ekonomi Malaysia."

1. Agenda Bumiputera tidak lagi menjadi keutamaan dalam hala tuju dasar negara di bawah pentadbiran Anwar Ibrahim.

2. Penilaian ini bukan bersandarkan persepsi, tetapi berasaskan perkembangan fiskal, kedudukan institusi dan penjajaran kepimpinan yang menunjukkan perubahan keutamaan yang semakin jelas.

3. Dalam ekonomi politik, sesuatu agenda diukur melalui bagaimana sumber diagihkan, bagaimana institusi diposisikan, dan siapa yang diberikan tanggungjawab untuk melaksanakannya.

4. Perubahan ini dapat dilihat dengan lebih jelas melalui analisis bajet.

5. Sebelum tahun 2023, peruntukan Bumiputera lebih jelas dan dinyatakan secara eksplisit dalam dokumen fiskal.

6. Anggaran kasar menunjukkan sekitar RM10 hingga RM11 bilion diperuntukkan secara langsung melalui pelbagai program keusahawanan, kontraktor, pendidikan dan pembangunan kapasiti.

7. Selepas 2023, peruntukan langsung kepada Bumiputera dianggarkan sekitar RM6 hingga RM7 bilion setahun berdasarkan komponen yang dapat dikenal pasti dalam bajet.

8. Dalam tempoh yang sama, saiz keseluruhan bajet negara meningkat dengan ketara, mencecah ratusan bilion ringgit setiap tahun.

9. Secara ringkasnya, jumlah mungkin tidak berkurang secara mutlak, tetapi keutamaan Bumiputera jelas tidak berkembang seiring dengan pertumbuhan keseluruhan bajet negara.

10. Dari sudut struktur fiskal, ini menunjukkan bahawa keutamaan relatif Bumiputera dalam perbelanjaan negara semakin berkurangan.

11. Perubahan ini turut diperkuat oleh peralihan pendekatan dasar daripada perlindungan berasaskan struktur kepada bantuan berasaskan keperluan.

12. Pendekatan seperti subsidi bersasar, bantuan tunai dan rasionalisasi bahan api mencerminkan kerangka baharu yang menilai kelayakan berdasarkan pendapatan, bukan kedudukan dalam struktur ekonomi.

13. Dalam konteks Malaysia, di mana Bumiputera membentuk majoriti dalam kumpulan berpendapatan rendah dan sederhana, perubahan ini memberi kesan yang signifikan terhadap bentuk perlindungan yang diterima.

14. Apa yang sebelum ini merupakan pendekatan yang jelas berfokus kepada pembinaan kapasiti Bumiputera kini bergerak ke arah pendekatan yang lebih umum dan tidak lagi memberikan penekanan khusus kepada kumpulan tersebut.

15. Perubahan keutamaan juga dapat dilihat melalui kedudukan institusi yang berkaitan dengan agenda Bumiputera.

16. Institusi seperti TERAJU tidak lagi berada dalam struktur pusat kuasa yang sama seperti sebelum ini, manakala Ekuinas disusun semula dalam kerangka yang lebih besar daripada sebuah entiti yang berfokus kepada pemerkasaan ekuiti Bumiputera kepada struktur yang lebih umum.

17. TalentCorp pula berfungsi sepenuhnya sebagai agensi agenda nasional tanpa penekanan khusus kepada pembangunan Bumiputera.

18. Institusi ini masih wujud, tetapi kedudukannya dalam struktur pentadbiran menunjukkan bahawa ia bukan lagi berada di barisan hadapan dalam menentukan arah pembangunan negara.

19. Dalam mana-mana sistem pentadbiran, keutamaan sebenar juga dapat dilihat melalui siapa yang memegang jawatan dan bagaimana portfolio diagihkan.

20. Perkembangan terkini menunjukkan bahawa pendekatan pelantikan semakin beralih kepada kerangka technocratic dan national-neutral.

21. Agensi dan institusi yang sebelum ini mempunyai kaitan rapat dengan pembangunan Bumiputera kini tidak lagi menunjukkan penjajaran yang jelas antara mandat dan kepimpinan.

22. Perkara yang sama dapat diperhatikan dalam beberapa portfolio kerajaan yang mempunyai impak langsung kepada pembangunan ekonomi dan sosial Bumiputera.

23. Penekanan terhadap agenda khusus semakin berkurangan apabila portfolio tersebut tidak lagi dibingkaikan dalam konteks pembangunan Bumiputera secara langsung.

24. Ini bukan sekadar persoalan individu, tetapi refleksi kepada bagaimana kerajaan mentakrifkan keutamaan dalam pelaksanaan dasar.

25. Apabila penjajaran antara mandat dan kepimpinan mula longgar, keutamaan dasar juga akan berubah secara semula jadi.

26. Naratif rasmi kerajaan turut menunjukkan peralihan yang konsisten dengan perubahan ini.

27. Agenda Bumiputera tidak lagi dikemukakan sebagai kerangka utama pembangunan negara.

28. Sebaliknya, ia diletakkan dalam konteks yang lebih luas seperti ekonomi MADANI, inklusiviti dan keadilan sosial.

29. Pendekatan ini mungkin bertujuan untuk membentuk dasar yang lebih menyeluruh, tetapi pada masa yang sama ia mengurangkan kejelasan dan fokus terhadap agenda Bumiputera sebagai satu keutamaan yang berdiri sendiri.

30. Apabila sesuatu agenda tidak lagi disebut secara konsisten sebagai keutamaan, ia juga cenderung untuk tidak diberi penekanan yang sama dalam pelaksanaan.

31. Gabungan perubahan dalam bajet, institusi, kepimpinan dan naratif membawa kepada satu implikasi yang lebih besar.

32. Agenda Bumiputera masih wujud dalam kerangka dasar negara, tetapi kedudukannya dalam struktur sebenar semakin berganjak daripada pusat ke pinggiran.

33. Ini bermakna impaknya terhadap pengagihan peluang ekonomi, pembinaan kapasiti dan mobiliti sosial juga berpotensi untuk berubah dalam jangka panjang.

34. Dalam ekonomi politik, perubahan seperti ini jarang berlaku secara mendadak.

35. Ia berlaku secara berperingkat melalui penyusunan semula keutamaan dan struktur pelaksanaan.

36. Keseluruhan analisis menunjukkan satu pola yang konsisten.

37. Peruntukan tidak lagi berkembang secara seiring dengan saiz bajet negara.

38. Institusi tidak lagi berada pada kedudukan strategik yang sama.

39. Kepimpinan dan portfolio tidak lagi menunjukkan penjajaran yang jelas dengan agenda tersebut.

40. Naratif dasar pula semakin bergerak ke arah kerangka yang lebih umum.

41. Kesimpulannya, agenda Bumiputera bukan lagi keutamaan dalam hala tuju dasar negara pada masa ini.

42. Dalam politik dan pentadbiran, keutamaan menentukan arah, dan arah menentukan masa depan.

43. Apabila sesuatu agenda tidak lagi berada di kedudukan keutamaan, kesannya akan dirasai bukan sahaja pada dasar hari ini, tetapi juga pada struktur peluang untuk generasi akan datang.

44. Sebab itu rakyat Malaysia perlu menilai semula arah dasar negara hari ini.

45. Penyatuan bangsa Melayu mesti melangkaui politik kepartian dan dibina atas kejelasan agenda serta keutamaan yang sebenar.

46. Kepimpinan seperti Tun Dr Mahathir Mohamad boleh menjadi payung penyatuan yang merentas parti untuk memastikan agenda Bumiputera kembali diangkat sebagai keutamaan. 

47. Akhirnya, sokongan orang Melayu akan diberikan kepada mana-mana pihak yang benar-benar mampu memikul dan melaksanakan agenda payung besar ini secara konsisten.

Salam hormat,

Dr Armin Baniaz Pahamin

ENGLISH

THE BUMIPUTERA AGENDA IS NO LONGER A PRIORITY UNDER ANWAR’S ADMINISTRATION

By: Dr Armin Baniaz Pahamin

"A closer look at budget allocations, institutional positioning and leadership alignment suggests a structural shift in national priorities, where Bumiputera-focused policies are no longer at the centre of Malaysia’s economic framework."

1. The Bumiputera agenda is no longer a central priority in Malaysia’s policy direction under the administration of Anwar Ibrahim.

2. This assessment is not based on perception, but on observable shifts in fiscal allocation, institutional positioning, and leadership alignment, all of which point to a clear change in national priorities.

3. In political economy, an agenda is not measured by policy statements alone. It is measured by how resources are allocated, how institutions are positioned, and who is entrusted to implement them.

4. This shift becomes more evident when examined through the lens of the national budget.

5. Prior to 2023, Bumiputera allocations were more clearly defined and explicitly stated in fiscal documents.

6. Rough estimates indicate that approximately RM10 to RM11 billion was directly allocated through programmes related to entrepreneurship, contracting, education, and capacity development.

7. Since 2023, direct allocations to Bumiputera are estimated at around RM6 to RM7 billion annually, based on identifiable components within the budget.

8. During the same period, the overall national budget has increased significantly, reaching hundreds of billions of ringgit each year.

9. In simple terms, while total allocations may not have declined in absolute terms, the priority given to Bumiputera has clearly not kept pace with the overall expansion of the national budget.

10. From a fiscal structure perspective, this indicates a declining relative priority of Bumiputera within national expenditure.

11. This shift is further reinforced by a broader change in policy approach, moving away from structural protection towards needs-based assistance.

12. Policies such as targeted subsidies, cash transfers, and fuel rationalisation reflect a framework that determines eligibility based on income rather than structural economic position.

13. In the Malaysian context, where Bumiputera form the majority of lower- and middle-income groups, this transition has significant implications for the nature of protection and support received.

14. What was previously a clearly defined, Bumiputera-focused capacity-building approach is now evolving into a broader, more general framework that no longer places explicit emphasis on the group.

15. The change in priority is also reflected in the positioning of institutions linked to the Bumiputera agenda.

16. Institutions such as TERAJU no longer occupy the same central position within the core structure of government.

17. Ekuinas has been restructured into a broader framework, moving from a focused Bumiputera equity development entity into a more general institutional structure, thereby diluting its specific identity.

18. TalentCorp now operates fully as a national agenda agency, without explicit emphasis on Bumiputera development.

19. These institutions continue to exist, but their positioning within the administrative structure suggests that they are no longer at the forefront of shaping national development priorities.

20. In any system of governance, real priorities are also reflected in who holds key positions and how portfolios are assigned.

21. Recent developments indicate a shift towards a more technocratic and national-neutral approach in appointments.

22. Agencies and institutions that were previously closely linked to Bumiputera development no longer demonstrate a clear alignment between their mandate and leadership.

23. A similar pattern can be observed in several government portfolios that have direct impact on Bumiputera economic and social development.

24. The emphasis on a specific agenda has diminished as these portfolios are no longer framed explicitly within the context of Bumiputera advancement.

25. This is not merely a question of individuals, but a reflection of how the government defines its priorities in policy execution.

26. When alignment between mandate and leadership begins to weaken, policy priorities will naturally shift.

27. The official policy narrative also reflects this transition.

28. The Bumiputera agenda is no longer presented as a central framework for national development.

29. Instead, it is embedded within broader concepts such as the MADANI economy, inclusivity, and social justice.

30. While this approach may aim to create a more comprehensive policy framework, it simultaneously reduces the clarity and focus of the Bumiputera agenda as a distinct priority.

31. When an agenda is no longer consistently articulated as a priority, it is also less likely to be prioritised in implementation.

32. The combined shifts in budget allocation, institutional positioning, leadership alignment, and policy narrative point to a broader implication.

33. The Bumiputera agenda still exists within the national policy framework, but its position within the overall structure is gradually moving from the centre to the periphery.

34. This carries long-term implications for the distribution of economic opportunities, capacity building, and social mobility.

35. In political economy, such changes rarely occur abruptly.

36. They unfold gradually through the reconfiguration of priorities and implementation structures.

37. Taken together, the evidence points to a consistent pattern.

38. Allocations are no longer expanding in proportion to the size of the national budget.

39. Institutions no longer occupy the same strategic position.

40. Leadership and portfolios no longer reflect clear alignment with the agenda.

41. Policy narratives are shifting towards broader and more general frameworks.

42. The conclusion is clear.

43. The Bumiputera agenda is no longer a central priority in the country’s policy direction.

44. In governance and politics, priorities determine direction, and direction determines the future.

45. When an agenda is no longer prioritised, the consequences will be felt not only in current policies, but also in the structure of opportunities for future generations.

46. This is why Malaysians must reassess the current policy direction.

47. The unity of the Malay community must move beyond partisan politics and be grounded in a clear and coherent agenda.

48. Leadership such as Mahathir Mohamad can serve as a unifying umbrella across political divides to ensure that the Bumiputera agenda is restored as a national priority.

49. Ultimately, Malay support will be given to those who can genuinely carry and implement this broader agenda with consistency and conviction.

Kind regards,

Dr Armin Baniaz Pahamin

DUA ISU SEMPADAN, SATU PETUNJUK: KELEMAHAN PENTADBIRAN MADANI DALAM MENGURUS KEDAULATAN

DUA ISU SEMPADAN, SATU PETUNJUK: KELEMAHAN PENTADBIRAN MADANI DALAM MENGURUS KEDAULATAN
Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English version at the bottom)

1. Dalam tempoh yang singkat, dua isu sempadan muncul berturut-turut. Kawasan seluas 5,207 hektar di Sabah diikuti dengan 1,273 hektar di Pulau Sebatik.

2. Ini bukan sekadar kebetulan. Ia mencerminkan kelemahan yang semakin jelas dalam cara pentadbiran hari ini mengurus isu kedaulatan negara.

3. Kerajaan Madani telah memberikan penjelasan teknikal. Mereka menyatakan ia melibatkan kawasan Outstanding Boundary Problem (OBP) dan berasaskan perjanjian lama.

4. Namun persoalannya bukan lagi sekadar teknikal.

5. Persoalannya ialah keupayaan kerajaan untuk bertindak dengan tegas, mengawal naratif, dan meyakinkan rakyat.

6. Sepanjang dua dekad lalu, Malaysia telah berdepan pelbagai isu sempadan. Namun pendekatan yang diambil oleh pentadbiran terdahulu menunjukkan satu pola yang berbeza. 

7. Dalam kes Pulau Batu Putih, Malaysia membawa pertikaian tersebut ke Mahkamah Keadilan Antarabangsa untuk mendapatkan penyelesaian berasaskan undang-undang, menunjukkan kesediaan negara menggunakan saluran undang-undang antarabangsa dalam mempertahankan tuntutannya.

8. Dalam era Tun Dr Mahathir Mohamad, kerajaan mengambil langkah untuk mencabar semula keputusan tersebut apabila terdapat dokumen baharu yang berpotensi mengubah kedudukan kes.

9. Pendekatan ini menunjukkan bahawa walaupun keputusan tidak memihak sepenuhnya, usaha mempertahankan kedaulatan tetap dilaksanakan melalui saluran yang jelas dan tegas.

10. Rundingan sempadan dengan negara jiran juga dilaksanakan secara berperingkat dengan penglibatan agensi teknikal, diplomatik dan keselamatan secara tersusun. 

11. Isu-isu sensitif dikendalikan dalam kerangka diplomasi yang terkawal dan tidak dibiarkan berkembang menjadi polemik awam berulang dalam tempoh singkat.

12. Hari ini, pendekatan tersebut kelihatan semakin berbeza.

13. Isu muncul dalam tempoh yang singkat dan ditanggapi secara berasingan. 

14. Penjelasan mengenai isu 5,207 hektar di sidang khas Parlimen dibuat tanpa sesi soal jawab. Ini menimbulkan persoalan terhadap ketelusan dan keyakinan terhadap keupayaan kerajaan. 

15. Penjelasan diberikan secara teknikal tanpa naratif yang jelas dan menyeluruh. 

16. Dalam masa yang sama, kenyataan dari luar negara membentuk persepsi yang tidak selari dengan penjelasan dalam negara.

17. Ini bukan sekadar kelemahan komunikasi, tetapi kelemahan kepimpinan strategik.

18. Apabila negara jiran secara terbuka menyatakan mereka mendapat kawasan, sedangkan kerajaan hanya memberi penjelasan teknikal tanpa keyakinan yang meyakinkan, rakyat mula membuat kesimpulan sendiri. 

19. Dan kesimpulan itu tidak memihak kepada kerajaan.

20. Dalam soal kedaulatan, tindakan yang diambil adalah lebih penting daripada penjelasan.

21. Kerajaan terdahulu menunjukkan bahawa isu sempadan memerlukan ketegasan, strategi undang-undang dan kawalan naratif yang jelas. Hari ini, elemen-elemen ini dilihat semakin lemah.

22. Kerajaan Madani mungkin betul dari sudut teknikal. Namun dalam politik, menjadi betul sahaja tidak memadai.

23. Kerajaan mesti dilihat tegas. Kerajaan mesti dilihat yakin. Dan kerajaan mesti mampu meyakinkan rakyat bahawa setiap inci tanah negara diurus dengan penuh tanggungjawab.

24. Hakikatnya semakin jelas bahawa ini bukan sekadar isu sempadan.

25. Ini adalah ujian terhadap keupayaan kerajaan mempertahankan kedaulatan negara.

26. Dan ketika ini, ujian tersebut dilihat gagal diurus dengan meyakinkan.

27. Jika kerajaan hanya mampu menjawab dengan istilah teknikal tetapi gagal meyakinkan rakyat, maka masalah sebenar bukan sempadan, tetapi kelemahan kepimpinan negara itu sendiri.

Salam hormat,

Dr Armin Baniaz Pahamin

ENGLISH

TWO BORDER ISSUES, ONE SIGNAL: WEAKNESS IN THE MADANI ADMINISTRATION’S MANAGEMENT OF SOVEREIGNTY

By: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Within a short span of time, two border issues have emerged in succession. An area of 5,207 hectares in Sabah has now been followed by 1,273 hectares in Pulau Sebatik.

2. This is not merely a coincidence. It reflects a growing weakness in how the current administration is managing matters of national sovereignty.

3. The Madani government has provided technical explanations, stating that these involve Outstanding Boundary Problems (OBP) and are based on historical treaties.

4. However, the issue is no longer purely technical.

5. The real question is whether the government has the ability to act decisively, control the narrative, and maintain public confidence.

6. Over the past two decades, Malaysia has faced numerous boundary issues. Yet the approach taken by previous administrations reveals a distinctly different pattern.

7. In the case of Pedra Branca, Malaysia brought the dispute before the International Court of Justice to seek resolution through international law, demonstrating the nation’s willingness to utilise legal mechanisms in defending its claims.

8. During the tenure of Mahathir Mohamad, the government took steps to challenge the ruling when new evidence emerged that could potentially alter the outcome.

9. This approach demonstrates that even when outcomes were not entirely favourable, efforts to defend national sovereignty were pursued through clear and decisive institutional channels.

10. Boundary negotiations with neighbouring countries were also conducted in a structured and phased manner, involving technical, diplomatic, and security agencies.

11. Sensitive issues were managed within a controlled diplomatic framework and were not allowed to escalate into recurring public controversies within a short period.

12. Today, that approach appears increasingly different.

13. Issues are emerging within a short timeframe and are being addressed in isolation.

14. The explanation on the 5,207-hectare issue was presented in a special parliamentary sitting without a question-and-answer session. This raises concerns regarding transparency and confidence in the government’s handling of the matter.

15. Explanations have been largely technical, without a clear and comprehensive narrative.

16. At the same time, external statements are shaping a perception that does not align with the government’s position.

17. This is not merely a communication gap, but a weakness in strategic leadership.

18. When neighbouring countries openly state that they are “gaining territory,” while the government responds only with technical explanations without persuasive conviction, the public inevitably begins to draw its own conclusions.

19. And those conclusions do not favour the government.

20. In matters of sovereignty, actions carry more weight than explanations.

21. Previous administrations demonstrated that boundary issues require firmness, legal strategy, and clear control of the national narrative. Today, these elements appear to be weakening.

22. The Madani government may be technically correct. However, in politics, being right is not sufficient.

23. A government must be seen as firm. It must be seen as confident. And it must be able to assure the public that every inch of national territory is managed with full responsibility.

24. The reality is becoming increasingly clear. This is no longer just about borders.

25. This is a test of the government’s ability to safeguard national sovereignty.

26. At present, that test has failed and is not being managed convincingly.

27. If a government can only respond with technical arguments but fails to convince its people, then the real problem is not the border itself, but a weakness in national leadership.

Kind regards,

Dr Armin Baniaz Pahamin

GELOMBANG PEMBERHENTIAN PEKERJA 2026: ISYARAT KRISIS STRUKTUR YANG TIDAK BOLEH DINAFIKAN

GELOMBANG PEMBERHENTIAN PEKERJA 2026: ISYARAT KRISIS STRUKTUR YANG TIDAK BOLEH DINAFIKAN

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin - Presiden, Gerakan Ekonomi Malaysia

(English version at the bottom)

“Lonjakan 47% pemberhentian pekerja pada suku pertama 2026 bukan sekadar turun naik ekonomi, ia adalah bukti bahawa asas pasaran buruh negara sedang mula retak.”

1. Malaysia mencatatkan kira-kira 24,100 pekerja diberhentikan dalam tempoh tiga bulan pertama 2026, meningkat 47% berbanding tahun sebelumnya.

2. Ini bukan angka biasa yang boleh ditafsir sebagai turun naik kitaran. Ia adalah isyarat bahawa tekanan dalam pasaran buruh semakin mendalam dan semakin tersusun.

3. Lebih ketara, pemberhentian ini tidak berlaku secara rawak. Ia tertumpu di Selangor dan Kuala Lumpur pusat ekonomi utama negara, serta dalam sektor pembuatan dan perkhidmatan yang selama ini menjadi tunjang kepada pekerjaan berkualiti. 

4. Apabila kehilangan pekerjaan berlaku di pusat kekuatan ekonomi, ia bukan lagi sekadar kelembapan. Ia adalah tanda tekanan sistemik yang semakin nyata.

5. Corak ini menimbulkan persoalan asas sama ada Malaysia sedang berdepan kelembapan sementara atau satu perubahan struktur yang lebih besar. 

6. Berdasarkan perkembangan semasa, jawapannya semakin jelas. Ini bukan turun naik kitaran, ini adalah perubahan arah.

7. Dalam ekonomi moden, sektor pembuatan memainkan peranan penting dalam menyokong mobiliti sosial dan kestabilan kelas pertengahan. 

8. Apabila sektor ini mula menyusut dari segi tenaga kerja, ia mencerminkan tekanan kos yang berpanjangan, perubahan rantaian bekalan global, serta peningkatan automasi yang tidak diimbangi dengan kesiapsiagaan tenaga kerja tempatan.

9. Hakikat bahawa gelombang pemberhentian ini memuncak seawal Januari dan kekal tinggi sepanjang suku pertama menguatkan lagi hujah bahawa ini bukan fenomena sementara, tetapi satu trend yang sedang mengakar.

10. Lebih paradoks, semua ini berlaku ketika kadar pengangguran keseluruhan masih kelihatan stabil.

11. Ini menunjukkan bahawa indikator makro seperti kadar pengangguran semakin tidak mencukupi untuk menggambarkan realiti sebenar pasaran buruh.

12. Apa yang kelihatan stabil di atas kertas, sebenarnya semakin rapuh di lapangan.

13. Masalah sebenar adalah ketidaksepadanan struktur yang semakin melebar.

14. Di satu pihak, ribuan pekerja dalam sektor formal kehilangan pekerjaan yang stabil. Di pihak lain, ekonomi masih bergantung kepada tenaga kerja asing untuk mengisi kekosongan dalam sektor tertentu.

15. Keadaan ini bukan mencerminkan kekurangan peluang pekerjaan, tetapi kegagalan dalam menyelaraskan dasar, sistem pendidikan, dan keperluan industri secara menyeluruh.

16. Ini bukan sekadar ketidakseimbangan. Ini adalah kegagalan penyelarasan antara dasar, pendidikan, dan keperluan industri.

17. Implikasi kepada kelas pertengahan tidak boleh dipandang ringan. Ketidaktentuan pekerjaan akan segera diterjemahkan kepada penurunan kuasa beli, penyusutan simpanan isi rumah, dan kemerosotan keyakinan pengguna.

18. Dalam ekonomi yang bergantung kepada permintaan domestik, ini adalah risiko yang boleh merebak dengan pantas.

19. Namun begitu, respons dasar yang dilihat setakat ini masih berkisar pada langkah jangka pendek melalui insentif sementara dan naratif bahawa keadaan masih terkawal.

20. Pendekatan ini bukan sahaja tidak mencukupi, malah berisiko menafikan realiti yang semakin jelas.

21. Malaysia tidak lagi berdepan kitaran ekonomi biasa. Negara sedang melalui satu peralihan struktur yang menuntut keberanian dasar, bukan sekadar pengurusan persepsi.

22. Tanpa reformasi menyeluruh dalam sistem pendidikan dan latihan, tenaga kerja tempatan akan terus ketinggalan daripada keperluan industri masa hadapan.

23. Tanpa dasar perindustrian yang lebih agresif, Malaysia akan kekal terperangkap dalam perangkap ekonomi kos rendah.

24. Dan tanpa jaringan keselamatan sosial yang lebih kukuh, beban penyesuaian ini akan dipindahkan sepenuhnya kepada rakyat.

23. Dalam konteks ini, ketelusan data bukan lagi pilihan, tetapi keperluan asas. Tanpa gambaran sebenar, dasar akan terus tersasar dan keyakinan rakyat akan terus terhakis.

24. Kesimpulannya, lonjakan pemberhentian pekerja pada 2026 bukan sekadar isu ekonomi jangka pendek. Ia adalah petunjuk awal kepada perubahan struktur yang lebih besar dalam ekonomi negara.

25. Jika tanda-tanda ini terus diabaikan, Malaysia bukan sekadar akan kehilangan pekerjaan, kita akan kehilangan keyakinan terhadap masa depan ekonomi itu sendiri.

Salam hormat,
Dr Armin Baniaz Pahamin
Presiden  Gerakan Ekonomi Malaysia

ENGLISH

THE 2026 WAVE OF RETRENCHMENTS: AN UNDENIABLE SIGNAL OF STRUCTURAL CRISIS

By Dr Armin Baniaz Pahamin - President, Gerakan Ekonomi Malaysia

“A 47% surge in job losses in the first quarter of 2026 is not a routine economic fluctuation, it is evidence that the foundations of Malaysia’s labour market are beginning to crack.”

1. Malaysia recorded approximately 24,100 retrenchments in the first three months of 2026, representing a 47% increase compared to the same period last year. This is not a figure that can be dismissed as cyclical volatility. It is a clear signal that pressures within the labour market are deepening and becoming increasingly structural.

2. More critically, these job losses are not random. They are concentrated in Selangor and Kuala Lumpur the country’s primary economic engines, and within key sectors such as manufacturing and services, which have long underpinned stable, middle-income employment. 

3. When job losses occur at the core of economic strength, it is no longer a matter of slowdown; it is a sign of systemic stress.

4. This pattern raises a fundamental question: is Malaysia experiencing a temporary downturn, or a deeper structural shift? The evidence increasingly points to the latter. 

5. This is not a cyclical adjustment, it is a directional change.

6. In a modern economy, the manufacturing sector plays a critical role in sustaining social mobility and middle-class stability. 

7. When employment in this sector begins to contract, it typically reflects a combination of prolonged cost pressures, shifts in global supply chains, and the acceleration of automation; often without adequate preparation of the domestic workforce.

8. The fact that retrenchments surged as early as January and remained elevated throughout the first quarter reinforces the argument that this is not a temporary disruption, but a trend that is taking root.

9. What is particularly paradoxical is that this is occurring while the overall unemployment rate appears relatively stable. 

10. This highlights a growing limitation of traditional macro indicators. 

11. Headline unemployment figures are no longer sufficient to capture the underlying realities of the labour market. What appears stable on paper is, in reality, becoming increasingly fragile on the ground.

12. At the heart of the issue lies a widening structural mismatch. 

13. On one hand, thousands of workers in the formal sector are losing stable employment. On the other, the economy continues to rely on foreign labour to fill vacancies in other sectors. 

14. This is not simply an imbalance. It is a failure of alignment between policy, education systems, and industrial needs.

15. The implications for the middle class are significant and cannot be understated. 

16. Employment uncertainty quickly translates into reduced purchasing power, declining household savings, and weakening consumer confidence. 

17. In an economy heavily dependent on domestic demand, these effects do not remain contained, they spread rapidly across the broader economic system.

18. Yet policy responses thus far remain largely short-term in nature, centred on temporary incentives and sustained by the narrative that conditions remain under control. 

19. Such an approach is not only insufficient, but risks obscuring the structural realities that are becoming increasingly evident.

20. Malaysia is no longer confronting a typical economic cycle. The country is undergoing a structural transition that demands policy courage, not perception management.

21. Without comprehensive reform in education and workforce development, the domestic labour force will continue to fall behind the evolving demands of industry. 

22. Without a more assertive industrial policy, Malaysia risks remaining trapped in a low-cost economic model. 

23. And without stronger social safety nets, the burden of adjustment will be borne disproportionately by the rakyat.

24. In this context, data transparency is no longer optional, it is foundational. 

25. Without an accurate and honest representation of economic conditions, policy will continue to misfire, and public trust will continue to erode.

26. In conclusion, the surge in retrenchments in 2026 is not a short-term labour market issue. It is an early warning of a deeper structural transformation within the Malaysian economy.

27. If these warning signs continue to be ignored, Malaysia will not merely lose jobs, it will lose confidence in its economic future.

Kind regards,

Dr Armin Baniaz Pahamin

President - Gerakan Ekonomi Malaysia

Penahanan Jorjet Myla: Luahan Hati Rakyat Bukan Jenayah

Penahanan Jorjet Myla: Luahan Hati Rakyat Bukan Jenayah

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English version at the bottom)

1. Penahanan seorang pengguna media sosial, Jorjet Myla, yang sekadar meluahkan ketidakpuasan hati terhadap Perdana Menteri dan Kerajaan Madani, bukanlah isu yang terpencil. Sebaliknya, ia membawa implikasi besar terhadap masa depan demokrasi negara.

2. Saya turut mengecam tindakan menahan seorang rakyat hanya kerana meluahkan pandangan kritikal terhadap kerajaan. Dalam negara demokrasi, perbezaan pandangan bukan ancaman — ia merupakan komponen penting dalam memastikan akauntabiliti dan keseimbangan kuasa.
 
3. Dalam sistem demokrasi yang matang, kritikan terhadap kerajaan bukan jenayah. Ia adalah asas kepada mekanisme semak dan imbang serta sumber legitimasi kepimpinan itu sendiri.

4. Namun apabila suara rakyat, walaupun dalam bentuk luahan emosi di platform digital, ditangani melalui penahanan di bawah undang-undang seperti Akta Hasutan 1948, satu persoalan besar timbul: adakah pendekatan ini mencerminkan keterbukaan demokrasi, atau kecenderungan untuk mengawal naratif?

5. Kita kini berada dalam era baharu di mana rakyat berkomunikasi secara langsung, spontan, dan tanpa penapisan melalui media sosial.

6. Menggunakan kerangka undang-undang lama yang suatu ketika dahulu ditentang habis-habisan oleh Perdana Menteri sendiri untuk mengawal realiti baharu ini bukan sahaja tidak lagi relevan, malah berisiko menghakis kepercayaan rakyat, mewujudkan ketakutan untuk bersuara, dan melemahkan kredibiliti institusi.

7. Lebih membimbangkan, tindakan seperti ini membentuk persepsi bahawa kritikan terhadap kerajaan semakin dianggap sebagai ancaman, bukannya sebagai maklum balas yang perlu diteliti secara terbuka.

8. Ini bukan soal mempertahankan individu. Ini soal mempertahankan prinsip yang menjadi asas kepada demokrasi itu sendiri.

9. Prinsip bahawa rakyat berhak bersuara, kerajaan wajib mendengar, dan undang-undang tidak boleh digunakan sebagai alat untuk membungkam perbezaan pandangan.

10. Jika kerajaan benar-benar komited kepada reformasi, maka ukuran sebenar bukanlah bagaimana ia bertindak ketika dipuji, tetapi bagaimana ia bertindak ketika dikritik.

11. Malaysia tidak memerlukan demokrasi yang hanya selesa dengan sokongan. Malaysia memerlukan demokrasi yang matang untuk menerima perbezaan pandangan, walaupun ia keras dan tidak menyenangkan.

12. Penahanan Jorjet Myla harus menjadi titik refleksi nasional. Hari ini mungkin seorang individu ditahan kerana bersuara, tetapi esok, ia boleh menjadi norma yang membungkam seluruh rakyat.

13. Isu sekarang bukan lagi tentang Jorjet Myla, tetapi tentang arah tuju pentadbiran negara yang secara perlahan-lahan menghakis ruang kebebasan rakyat.

Salam hormat,
Dr Armin Baniaz Pahamin

ENGLISH
The Detention of Jorjet Myla: Public Expression Is Not a Crime
By Dr Armin Baniaz Pahamin

1. The detention of a social media user, Jorjet Myla, for merely expressing dissatisfaction with the Prime Minister and the Madani government is not an isolated incident. Rather, it carries far-reaching implications for the future of democracy in Malaysia.

2. I strongly condemn the act of detaining a citizen solely for voicing critical views about the government. In a democratic society, differences in opinion are not a threat — they are an essential component of accountability and the balance of power.

3. In any mature democracy, criticism of the government is not a crime. It is the foundation of checks and balances, and a key source of leadership legitimacy.

4. However, when the voice of the people even in the form of emotional expression on digital platforms, is met with detention under laws such as the Sedition Act 1948, a fundamental question arises: does this approach reflect democratic openness, or a growing inclination to control the narrative?

5. We are now in a new era, one where citizens communicate directly, spontaneously, and without filters through social media. 

6. Applying outdated legal frameworks to regulate this new reality is not only increasingly irrelevant, but also risks eroding public trust, instilling fear in public expression, and undermining institutional credibility.

7. More concerning is the perception such actions create, that criticism of the government is increasingly treated as a threat, rather than as feedback to be examined openly and constructively.

8. This is not about defending an individual. This is about defending the principles that underpin democracy itself.

9. The principle that citizens have the right to speak. That governments have the duty to listen. And that laws must never be weaponised to silence differing views.

10. If the government is truly committed to reform, then the real test is not how it responds when praised, but how it responds when criticised.

11. Malaysia does not need a democracy that is comfortable only with support. Malaysia needs a democracy mature enough to embrace dissent even when it is sharp and uncomfortable.

12. The detention of Jorjet Myla must serve as a moment of national reflection. Today, it may be one individual detained for speaking out. Tomorrow, it risks becoming a norm that silences an entire society.

13. The question we must now ask is this: do we accept a model of governance that responds to dissent with coercion, or one that is confident enough to be held accountable?

14. This is no longer about Jorjet Myla; it is about the trajectory of national governance and the slow erosion of the space for citizens’ freedoms.

Kind regards,


Dr Armin Baniaz Pahamin

Kenaikan Diesel dan Beban Tersembunyi Kaum Ibu: Tanpa Pembelaan.

Kenaikan Diesel dan Beban Tersembunyi Kaum Ibu: Tanpa Pembelaan.

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English version is at the bottom)

"Lonjakan harga diesel bukan sekadar isu fiskal atau subsidi, tetapi ia adalah krisis pengurusan isi rumah yang ditanggung secara senyap oleh kaum ibu, tanpa respons dasar yang sewajarnya."

1. Lonjakan mendadak harga diesel di Semenanjung Malaysia sehingga mencecah lebih 70 peratus dalam tempoh yang singkat telah membebani rakyat dengan kos sara hidup yang melampau.

2. Namun, dalam kegawatan ini, satu kumpulan yang paling terdedah masih belum menerima pembelaan yang sewajarnya. Mereka adalah kaum ibu.

3. Apabila diesel naik, yang paling awal terkesan bukan sektor pengangkutan — tetapi ibu yang mengurus kelangsungan hidup sebuah keluarga.

4. Wacana awam mengenai kenaikan diesel sering memfokuskan kepada petani, nelayan dan pengusaha lori. Namun, beban yang ditanggung oleh kaum ibu bersifat berlapis dan lebih sukar dilihat dalam statistik.

5. Kaum ibu adalah pengurus utama perbelanjaan harian isi rumah. Apabila kos pengangkutan meningkat akibat lonjakan diesel, harga beras, ayam, ikan, sayur-sayuran dan minyak masak turut melonjak.

6. Ibu terpaksa membuat pilihan yang menyakitkan seperti mengurangkan kualiti makanan keluarga atau memotong perbelanjaan pendidikan anak-anak.

7. Ibu tunggal adalah golongan yang paling terkesan kerana terpaksa menanggung beban yang berganda dengan satu pendapatan. 

8. Dengan lebih 300,000 ibu tunggal di Malaysia dan purata pendapatan sekitar RM1,200 hingga RM1,500 sebulan, kebanyakan mereka tidak mempunyai penampan kewangan untuk menyerap kenaikan kos sara hidup yang mendadak ini.

9. Bantuan seperti STR dan SARA pula mudah terhakis dalam tempoh yang singkat apabila harga barangan asas meningkat.

10. Kesan kenaikan diesel turut dirasai dalam aspek mobiliti dan pengangkutan anak-anak. Pengusaha van sekolah yang bergantung kepada diesel secara langsung terpaksa menaikkan caj perkhidmatan apabila harga bahan api meningkat.

11. Kenaikan ini akhirnya jatuh ke atas bahu ibu yang perlu menanggung kos pengangkutan harian anak-anak.

12. Di kawasan luar bandar dan pinggir bandar yang kekurangan pengangkutan awam, ibu tidak mempunyai pilihan selain menerima kenaikan tersebut.

13. Selain itu, golongan ibu yang terlibat dalam perniagaan kecil turut terkesan secara langsung. Ramai wanita menjalankan perniagaan seperti katering, gerai makanan dan penjajaan. 

14. Apabila harga diesel meningkat, kos bahan mentah dan kos penghantaran turut melonjak. Mereka terpaksa membuat keputusan sukar antara menaikkan harga dan berisiko kehilangan pelanggan, atau menyerap kerugian sendiri.

15. Dalam keadaan margin keuntungan yang sedia nipis, tekanan ini boleh menjejaskan kelangsungan perniagaan mereka.

16. Kajian oleh UNICEF dan UNFPA menunjukkan bahawa majoriti isi rumah terkesan oleh kenaikan kos sara hidup, dengan ramai terpaksa bekerja lebih masa dan mengurangkan perbelanjaan. 

17. Dalam isi rumah berpendapatan rendah, tanggungjawab mengurus kewangan ini lebih berat ditanggung oleh ibu, sekali gus meningkatkan tekanan emosi dan kebimbangan yang berpanjangan.

18. Lebih membimbangkan, semakan menyeluruh terhadap dokumen rasmi, siaran akhbar, ucapan bajet dan program KPWKM dari Jun 2024 hingga April 2026 menunjukkan bahawa tiada kenyataan, program atau dasar yang secara langsung menangani kesan kenaikan harga diesel terhadap kaum ibu.

19. Ketiadaan respons ini menimbulkan persoalan serius mengenai keutamaan dasar dan sensitiviti gender dalam perancangan kerajaan.

20. Sehubungan itu, Menteri Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat, Nancy Shukri, tidak boleh terus berdiam diri dan perlu memberikan penjelasan dan penilaian kementerian terhadap kesan kenaikan diesel ke atas kaum ibu, khususnya dalam kalangan ibu tunggal dan ibu peniaga kecil. 

21. Rakyat juga ingin mengetahui mengapa kementerian tidak mengeluarkan sebarang kenyataan atau tindakan khusus sejak isu ini mula timbul pada Jun 2024, serta sama ada KPWKM terlibat dalam perbincangan dasar bahan api di peringkat Kabinet. 

22. Lebih penting, apakah langkah segera yang akan diambil untuk meringankan beban kaum ibu dalam menghadapi tekanan kos sara hidup ini.

23. Dalam masa yang sama, kerajaan perlu segera mengiktiraf bahawa kenaikan diesel bukan sekadar isu ekonomi, tetapi juga isu keadilan sosial. 

24. KPWKM perlu tampil mengakui kesan ini secara terbuka dan bekerjasama dengan Kementerian Kewangan Malaysia bagi memastikan dimensi gender dimasukkan dalam sebarang bentuk bantuan. 

25. Selain itu, keperluan untuk data yang lebih tepat juga amat kritikal, dan peranan Jabatan Perangkaan Malaysia serta Jabatan Pembangunan Wanita perlu diperkukuh untuk menjalankan kajian impak gender yang komprehensif.

26. Program sedia ada juga perlu disesuaikan dengan realiti semasa. Inisiatif seperti Kasihnita tidak boleh kekal dalam kerangka pembangunan kapasiti semata-mata, tetapi perlu diperluas kepada pengurusan kewangan dalam situasi krisis. 

27. Pada masa yang sama, satu mekanisme respons segera perlu diwujudkan di bawah KPWKM bagi melindungi kaum ibu apabila berlaku kejutan harga yang mendadak, setaraf dengan mekanisme yang sedia ada untuk sektor lain.

28. Hakikatnya, kaum ibu ialah tulang belakang isi rumah Malaysia. Mereka mengurus kewangan keluarga, membesarkan anak-anak dan dalam banyak keadaan menjadi penyara utama. Apabila kos bahan api meningkat secara mendadak, mereka adalah yang paling awal merasai kesannya di dapur, di pasar dan dalam pengurusan harian keluarga.

29. Sebuah kementerian yang membawa mandat pembangunan wanita tidak seharusnya berdiam diri ketika kaum ibu menanggung beban tersembunyi akibat krisis ini. Dalam krisis seperti ini, diam bukan lagi neutral, tetapi kegagalan untuk melindungi mereka yang paling terkesan.

30. Rakyat mendesak KPWKM untuk segera bangkit dan memainkan peranannya sebagai pelindung dan pembela utama kepentingan kaum ibu Malaysia.

Salam Hormat,

Dr Armin Baniaz Pahamin

Presiden - Gerakan EKonomi Malaysia

ENGLISH

Rising Diesel Prices and the Hidden Burden on Mothers: Without Protection

By Dr Armin Baniaz Pahamin

“The surge in diesel prices is not merely a fiscal or subsidy issue — it is a household management crisis quietly borne by mothers, without adequate policy response.”

1. The sharp increase in diesel prices in Peninsular Malaysia, rising by more than 70 per cent within a short period, has placed immense pressure on the cost of living.

2. Yet, amid this crisis, one of the most vulnerable groups remains largely unprotected. They are mothers.

3. When diesel prices rise, the earliest and most immediate impact is not on the logistics sector, but on mothers who manage the daily survival of their families.

4. Public discourse on diesel price increases often focuses on farmers, fishermen, and logistics operators. However, the burden borne by mothers is layered, indirect, and far less visible in official statistics.

5. Mothers are the primary managers of household expenditure. As transport costs rise, the prices of essential goods such as rice, poultry, fish, vegetables, and cooking oil, inevitably increase.

6. This forces mothers into difficult and often painful decisions, such as compromising on the quality of family nutrition or reducing expenditure on their children’s education.

7. Single mothers are among the most severely affected, bearing a double burden on a single income.

With over 300,000 single mothers in Malaysia earning an average monthly income of RM1,200 to RM1,500, most lack the financial buffer to absorb sudden increases in the cost of living.

8. Financial assistance such as Sumbangan Tunai Rahmah (STR) and Sumbangan Asas Rahmah (SARA) is quickly eroded when the prices of essential goods rise.

9. The impact of rising diesel prices is also felt in mobility and transportation. School van operators, who depend directly on diesel, are compelled to increase their fees.

10. These increases are ultimately borne by mothers, who are responsible for ensuring their children’s daily commute to school.

11. In rural and peri-urban areas with limited public transport, mothers have little choice but to absorb these additional costs.

12. Women involved in small businesses are also directly affected. Many operate catering services, food stalls, and small-scale trading businesses.

13. As diesel prices rise, so do the costs of raw materials and delivery. These women are forced into difficult trade-offs — either increase prices and risk losing customers, or absorb the losses themselves.

14. With already thin profit margins, such pressures threaten the sustainability of their businesses.

15. Studies by UNICEF and UNFPA indicate that the majority of households are affected by rising living costs, with many resorting to longer working hours and reduced household spending.

16. In lower-income households, the responsibility of managing these financial pressures falls disproportionately on mothers, resulting in sustained emotional stress and anxiety.

17. More concerning is the absence of a clear policy response to this dimension. 

18. A comprehensive review of official documents, press statements, budget speeches, and programmes by the Ministry of Women, Family and Community Development (KPWKM) from June 2024 to April 2026 reveals no targeted initiative addressing the impact of rising diesel prices on mothers.

19. This absence raises serious questions about policy priorities and the extent to which gender sensitivity is incorporated into national economic planning.

20. In this context, the Minister of Women, Family and Community Development, Nancy Shukri, cannot remain silent and must provide a clear assessment of the impact of rising diesel prices on mothers, particularly among single mothers and women small-business owners.

21. The public also deserves to know why no specific statement or action has been taken since the issue emerged in June 2024, and whether KPWKM has been involved in fuel policy discussions at the Cabinet level.

22. More importantly, what immediate measures will be taken to alleviate the burden faced by mothers in navigating rising living costs?

23. At the same time, the government must recognise that rising diesel prices are not merely an economic issue, but a matter of social justice.

24. KPWKM must take the lead in acknowledging this impact and work closely with the Ministry of Finance to ensure that gender considerations are embedded in any form of assistance.

25. Furthermore, the need for accurate and comprehensive data is critical. The role of the Department of Statistics Malaysia and the Department of Women Development must be strengthened to conduct robust gender impact assessments.

26. Existing programs must also be adapted to current realities. Initiatives such as Kasihnita should be expanded beyond capacity building to include financial resilience and crisis management.

27. In parallel, an emergency response mechanism should be established under KPWKM to protect mothers during periods of sharp price shocks, comparable to mechanisms available in other sectors.

28. The reality is that mothers are the backbone of Malaysian households. They manage family finances, raise children, and in many cases serve as the primary breadwinners. When fuel prices surge, they are the first to feel the impact; in the kitchen, at the market, and in the daily management of family life.

29. A ministry mandated to advance women’s development cannot remain passive while mothers bear the hidden burden of this crisis. In times like this, silence is not neutral — it is a failure to protect those most affected.

30. The public calls on KPWKM to rise to its responsibility and act decisively as the primary defender of the interests of mothers in Malaysia.

Kind regards

Dr Armin Baniaz Pahamin

President – Gerakan Ekonomi Malaysia