KONTRAK THiJARI: DAP DAN PH PERLU MENJAWAB, BUKAN SEKADAR MENAFIKAN

KONTRAK THiJARI: DAP DAN PH PERLU MENJAWAB, BUKAN SEKADAR MENAFIKAN
Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Pendedahan mengenai kontrak bernilai kira-kira RM4.53 juta yang diberikan oleh Lembaga Tabung Haji kepada Cyber Village Sdn Bhd bagi pembangunan platform THiJARI pada penghujung tahun 2019 menimbulkan persoalan serius mengenai ketelusan proses perolehan sebuah institusi yang mengurus amanah simpanan lebih sembilan juta pendeposit.

2. Rakyat berhak mengetahui sama ada proses perolehan tersebut benar-benar telus dan mematuhi prinsip tadbir urus yang baik.

3. Cyber Village mempunyai hubungan sejarah dengan Tony Pua, yang merupakan salah seorang pengasas syarikat itu sebelum meninggalkannya pada tahun 2007. Oleh itu, adalah tidak tepat untuk mendakwa beliau masih memiliki syarikat tersebut atau menerima manfaat daripada kontrak THiJARI pada tahun 2019 tanpa bukti. 

4. Namun, kedudukan beliau sebagai Setiausaha Politik kepada Menteri Kewangan ketika kontrak itu diberikan boleh menimbulkan persepsi konflik kepentingan yang sewajarnya diperjelaskan demi mengekalkan keyakinan rakyat terhadap integriti proses tersebut.

5. Persoalan utama bukan sama ada Tony Pua masih mempunyai saham, tetapi sama ada proses perolehan tersebut benar-benar bebas daripada sebarang pengaruh atau campur tangan politik. Jika terdapat dakwaan bahawa beliau, pejabat Menteri Kewangan atau mana-mana tokoh politik PH mempunyai penglibatan secara langsung atau tidak langsung, dakwaan itu hendaklah disokong dengan bukti dan dijelaskan melalui pendedahan dokumen, bukannya penafian semata-mata.

6. DAP selama ini menampilkan dirinya sebagai parti yang memperjuangkan ketelusan, akauntabiliti dan tadbir urus yang baik. Oleh itu, rakyat berhak mengharapkan standard yang sama diterapkan apabila persoalan timbul melibatkan individu yang mempunyai hubungan dengan kepimpinannya.

7. Prinsip ini seharusnya terpakai kepada semua kerajaan dan semua parti politik. Apabila wang awam atau institusi yang memegang amanah rakyat terlibat, standard ketelusan tidak boleh berubah mengikut siapa yang memegang kuasa.

8. Tabung Haji dan kerajaan perlu mendedahkan kaedah perolehan yang digunakan, syarikat yang dipelawa, kriteria penilaian, markah teknikal dan kewangan, identiti jawatankuasa penilaian serta pihak yang memberikan kelulusan akhir. Hanya dengan ketelusan sedemikian keyakinan pendeposit dapat dipulihkan.

9. Kerajaan juga perlu menjelaskan mengapa Theta Edge Berhad, anak syarikat Tabung Haji yang beroperasi dalam bidang teknologi maklumat, tidak dipilih atau tidak diberikan peranan utama. 

10. Sekiranya terdapat kekangan dari segi kepakaran, kapasiti atau pensijilan keselamatan, penjelasan tersebut wajar didedahkan supaya rakyat memahami asas keputusan tersebut.

11. Penjelasan tersebut penting bagi memastikan keputusan itu benar-benar dibuat berdasarkan merit, keupayaan teknikal dan kepentingan terbaik Tabung Haji.

12. Pada masa yang sama, keselamatan data jutaan pendeposit Tabung Haji tidak boleh dipandang ringan. Rakyat berhak mengetahui bagaimana data mereka dilindungi, di mana ia disimpan, siapa yang mempunyai akses, dan apakah audit keselamatan bebas telah dijalankan bagi memastikan tiada risiko penyalahgunaan.

13. Isu ini tidak seharusnya dipolemikkan atas dasar kaum atau agama. Kepakaran teknologi tidak ditentukan oleh latar belakang pemilik syarikat. Namun sebagai institusi ekonomi umat Islam, Tabung Haji mempunyai tanggungjawab untuk membangunkan keupayaan teknologi tempatan selagi ia mampu memenuhi keperluan teknikal dan keselamatan.

14. Apa yang lebih membimbangkan ialah budaya pentadbiran yang meminta rakyat menerima sesuatu keputusan tanpa memberikan maklumat yang mencukupi. Ketelusan tidak boleh menjadi slogan ketika menjadi pembangkang tetapi diketepikan apabila memegang tampuk pemerintahan.

15. Jika benar tiada campur tangan politik, maka tiada sebab untuk dokumen berkaitan proses perolehan ini terus dirahsiakan. Sebaliknya, jika wujud sebarang komunikasi, arahan atau konflik kepentingan yang tidak diisytiharkan, perkara tersebut mesti disiasat secara bebas. 

16. Integriti bukan sekadar slogan politik. Integriti ialah kesediaan untuk membenarkan setiap keputusan diperiksa, dipersoalkan dan dipertanggungjawabkan kepada rakyat.

17. Dalam isu yang melibatkan amanah simpanan lebih sembilan juta pendeposit, ketelusan bukan lagi satu pilihan, tetapi satu kewajipan. Jika benar tiada apa yang hendak disembunyikan, maka pendedahan penuh adalah jawapan terbaik.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

07.06.2026

PRN JOHOR DAN NEGERI SEMBILAN: ADAKAH PENYATUAN MELAYU SEDANG MEMBUAHKAN HASIL?

PRN JOHOR DAN NEGERI SEMBILAN: ADAKAH PENYATUAN MELAYU SEDANG MEMBUAHKAN HASIL?

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Keputusan Pilihan Raya Negeri Johor dan Negeri Sembilan mungkin akan dikenang sebagai detik yang menandakan bermulanya satu fasa baharu dalam politik Malaysia. Jika selama ini perpecahan dalam kalangan parti-parti Melayu dianggap lumrah, kedua-dua pilihan raya ini memberi petunjuk bahawa kerjasama politik yang lebih tersusun mungkin mula menghasilkan kesan yang nyata. Walaupun masih terlalu awal untuk membuat kesimpulan muktamad, corak yang muncul wajar diberikan perhatian menjelang Pilihan Raya Umum Ke-16.

2. Di Johor, kemenangan besar Barisan Nasional sememangnya dipengaruhi oleh pelbagai faktor termasuk prestasi pentadbiran negeri, kepimpinan, kekuatan jentera serta strategi pilihan raya. Namun, antara faktor yang wajar diberikan perhatian ialah disiplin penyokong Perikatan Nasional, khususnya PAS, yang akur kepada keputusan parti untuk memberikan sokongan kepada calon Barisan Nasional di kerusi-kerusi yang tidak ditandingi oleh PAS. Dalam sistem pilihan raya first-past-the-post, disiplin pengundi seperti ini mampu memberi kesan yang signifikan terhadap keputusan pilihan raya.

3. Walaupun tiada data rasmi yang dapat mengukur sejauh mana perpindahan undi tersebut berlaku, corak keputusan di Johor menunjukkan bahawa penyelarasan sokongan antara parti-parti Melayu berkemungkinan menjadi antara faktor yang menyumbang kepada kemenangan besar Barisan Nasional. Pada masa yang sama, ia memperlihatkan kekuatan organisasi PAS serta keupayaan parti itu menterjemahkan keputusan kepimpinan kepada tindakan yang tersusun di peringkat akar umbi.

4. Negeri Sembilan pula mengukuhkan lagi pemerhatian tersebut. Walaupun keputusan di negeri itu turut dipengaruhi oleh prestasi pentadbiran, calon dan isu-isu tempatan, corak kerjasama politik antara Barisan Nasional dan Perikatan Nasional di beberapa kawasan memperlihatkan bahawa usaha mengelakkan perpecahan undi Melayu semakin diterima sebagai satu pendekatan strategik. Jika Johor menjadi petunjuk awal, Negeri Sembilan menunjukkan bahawa pendekatan ini bukan lagi satu kes terpencil.

5. Pada pandangan saya, antara perkembangan politik yang paling menarik sejak beberapa bulan kebelakangan ini ialah usaha penyatuan orang Melayu yang digerakkan oleh Tun Dr. Mahathir Mohamad bersama pelbagai tokoh politik dan pertubuhan masyarakat. Walaupun mustahil untuk mengukur sejauh mana pengaruhnya secara statistik, perkembangan di Johor dan Negeri Sembilan memberi petunjuk bahawa mesej mengenai keperluan mengurangkan perpecahan politik Melayu mungkin mula mendapat perhatian dalam kalangan sebahagian pengundi dan pemimpin politik.

6. Sudah tentu keputusan pilihan raya tidak pernah ditentukan oleh satu faktor sahaja. Prestasi pentadbiran, kredibiliti calon, keadaan ekonomi, isu tempatan dan kekuatan jentera parti turut memainkan peranan yang besar. Namun begitu, corak yang muncul dalam kedua-dua pilihan raya ini memberi asas yang munasabah untuk meneliti sama ada kerjasama politik Melayu sedang memasuki satu fasa baharu yang berpotensi mengubah dinamik politik negara.

7. Pada hemat saya, pemenang terbesar daripada sudut keputusan pilihan raya ialah Barisan Nasional. Kejayaan memperoleh kemenangan yang besar di Johor dan prestasi memberangsangkan di Negeri Sembilan membuktikan bahawa gabungan tersebut masih mempunyai keupayaan untuk meraih keyakinan pengundi apabila menawarkan kepimpinan yang diyakini, pentadbiran yang stabil dan strategi pilihan raya yang berkesan. Hakikat ini diterjemahkan dengan jelas melalui keputusan rasmi pilihan raya.

8. Pemenang dari sudut strategik pula ialah kerjasama politik Melayu. Walaupun ia bukan sebuah parti politik dan kesannya masih terlalu awal untuk diukur secara muktamad, Johor dan Negeri Sembilan memberi petunjuk bahawa usaha mengurangkan pertembungan sesama parti-parti Melayu mula diterjemahkan dalam bentuk kerjasama yang lebih pragmatik. Sekiranya corak ini berterusan, ia berpotensi menjadi antara faktor penting yang membentuk landskap politik negara menjelang Pilihan Raya Umum Ke-16.

9. Dalam masa yang sama, PAS muncul sebagai pemenang dari sudut organisasi. Walaupun tidak bertanding di semua kerusi, parti itu memperlihatkan kekuatan jentera, disiplin penyokong dan keupayaan melaksanakan strategi yang diputuskan oleh kepimpinan. Dalam politik, kekuatan sesebuah parti bukan hanya diukur melalui jumlah kerusi yang dimenangi, tetapi juga melalui keupayaannya mempengaruhi keputusan di kerusi yang tidak ditandinginya.

10. Pihak yang paling rugi dalam pilihan raya ini bukan sekadar Pakatan Harapan sebagai sebuah gabungan politik. Yang lebih besar kerugiannya ialah politik yang bergantung kepada perpecahan undi Melayu. Sekiranya corak kerjasama yang mula kelihatan di Johor dapat diteruskan dan diperluaskan, strategi lama yang memanfaatkan pertandingan sesama parti Melayu mungkin semakin sukar untuk dipertahankan. 

11. Ini merupakan cabaran terbesar Pakatan Harapan kerana buat pertama kalinya mereka berdepan kemungkinan berlakunya penyatuan pengundi Melayu secara lebih tersusun.

12. Menjelang Pilihan Raya Umum Ke-16, semua parti politik perlu mengambil iktibar daripada keputusan ini. Rakyat semakin matang dalam membuat pilihan. Mereka bukan sahaja menilai prestasi dan kestabilan pentadbiran, malah semakin memahami nilai kerjasama strategik dalam menentukan hala tuju negara. 

13. Sekiranya corak yang mula kelihatan di Johor dan Negeri Sembilan benar-benar berkembang menjadi satu gelombang nasional, sejarah mungkin akan mencatat bahawa usaha penyatuan orang Melayu yang dipelopori oleh Tun Dr. Mahathir Mohamad bukan sekadar satu gagasan politik, tetapi titik tolak kepada penyusunan semula landskap politik Malaysia. Sama ada ia menjadi titik perubahan yang berkekalan atau sekadar fenomena sementara, hanya rakyat yang akan menentukan jawapannya melalui peti undi pada Pilihan Raya Umum Ke-16.

~Dr Armin Baniaz Pahamin

RAHSIA SUDAH DIBUKA, TETAPI ADAKAH KEADILAN AKAN DITEGAKKAN?

RAHSIA SUDAH DIBUKA, TETAPI ADAKAH KEADILAN AKAN DITEGAKKAN?

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English version at the bottom)

1. Kabinet akhirnya bersetuju mendedahkan Laporan RCI Tabung Haji. Hampir empat tahun selepas laporan itu disiapkan pada Julai 2022, rakyat kini boleh membaca dan menilainya. Ini satu perkembangan yang wajar disambut baik. Namun ia tidak sepatutnya menamatkan persoalan, sebaliknya ia baru sahaja membukanya.

2. Persoalan asal, mengapa laporan itu dirahsiakan sekian lama, kini telah dijawab oleh kerajaan sendiri: bagi mengelakkan kegusaran pendeposit dan melindungi kestabilan institusi. Alasan itu munasabah dan boleh diterima. Tetapi persoalan yang lebih penting kini muncul: adakah pendedahan ini bermakna keadilan sebenar akan menyusul, atau sekadar satu laporan yang kini boleh dibaca umum tanpa sebarang tindakan lanjut?

3. Persoalan hari ini bukan lagi mengapa laporan itu dirahsiakan. 

4. Persoalannya ialah apa yang dilakukan sepanjang tempoh kerahsiaan itu. Jika benar terdapat unsur salah laku, adakah siasatan telah berjalan? Adakah mana-mana individu telah dipanggil, dirujuk kepada SPRM atau Jabatan Peguam Negara? Atau adakah semuanya hanya bermula selepas laporan ini didedahkan kepada umum?

5.Masa pendedahan turut mengundang persoalan. Laporan yang siap sejak 2022 hanya didedahkan beberapa hari sebelum hari pengundian PRN Negeri Sembilan pada 1 Ogos. Sama ada kebetulan atau tidak, pemilihan masa seperti ini sudah tentu mengundang persoalan awam yang wajar dijelaskan. 

6. Tanpa mengira siapa yang mendapat kelebihan politik daripada keputusan ini, pemilihan masa sebegini sememangnya wajar dijelaskan kepada rakyat.

7. Menariknya, sepanjang tempoh laporan itu masih dirahsiakan, Tabung Haji sendiri mendedahkan bahawa 75 peratus daripada cadangan RCI telahpun dilaksanakan, dan kadar pengagihan keuntungan 2025 mencecah 3.5 peratus, iaitu kadar tertinggi dalam tempoh lapan tahun. Ini menunjukkan satu hakikat yang menarik. Pembaikan tadbir urus tidak memerlukan pendedahan awam untuk berlaku. 

8. Sekiranya pemulihan institusi boleh berjalan dengan baik sepanjang tempoh itu, timbul persoalan sama ada kerahsiaan selama ini benar-benar diperlukan, atau sekadar dianggap pilihan yang lebih mudah.

9. Timbalan Perdana Menteri turut menyeru supaya laporan ini tidak dipolitikkan, terutamanya menjelang PRN Negeri Sembilan. Seruan itu ada asasnya. Tetapi seruan sebegitu, yang dibuat oleh seorang ahli politik kanan sehari sebelum pilihan raya, dengan sendirinya turut membawa implikasi politik yang tidak boleh diabaikan.

10. Kerajaan turut mengumumkan bahawa agensi penguatkuasaan akan menjalankan siasatan penuh terhadap sebarang pelanggaran undang-undang yang dikenal pasti dalam laporan. Ini adalah ujian sebenar. Pengumuman siasatan mudah dibuat; yang lebih sukar ialah memastikan ia benar-benar membawa kepada rujukan, pendakwaan atau tindakan tatatertib yang telus bukan sekadar memenuhi kitaran berita sebelum akhirnya dilupakan.

11. Rakyat tidak menuntut semua orang didakwa. Rakyat hanya mahu setiap penemuan disiasat sehingga ada keputusan yang boleh dipertanggungjawabkan.

12. Sekiranya laporan itu siap pada 2022, apakah tindakan yang telah diambil sepanjang hampir empat tahun lalu? Berapa banyak siasatan dibuka, berapa banyak individu dipanggil memberi keterangan, dan berapa banyak kertas siasatan dirujuk kepada pihak pendakwaan?

13. Kenyataan Tabung Haji bahawa institusi itu "telah melangkah ke hadapan" turut perlu ditangani dengan berhati-hati. Pemulihan institusi adalah satu perkara; akauntabiliti individu yang membuat keputusan silap atau menyalahgunakan kuasa adalah perkara lain. Institusi boleh pulih tanpa sesiapa dipertanggungjawabkan, dan itulah senario yang perlu dielakkan.

14. Perkara yang perlu diperhatikan dalam bulan-bulan akan datang ialah sama ada siasatan penguatkuasaan ini bebas daripada kalendar politik, mempunyai tempoh masa yang jelas, dan menghasilkan keputusan konkrit sama ada pendakwaan, tindakan tatatertib, atau penjelasan rasmi mengapa tiada tindakan diambil terhadap penemuan tertentu.

15. Pendedahan laporan RCI adalah permulaan, bukan penamat. Ujian sebenar bukan pada hari laporan itu didedahkan, tetapi pada apa yang berlaku selepas itu sama ada ia membawa kepada keadilan yang tuntas, atau sekadar menjadi bahan bacaan awam yang kekal tanpa kesudahan.

16. Rakyat tidak sekadar mahu mengetahui apa yang berlaku. Rakyat mahu mengetahui siapa yang bertanggungjawab, apakah tindakan yang telah diambil, dan sama ada undang-undang benar-benar terpakai kepada semua tanpa mengira kedudukan. 

17. Selagi persoalan itu belum dijawab, laporan RCI ini belum benar-benar mencapai tujuannya. Itulah ukuran sebenar keadilan.

~Dr Armin Baniaz Pahamin

31.07.2026

ENGLISH

THE SECRETS HAVE BEEN REVEALED, BUT WILL JUSTICE FOLLOW?

By Dr Armin Baniaz Pahamin

1. The Cabinet has finally agreed to make public the Royal Commission of Inquiry (RCI) Report on Tabung Haji. Nearly four years after the report was completed in July 2022, Malaysians can finally read and assess its findings. This is a welcome development. However, it should not mark the end of the conversation. If anything, it marks the beginning.

2. The original question, why the report was kept confidential for so long, has now been answered by the government itself: to prevent panic among depositors and safeguard the stability of the institution. That explanation is reasonable and deserves consideration. Yet a far more important question now arises: does the publication of the report mean that justice will finally be served, or has it simply become another public document without meaningful follow-up?

3. Today, the real question is no longer why the report was kept secret.

4. The real question is what happened during those four years of secrecy. If there were credible indications of wrongdoing, were investigations already underway? Were any individuals questioned or referred to the Malaysian Anti-Corruption Commission (MACC) or the Attorney General's Chambers? Or did the investigative process only begin after the report was finally made public?

5. The timing of the report's release also raises legitimate questions. Although the report was completed in 2022, it was only made public just days before polling day for the Negeri Sembilan state election on 1 August. Whether this was coincidental or deliberate, such timing inevitably invites public scrutiny and deserves a clear explanation.

6. Regardless of who stands to gain politically from this decision, the choice of timing should be transparently explained to the public.

7. Interestingly, while the report remained under wraps, Tabung Haji itself announced that 75 per cent of the RCI's recommendations had already been implemented. It also reported a 3.5 per cent dividend for 2025, its highest distribution in eight years. This highlights an important reality: meaningful governance reforms can take place even without the public release of an inquiry report.

8. If the institution was able to recover successfully throughout that period, it is reasonable to ask whether prolonged secrecy was truly necessary, or whether it was simply viewed as the easier option.

9. The Deputy Prime Minister has urged all parties not to politicise the report, particularly in the lead-up to the Negeri Sembilan election. That appeal has merit. However, when such a call is made by a senior political leader on the eve of an election, it inevitably carries political implications of its own.

10. The government has also announced that enforcement agencies will conduct a full investigation into any possible legal breaches identified in the report. This is the real test. Announcing investigations is easy. The greater challenge is ensuring that they lead to genuine referrals, prosecutions or disciplinary action where warranted, rather than becoming another headline that fades from public attention.

11. Malaysians are not demanding that everyone be prosecuted. They simply want every finding to be properly investigated until there is a clear and accountable outcome.

12. If the report was completed in 2022, what actions have been taken over the past four years? How many investigations were opened? How many individuals were called to provide statements? How many investigation papers were referred to the prosecution authorities? These are legitimate questions that deserve equally legitimate answers.

13. Tabung Haji has stated that the institution has "moved forward." That may well be true. However, institutional recovery is one thing; individual accountability is another. An institution can recover financially while those responsible for poor decisions or abuses of power are never held accountable. That is precisely the outcome that must be avoided.

14. In the months ahead, the public should pay close attention to whether these investigations remain free from political influence, proceed within a reasonable timeframe, and ultimately produce tangible outcomes, whether in the form of prosecutions, disciplinary action, or transparent explanations where no further action is warranted.

15. The publication of the RCI report is a beginning, not an end. The real test lies not in the day the report was released, but in what happens afterwards. Will it lead to meaningful justice, or will it become yet another report that is read, discussed and eventually forgotten?

16. Malaysians do not merely want to know what happened. They want to know who was responsible, what action has been taken, and whether the rule of law truly applies equally to everyone, regardless of position or influence.

17. Until those questions are answered, the RCI report will not have fully achieved its purpose. That is the true measure of justice.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

31 July 2026

TANAH MELAYU TIDAK BERAKHIR. MALAYSIA BERKEMBANG DARIPADA PERSEKUTUAN TANAH MELAYU

TANAH MELAYU TIDAK BERAKHIR. MALAYSIA BERKEMBANG DARIPADA PERSEKUTUAN TANAH MELAYU

Oleh: Dr. Armin Baniaz Pahamin

1. Perbahasan mengenai kenyataan bahawa "nama Tanah Melayu telah berakhir" memperlihatkan betapa mudahnya isu sejarah dan Perlembagaan disederhanakan sehingga menimbulkan kekeliruan dalam kalangan rakyat. Hakikatnya, persoalan ini bukan sekadar mengenai nama rasmi sebuah negara. 

2. Ia menyentuh sejarah pembentukan Malaysia, kesinambungan Perlembagaan, dan identiti negara yang dipersetujui oleh para pengasas Persekutuan.

3. Tidak dapat dinafikan bahawa Perkara 1(1) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa Persekutuan hendaklah dikenali sebagai "Malaysia". Dari sudut nomenklatur perlembagaan, iaitu nama rasmi yang digunakan oleh negara, kenyataan tersebut adalah tepat. Sejak 16 September 1963, nama rasmi Persekutuan ialah Malaysia dan bukannya Persekutuan Tanah Melayu.

4. Namun, adalah tidak tepat untuk membuat kesimpulan bahawa oleh sebab nama rasmi telah berubah, maka Tanah Melayu turut "berakhir". Di sinilah timbul kekeliruan antara nomenklatur perlembagaan dengan kesinambungan sejarah dan perlembagaan. Kedua-duanya bukan perkara yang sama.

5. Malaysia tidak diwujudkan daripada sebuah negara yang kosong. Malaysia dibentuk melalui penyertaan Persekutuan Tanah Melayu bersama Sabah, Sarawak dan Singapura pada tahun 1963. 

6. Dengan kata lain, Malaysia bukan menggantikan Tanah Melayu, tetapi berkembang daripada Persekutuan Tanah Melayu yang telah mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957.

7. Kesinambungan ini dapat dilihat dengan jelas melalui institusi-institusi utama negara yang terus dikekalkan. Raja-Raja Melayu kekal sebagai tonggak sistem Raja Berperlembagaan. Islam kekal sebagai agama Persekutuan. Bahasa Melayu kekal sebagai bahasa kebangsaan. Kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera di bawah Perkara 153 juga terus dikekalkan. Tiada satu pun institusi asas ini dimansuhkan apabila Malaysia ditubuhkan.

8. Malah, struktur Perlembagaan Persekutuan sendiri menunjukkan kesinambungan tersebut. 

9. Perlembagaan yang berkuat kuasa selepas 16 September 1963 bukanlah sebuah dokumen baharu yang menggantikan Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu secara keseluruhannya. Sebaliknya, ia merupakan Perlembagaan yang sama, dipinda bagi menyesuaikan kemasukan Sabah, Sarawak dan Singapura ke dalam Persekutuan.

10. Atas sebab itulah, ramai sarjana perlembagaan menyifatkan pembentukan Malaysia sebagai satu bentuk constitutional continuity, bukannya constitutional replacement. Persekutuan yang diperluaskan masih mengekalkan identiti asas, institusi utama dan kerangka perlembagaan yang telah diwujudkan sejak kemerdekaan.

11. Malah, Malaysia sendiri mengiktiraf kesinambungan tersebut melalui sambutan Hari Kebangsaan pada setiap 31 Ogos, iaitu tarikh kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu. Sekiranya Tanah Melayu benar-benar "berakhir" pada tahun 1963, maka secara logiknya tarikh kebangsaan negara sepatutnya bermula pada 16 September sahaja. Sebaliknya, negara memilih untuk memperingati kedua-dua tarikh kerana kedua-duanya mempunyai makna yang berbeza. 31 Ogos menandakan kelahiran negara merdeka, manakala 16 September menandakan pembentukan Malaysia.

12. Perlu juga difahami bahawa istilah "Tanah Melayu" mempunyai dua pengertian yang berbeza. Pertama, sebagai nama rasmi Persekutuan sebelum tahun 1963. Kedua, sebagai konsep sejarah, tamadun dan tanah asal bangsa Melayu yang telah digunakan sejak berabad-abad lamanya dalam pelbagai catatan tempatan dan antarabangsa. Perubahan nama rasmi Persekutuan tidak memadamkan hakikat sejarah tersebut.

13. Oleh sebab itu, kenyataan bahawa "Tanah Melayu telah berakhir" berpotensi menimbulkan salah faham seolah-olah sejarah pembentukan Malaysia bermula pada tahun 1963 tanpa mengambil kira asas yang dibina sejak kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu. Tafsiran sedemikian bukan sahaja mengabaikan kesinambungan sejarah, malah boleh mengelirukan generasi muda mengenai asal usul negara ini.

14. Malaysia ialah sebuah negara majmuk yang dibina atas persetujuan bersama semua pihak yang menyertai pembentukannya. Mengiktiraf peranan Persekutuan Tanah Melayu sebagai asas kepada pembentukan Malaysia bukanlah bermaksud menafikan kedudukan Sabah dan Sarawak sebagai rakan pengasas. Sebaliknya, ia menghormati keseluruhan perjalanan sejarah yang membawa kepada kelahiran Malaysia seperti yang dipersetujui pada tahun 1963.

15. Dalam masyarakat demokratik, perbahasan mengenai Perlembagaan sememangnya dialu-alukan. Namun, perbahasan itu mestilah dibuat secara menyeluruh, dengan membezakan antara nama rasmi sesebuah negara dengan kesinambungan sejarah dan perlembagaannya. Kegagalan membezakan kedua-duanya hanya akan menimbulkan polemik yang tidak perlu dan mengaburkan fakta sejarah.

16. Malaysia tidak lahir tanpa akar. Persekutuan Tanah Melayu bukan halaman yang dikoyakkan daripada sejarah negara, tetapi bab pertama kepada pembentukan Malaysia. Nama rasmi negara mungkin berubah pada tahun 1963, namun sejarah, asas Perlembagaan dan identiti yang membentuk negara ini terus hidup sehingga hari ini. Itulah hakikat yang harus difahami, dipertahankan dan diwariskan kepada generasi akan datang.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

BUKAN SOAL SANUSI. INI SOAL IDENTITI NEGARA.

BUKAN SOAL SANUSI. INI SOAL IDENTITI NEGARA. 
Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English Version at the bottom)

1. Kritikan terhadap ucapan Menteri Besar Kedah, Datuk Seri Muhammad Sanusi Md Nor, sekali lagi memperlihatkan bagaimana perbahasan mengenai Perlembagaan Persekutuan sering disempitkan menjadi tuduhan perkauman, sedangkan isu sebenar ialah soal sejarah dan asas pembentukan negara.

2. Saya berpendapat bahawa ucapan Sanusi perlu dinilai secara keseluruhan, bukannya dipetik secara terpilih untuk membentuk persepsi politik. Beliau tidak mempertikaikan kewarganegaraan mana-mana rakyat Malaysia dan tidak pernah mencadangkan supaya hak mana-mana kaum dinafikan. 

3. Sebaliknya, beliau mengingatkan bahawa orang Melayu hanya mempunyai satu tanah air, justeru mereka memikul tanggungjawab untuk mempertahankan asas perlembagaan negara ini.

MENGENAI FRASA “CINA ADA CHINA, INDIA ADA INDIA, MELAYU CUMA ADA TANAH MELAYU”

4. Frasa ini menjadi punca utama kemarahan sesetengah pihak, tetapi kritikan terhadapnya kerap gagal membezakan antara dua jenis kenyataan yang sangat berbeza: kenyataan tentang asal-usul peradaban (civilisational origin) dan kenyataan tentang hak kewarganegaraan (citizenship entitlement). 

5. Sanusi tidak berkata rakyat Cina dan India di Malaysia adalah "pendatang" atau kurang layak menjadi warganegara; tafsiran itu adalah tafsiran pihak yang mengkritiknya, bukan kandungan sebenar ucapannya. 

6. Apa yang beliau nyatakan ialah suatu realiti sejarah: peradaban Melayu, bahasa Melayu dan institusi beraja Melayu berakar serta berkembang di Alam Melayu atau Nusantara. Sebaliknya, peradaban Cina dan India mempunyai pusat sejarah, bahasa dan tamadun yang berkembang secara berterusan di wilayah yang kini dikenali sebagai China dan India.

7. Ini adalah pemerhatian sejarah dan peradaban, bukannya pengisytiharan bahawa mana-mana rakyat Malaysia tidak tergolong atau kurang berhak berada di negara ini.

8. Tidak dinafikan bahawa ungkapan seperti ini boleh menimbulkan rasa kurang selesa dalam kalangan sebahagian rakyat Malaysia. Namun, rasa kurang selesa itu tidak seharusnya menghalang kita daripada membezakan antara perbahasan mengenai sejarah dan identiti negara dengan penafian hak kewarganegaraan.

9. Jika keseluruhan ucapan itu dinilai, jelas bahawa mesej utamanya ialah menyeru orang Melayu mempertahankan tanah air dan asas Perlembagaan, bukannya mempersoalkan hak kewarganegaraan mana-mana kaum.

10. UMNO dan PAS, yang kedua-duanya mempunyai pengalaman panjang berpolitik dan mentadbir dalam kerangka masyarakat berbilang kaum, tidak wajar secara simplistik disamakan dengan fahaman perkauman sempit hanya berdasarkan satu ungkapan dalam ceramah politik.

11. Justeru, adalah tidak adil untuk mentafsir suatu ungkapan retorik ceramah yang bertujuan membangkitkan semangat pengundi sebagai deklarasi dasar rasmi negara terhadap kaum lain.

REAKSI POLITIK YANG TERPILIH

12. Menariknya, kecaman terhadap Sanusi datang hampir serentak dan dengan nada yang hampir seragam daripada kepimpinan DAP, MIC dan MIPP. Corak tersebut menimbulkan persepsi bahawa reaksi berkenaan lebih dipengaruhi pertimbangan politik menjelang pilihan raya negeri berbanding kebimbangan yang konsisten terhadap perpaduan negara.

13. Jika kebimbangan itu benar-benar berasaskan prinsip, ketegasan yang sama sepatutnya turut ditunjukkan terhadap kenyataan mana-mana pemimpin yang mempersoalkan kedudukan Bahasa Melayu, institusi Raja-Raja atau Perkara 153. Namun, reaksi dengan tahap ketegasan yang sama jarang kelihatan. Ini menimbulkan persoalan sama ada bantahan tersebut benar-benar mengenai prinsip, atau bergantung kepada siapa yang bercakap dan bila kenyataan itu dibuat.

14. Ahli Parlimen Bukit Gelugor turut mengaitkan ucapan Sanusi dengan kegagalan UMNO mengecam PAS. Seolah-olah kerjasama politik BN-PN dalam pilihan raya negeri kini dijadikan ukuran kepada soal perkauman. Pendekatan ini lebih menyerlahkan kepentingan taktikal politik berbanding kebimbangan yang benar-benar berasaskan prinsip.

PERLEMBAGAAN BUKAN HASIL RUNDINGAN SEMULA SETIAP KALI ADA PILIHAN RAYA

15. Perkara 3, 152 dan 153 bukan peruntukan yang wujud secara kebetulan. Kesemuanya merupakan sebahagian daripada kompromi perlembagaan yang membolehkan kemerdekaan dicapai pada tahun 1957.

16. Suruhanjaya Reid, yang menjadi asas kepada penggubalan Perlembagaan Persekutuan, mengesyorkan sebuah kerangka perlembagaan yang mengekalkan institusi Raja-Raja Melayu, mengiktiraf kedudukan istimewa orang Melayu serta menjamin hak kewarganegaraan dan kebebasan asasi seluruh rakyat. Kerangka inilah yang kemudiannya diterjemahkan ke dalam Perlembagaan Persekutuan. Inilah keseimbangan yang menjadi asas kepada pembinaan negara Malaysia sehingga hari ini.

17. Ia merupakan sebahagian daripada keseimbangan perlembagaan yang mengiktiraf kedudukan istimewa orang Melayu, sambil melindungi kepentingan sah kaum-kaum lain. Justeru, tuduhan bahawa ucapan Sanusi “berbaur perkauman” membalikkan logik asas Perlembagaan itu sendiri. Mempertahankan satu bahagian daripada keseimbangan tersebut bukanlah menafikan bahagian yang lain.

18. Perpaduan tidak pernah menuntut orang Melayu melupakan sejarah negara. Begitu juga perpaduan tidak pernah menuntut masyarakat bukan Melayu menafikan hak mereka sebagai warganegara. Perpaduan yang sebenar lahir apabila semua pihak menerima bahawa Perlembagaan mengiktiraf hak kewarganegaraan seluruh rakyat, sambil memelihara identiti sejarah dan asas-asas perlembagaannya.

19. Kesimpulannya, Malaysia sememangnya milik semua rakyat Malaysia tanpa mengira kaum. Tiada siapa, termasuk Sanusi, yang mempertikaikan hak tersebut. Namun, mengingatkan orang Melayu tentang tanggungjawab sejarah mereka bukanlah satu bentuk perkauman. Ia merupakan usaha mempertahankan susunan perlembagaan yang membolehkan kepelbagaian negara ini terus hidup secara aman.

20. Apabila mempertahankan Perlembagaan mula dianggap sebagai perkauman, yang sedang terhakis bukan sekadar kebebasan bersuara, tetapi kefahaman rakyat terhadap identiti negara itu sendiri. Sebuah negara tidak kehilangan identitinya dalam satu malam. Ia kehilangannya sedikit demi sedikit apabila sejarahnya tidak lagi boleh diperkatakan dan Perlembagaannya tidak lagi dapat dipertahankan tanpa rasa takut.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

ENGLISH

THIS IS NOT ABOUT SANUSI. IT IS ABOUT MALAYSIA'S NATIONAL IDENTITY.

By Dr Armin Baniaz Pahamin

1. The controversy surrounding Kedah Menteri Besar Datuk Seri Muhammad Sanusi Md Nor's recent speech once again demonstrates how discussions about the Federal Constitution are often reduced to accusations of racism, when the real issue concerns history, constitutional foundations and national identity.

2. In my view, Sanusi's remarks should be assessed in their entirety rather than through selectively quoted excerpts designed to shape political perceptions. He did not question the citizenship of any Malaysian, nor did he suggest that the rights of any community should be denied. 

3. Instead, he reminded Malays that they have only one homeland and therefore bear a special responsibility to safeguard the constitutional foundations upon which this nation was built.

UNDERSTANDING THE PHRASE "THE CHINESE HAVE CHINA, THE INDIANS HAVE INDIA, THE MALAYS HAVE ONLY TANAH MELAYU"

4. This phrase has generated considerable outrage. Yet many criticisms fail to distinguish between two fundamentally different concepts: civilisational origin and citizenship entitlement.

5. Sanusi did not describe Malaysian Chinese or Malaysian Indians as "immigrants" or suggest that they are somehow less entitled to Malaysian citizenship. That interpretation has been supplied by his critics, not by the actual words he used.

6. What he referred to was a historical reality. Malay civilisation, the Malay language and the Malay monarchy developed and flourished in the Malay World, or Nusantara. Chinese and Indian civilisations, by contrast, trace their historical, linguistic and cultural roots to territories now known as China and India.

7. This is a historical and civilisational observation, not a declaration that any Malaysian citizen does not belong or enjoys fewer rights in this country.

8. It is understandable that such a statement may make some Malaysians uncomfortable. However, discomfort should not prevent us from distinguishing a discussion about history and national identity from a denial of citizenship or equal legal status.

9. Taken as a whole, Sanusi's speech was fundamentally a call for Malays to defend their homeland and the constitutional framework of the nation, rather than an attempt to question the citizenship of any ethnic community.

10. UMNO and PAS, both of which have decades of experience operating and governing within a multi-ethnic society, should not be simplistically portrayed as proponents of racial extremism on the basis of a single rhetorical phrase delivered during a political speech.

11. It is therefore unfair to interpret campaign rhetoric intended to energise supporters as though it were an official declaration of state policy towards other communities.

SELECTIVE POLITICAL OUTRAGE

12. Interestingly, criticism of Sanusi emerged almost simultaneously and in remarkably similar terms from leaders of DAP, MIC and MIPP. This pattern inevitably creates the perception that the response was influenced more by political considerations ahead of the state election than by a consistent commitment to national unity.

13. If these objections are genuinely rooted in principle, the same level of conviction should also be demonstrated whenever public figures question the constitutional status of the Malay language, the institution of the Malay Rulers or Article 153 of the Federal Constitution. Such consistency, however, is rarely evident.

14. This naturally raises an important question: are these objections truly principled, or do they depend on who makes the statement and when it is made?

15. The Member of Parliament for Bukit Gelugor has also linked Sanusi's remarks to UMNO's alleged failure to condemn PAS, suggesting that political cooperation between Barisan Nasional and Perikatan Nasional has somehow become a measure of racial politics. Such arguments appear to reflect electoral strategy more than a genuine constitutional concern.

THE CONSTITUTION IS NOT RENEGOTIATED AFTER EVERY ELECTION

16. Articles 3, 152 and 153 of the Federal Constitution did not emerge by accident. They form part of the constitutional settlement that enabled Malaya to achieve independence in 1957.

17. The Reid Commission, whose recommendations formed the basis for the drafting of the Federal Constitution, proposed a constitutional framework that preserved the institution of the Malay Rulers while recognising the special position of the Malays alongside citizenship rights and fundamental liberties for all citizens. That constitutional framework, refined through subsequent negotiations, ultimately became the Federal Constitution and remains the foundation of Malaysia's nation-building today.

18. These provisions represent part of a constitutional balance that recognises the special position of the Malays while simultaneously protecting the legitimate interests of other communities. To label Sanusi's remarks as inherently racist risks reversing the very logic upon which the Constitution itself is founded. Defending one component of that constitutional balance does not amount to rejecting the others.

19. National unity has never required Malays to abandon their history. Equally, it has never required non-Malays to deny their rights as Malaysian citizens. Genuine unity is achieved when all Malaysians accept that the Constitution guarantees citizenship for every citizen while preserving the country's historical identity and constitutional foundations.

CONCLUSION

20. Malaysia belongs to every Malaysian, regardless of race. No one, including Sanusi, has questioned that principle.

21. However, reminding Malays of their historical responsibility towards the nation should not automatically be interpreted as racism. It is an appeal to preserve the constitutional order that has enabled Malaysia's diverse society to coexist peacefully for generations.

22. When defending the Constitution itself begins to be labelled as racism, what is being eroded is not merely freedom of expression, but our collective understanding of Malaysia's national identity.

23. A nation does not lose its identity overnight. It loses it gradually, when its history can no longer be discussed openly and when defending its Constitution becomes an act performed in fear.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

JANGAN SWASTAKAN PERKUBURAN ISLAM

JANGAN SWASTAKAN PERKUBURAN ISLAM

Oleh: Dr. Armin Baniaz Pahamin

Perkuburan Islam bukan sekadar sebuah kemudahan awam. Ia adalah amanah agama, institusi umat dan tanggungjawab negara yang menyentuh maruah setiap Muslim sehingga ke akhir hayatnya.

Tiada siapa mahu melihat urusan terakhir seorang Muslim dipengaruhi oleh pertimbangan keuntungan komersial.

Laporan mengenai pelaksanaan projek pembangunan tapak perkuburan awam melalui kaedah Kerjasama Awam Swasta (PPP) telah menimbulkan kebimbangan dalam kalangan masyarakat. Lebih membimbangkan, sehingga hari ini rakyat masih tidak mengetahui secara jelas terma perjanjian tersebut, tempoh konsesi, model kewangan, skop tanggungjawab syarikat swasta serta jaminan bahawa kepentingan umat Islam akan terus dipelihara.

Sehubungan itu, umat Islam dan seluruh rakyat yang prihatin sewajarnya mengambil pendirian seperti berikut:

1. Menolak sebarang bentuk penswastaan yang memberikan kawalan atau hak eksklusif kepada mana-mana pihak swasta dalam pengurusan perkuburan Islam.

Perkuburan Islam hendaklah kekal sebagai tanggungjawab kerajaan dan institusi berkaitan. Ia bukan suatu perkhidmatan yang wajar didorong oleh keuntungan komersial atau kepentingan perniagaan.

2. Menuntut ketelusan penuh terhadap perjanjian PPP.

Kerajaan perlu mendedahkan keseluruhan terma utama perjanjian termasuk tempoh konsesi, skop tanggungjawab, model kewangan, pembahagian risiko dan mekanisme pemantauan. Sekiranya tiada apa yang hendak disembunyikan, tiada alasan untuk perjanjian ini terus dirahsiakan daripada rakyat.

3. Menjamin bahawa hak milik tanah perkuburan kekal milik kerajaan atau institusi yang berkenaan.

Rakyat berhak mengetahui status pemilikan tanah tersebut serta jaminan bahawa ia tidak akan dipindahkan kepada mana-mana pihak swasta.

4. Menjamin bahawa segala urusan syariah kekal di bawah bidang kuasa pihak berkuasa agama Islam.

Sebarang penglibatan sektor swasta tidak boleh menyentuh aspek hukum syarak, pengurusan jenazah atau pentadbiran agama.

5. Menolak sebarang bentuk monopoli dalam pengurusan perkuburan Islam.

Perkhidmatan yang melibatkan kepentingan agama dan masyarakat tidak seharusnya dikuasai oleh mana-mana syarikat secara eksklusif tanpa semak dan imbang.

6. Memastikan kos pengkebumian kekal mampu ditanggung oleh rakyat.

Tiada keluarga yang sedang berdepan saat kehilangan insan tersayang seharusnya dibebankan dengan kenaikan kos akibat model komersial atau pulangan kepada pemegang konsesi.

7. Menggesa supaya satu Jawatankuasa Pemantauan Bebas diwujudkan.

Jawatankuasa ini hendaklah melibatkan wakil kerajaan, pihak berkuasa agama, profesional, badan bukan kerajaan dan wakil masyarakat bagi memastikan ketelusan pelaksanaan projek.

8. Memelihara kesucian dan maruah institusi perkuburan Islam.

Perkuburan Islam mempunyai nilai kesucian yang tinggi dalam agama. Ia bukan sekadar projek pembangunan atau pengurusan aset, tetapi menyentuh maruah umat, amanah agama dan penghormatan terakhir kepada setiap Muslim. Oleh itu, segala keputusan mengenainya hendaklah dibuat dengan penuh berhati-hati, telus dan menghormati sensitiviti umat Islam.

9. Menuntut proses perundingan awam sebelum sebarang perubahan dasar dibuat.

Keputusan yang melibatkan institusi penting umat Islam tidak wajar dibuat tanpa mendapatkan pandangan masyarakat dan pihak berkepentingan.

10. Menggesa laporan berkala didedahkan kepada rakyat.

Segala aspek berkaitan kos, prestasi projek, penyelenggaraan dan pematuhan kepada syarat konsesi hendaklah diaudit serta diterbitkan secara berkala.

11. Menggesa Kerajaan memberi penjelasan rasmi kepada rakyat.

Kerajaan perlu menjawab persoalan yang masih berlegar mengenai skop sebenar penglibatan syarikat swasta, tanggungjawab setiap pihak serta perlindungan terhadap kepentingan awam dan institusi Islam.

12. Meletakkan kepentingan agama dan rakyat mengatasi segala pertimbangan komersial.

Apa jua model pembangunan yang dipilih mestilah berpaksikan prinsip amanah, ketelusan, akauntabiliti dan kepentingan umat. Keuntungan tidak boleh menjadi pertimbangan utama dalam pengurusan institusi yang mempunyai nilai agama dan kepentingan awam yang begitu besar.

Persoalan yang perlu dijawab oleh kerajaan ialah mengapa model PPP dipilih bagi pembangunan perkuburan Islam sedangkan pengurusan tersebut selama ini mampu dilaksanakan oleh kerajaan dan pihak berkuasa agama. Apakah justifikasi yang begitu mendesak sehingga memerlukan penglibatan pihak swasta? Rakyat berhak mengetahui asas pertimbangan dasar tersebut.

Perbahasan mengenai perkara ini bukanlah penolakan terhadap kerjasama kerajaan dengan sektor swasta secara keseluruhannya. Sebaliknya, ia adalah tuntutan supaya institusi yang mempunyai kedudukan istimewa dalam agama Islam diuruskan secara telus, bertanggungjawab dan mengutamakan kepentingan rakyat.

Kerjasama awam swasta mempunyai tempatnya dalam banyak sektor pembangunan, namun institusi yang menyentuh agama, maruah umat dan kepentingan awam yang begitu mendalam memerlukan tahap penelitian, ketelusan dan akauntabiliti yang jauh lebih tinggi.

Perkuburan Islam bukan sekadar tanah yang menempatkan jenazah. Ia adalah amanah agama yang mencerminkan penghormatan negara terhadap umat Islam. Jika projek ini benar-benar memberi manfaat kepada negara, bentangkan keseluruhan perjanjian kepada rakyat. Ketelusan akan membina keyakinan rakyat. 

Sebaliknya, kerahsiaan hanya akan mengundang syak wasangka dan menghakis kepercayaan terhadap institusi kerajaan.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

09.07.2026

NEGARA MAJMUK TIDAK BERMAKNA TANPA IDENTITI

NEGARA MAJMUK TIDAK BERMAKNA TANPA IDENTITI
Oleh: Dr. Armin Baniaz Pahamin

“Mengapa Seruan Tun Dr. Mahathir Agar Orang Melayu Bersatu Tidak Bercanggah Dengan Demokrasi dan Perlembagaan“

1. Seruan Tun Dr. Mahathir Mohamad agar orang Melayu bersatu sekali lagi mengundang pelbagai kritikan. Ada yang melabelnya sebagai rasis, ada yang mendakwa ia bertentangan dengan semangat negara majmuk, malah ada yang berhujah bahawa Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan hanyalah satu langkah sementara yang sepatutnya sudah lama ditinggalkan.

2. Pada pandangan saya, kritikan-kritikan ini berpunca daripada kegagalan memahami perbezaan antara demografi, identiti negara dan Perlembagaan.

3. Saya tertarik dengan pandangan Felo Utama Institut Kajian Etnik (KITA), Universiti Kebangsaan Malaysia, Prof. Datuk Dr. Teo Kok Seong, yang menjelaskan bahawa ramai pihak sering mengelirukan konsep negara majmuk dengan identiti negara. Menurut beliau, apabila kita menyebut Malaysia sebagai sebuah negara majmuk, kita sebenarnya merujuk kepada demografi, iaitu komposisi penduduk yang terdiri daripada pelbagai kaum dan etnik. Namun, demografi tidak semestinya menentukan falsafah atau identiti sesebuah negara.

4. Dengan kata lain, masyarakat majmuk menjelaskan siapakah rakyat Malaysia, manakala falsafah negara menjelaskan apakah identiti Malaysia. Kedua-duanya tidak bercanggah, bahkan saling melengkapi.

5. Walaupun Malaysia merupakan sebuah negara majmuk, Perlembagaan memperuntukkan kedudukan Islam sebagai agama Persekutuan, Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan, institusi Raja-Raja Melayu serta kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera sebagai sebahagian daripada kerangka kenegaraan Malaysia.. 

6. Peruntukan-peruntukan ini lahir daripada sejarah pembentukan negara dan persetujuan ketika kemerdekaan, bukannya berlaku secara kebetulan.

7. Di kebanyakan negara, mempertahankan identiti nasional dianggap sebagai nasionalisme dan patriotisme. Malangnya, di Malaysia, pendirian yang sama sering dilabel sebagai perkauman atau diskriminasi.

8. Inilah yang menjelaskan mengapa Tun Dr. Mahathir menyeru orang Melayu supaya bersatu dan memilih calon Melayu. Seruan tersebut bukan kerana mahu menafikan hak kaum lain, tetapi kerana beliau melihat kedudukan politik orang Melayu semakin terhakis sehingga semakin banyak perkara yang menyentuh kepentingan Melayu, Islam dan institusi Raja-Raja dipersoalkan di ruang awam.

9. Dalam beberapa pilihan raya kebelakangan ini, undi Melayu semakin berpecah kepada pelbagai parti politik. Fenomena ini telah mengubah landskap politik negara sehingga tiada lagi sebuah parti Melayu yang mampu membentuk kerajaan secara bersendirian seperti suatu ketika dahulu.

10. Kita dapat melihatnya melalui polemik terhadap titah Sultan Selangor mengenai isu penternakan babi, bantahan terhadap cadangan pembinaan sebuah masjid berhampiran Tun Razak Exchange (TRX), serta kenyataan beberapa pemimpin DAP yang mempersoalkan batas kuasa Raja-Raja Melayu apabila baginda menyuarakan pandangan mengenai hal ehwal Islam dan orang Melayu.

11. Perbahasan yang lebih besar ialah ini. Jika kuasa Raja-Raja Melayu sebagai Raja Berperlembagaan mempunyai batas tertentu, siapakah yang akan memastikan kepentingan orang Melayu dan Bumiputera terus dipertahankan dalam sistem demokrasi?

12. Jawapannya ialah melalui kuasa politik yang diperoleh secara sah menerusi pilihan raya.

Dalam sistem demokrasi, kuasa politik bukanlah satu keistimewaan yang kekal. Ia hanya wujud selagi rakyat memilih untuk mempertahankannya melalui peti undi.

13. Sudah tentu akan timbul persoalan, mengapa hanya kepentingan orang Melayu perlu diperkatakan sedangkan kaum-kaum lain juga merupakan warganegara Malaysia?

14. Sekilas pandang, hujah ini mungkin dianggap diskriminatif. Namun apabila diteliti dalam konteks sejarah pembentukan negara dan Perlembagaan, hakikatnya adalah sebaliknya.

15. Malaysia ditubuhkan pada tahun 1963 sebagai sebuah Persekutuan yang menggabungkan Persekutuan Tanah Melayu, Sabah, Sarawak dan Singapura. Walaupun Singapura keluar daripada Malaysia pada tahun 1965, sejarah pembentukan negara tidak berubah.

16. Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, Sabah dan Sarawak semakin lantang menuntut hak-hak mereka berdasarkan Perjanjian Malaysia 1963 (MA63). Tuntutan tersebut mendapat sokongan meluas, termasuk daripada ramai pemimpin di Semenanjung. Tiada siapa mempertikaikan hak Sabah dan Sarawak mempertahankan identiti negeri serta kedudukan Bumiputera mereka.

17. Dari sudut sejarah pembentukan Malaysia, Semenanjung merupakan wilayah yang asalnya dikenali sebagai Persekutuan Tanah Melayu. Maka, adalah sesuatu yang lumrah apabila orang Melayu di Semenanjung, yang merupakan wilayah asal Persekutuan Tanah Melayu, turut mahu mempertahankan identiti sejarah serta kedudukan yang diperuntukkan kepada mereka oleh Perlembagaan.

18. Jika rakyat Malaysia boleh menerima bahawa Sabah dan Sarawak mempunyai hak untuk mempertahankan identiti, kedudukan Bumiputera dan hak-hak mereka di bawah MA63, mengapa prinsip yang sama tidak boleh diterima apabila orang Melayu di Semenanjung mahu mempertahankan identiti serta hak yang dijamin oleh Perlembagaan?

19. Inilah persoalan yang perlu dijawab secara jujur.

20. Malaysia tidak menjadi negara majmuk kerana identitinya dihapuskan. Malaysia menjadi negara majmuk kerana identitinya dihormati. Apabila identiti negara dihormati, setiap kaum mempunyai ruang untuk hidup bersama dengan aman. Tetapi apabila identiti itu sendiri mula dipersoalkan, asas kepada perpaduan juga mula retak.

21. Atas sebab itulah perpaduan politik orang Melayu tidak seharusnya dilihat sebagai ancaman kepada kaum lain. Dalam sebuah demokrasi, setiap komuniti mempunyai hak untuk memperjuangkan kepentingan sah mereka. 

22. Masyarakat Cina mempunyai pelbagai pertubuhan dan parti yang memperjuangkan kepentingan komuniti mereka. Masyarakat India juga mempunyai organisasi yang melakukan perkara yang sama. Sabah dan Sarawak pula mempertahankan hak negeri serta Bumiputera mereka berasaskan semangat MA63.

23. Mengapa apabila orang Melayu melakukan perkara yang sama, ia terus dianggap sebagai sesuatu yang salah?

24. Menghormati identiti negara bukan bererti menafikan hak kaum lain. Mempertahankan Perkara 153 bukan bererti menindas mana-mana kaum. Dan menyeru orang Melayu supaya bersatu bukan bererti membenci kaum lain.

25. Tun Dr. Mahathir tidak menyeru orang Melayu bersatu kerana membenci kaum lain. Beliau menyeru orang Melayu bersatu kerana memahami satu hakikat yang tidak boleh dinafikan dalam demokrasi: kuasa politik yang hilang tidak mudah dikembalikan. 

26. Apabila sesuatu bangsa kehilangan kuasa politiknya, semakin sukarlah untuk mempertahankan institusi, identiti dan hak yang dijamin oleh Perlembagaan. Sebab itulah orang Melayu mesti bersatu. Bukan untuk mendominasi mana-mana kaum, tetapi untuk memastikan keseimbangan yang dipersetujui oleh para pengasas negara terus dipelihara demi sebuah Malaysia yang aman, stabil dan bermaruah.

~Dr Armin Baniaz Pahamin

  08.07.2026

KESETIAAN KEPADA BANGSA MENGATASI KESETIAAN KEPADA PARTI

KESETIAAN KEPADA BANGSA MENGATASI KESETIAAN KEPADA PARTI
Oleh: Dr. Armin Baniaz Pahamin

"Sebuah bangsa tidak kehilangan negaranya dalam satu malam. Ia kehilangannya sedikit demi sedikit apabila bangsanya sendiri gagal mempertahankan masa depan mereka."

1. Saya menyokong sepenuhnya peringatan Tun Dr. Mahathir Mohamad agar orang Melayu mengutamakan kelangsungan bangsa dan negara melebihi kesetiaan kepada mana-mana parti politik.

2. Ada yang mungkin tidak bersetuju dengan gaya penyampaian Tun. Namun sejarah membuktikan bahawa beliau sering mengemukakan amaran jauh lebih awal sebelum sesuatu krisis benar-benar berlaku.

3. Persoalan yang harus ditanya hari ini bukanlah sama ada kita bersetuju atau tidak dengan Tun Dr. Mahathir.

4. Persoalan yang jauh lebih penting ialah: adakah masa depan politik, ekonomi dan kedudukan orang Melayu benar-benar semakin kukuh, atau sebenarnya semakin terhakis sedikit demi sedikit?

5. Dalam surat terbukanya, Tun menyeru orang Melayu supaya pada Pilihan Raya Umum akan datang mengundi calon Melayu tanpa terikat kepada kesetiaan terhadap mana-mana parti politik atau kumpulan NGO. Siapakah calon Melayu yang dimaksudkan itu akan diumumkan apabila tiba masanya menjelang pilihan raya.

6. Ini menunjukkan bahawa Tun menggesa orang Melayu memberi keutamaan kepada calon, bukan lambang parti. Siapakah calon yang beliau maksudkan akan diumumkan apabila tiba Pilihan Raya Umum.

7. Mesej Tun sebenarnya membawa satu anjakan besar dalam pemikiran politik Melayu. Dalam keadaan politik Melayu yang semakin berpecah, beliau mengajak orang Melayu mengubah asas kesetiaan politik mereka daripada parti kepada bangsa dan negara. Selama puluhan tahun, orang Melayu dididik supaya mempertahankan parti masing-masing.

8. Selama lebih enam dekad dalam politik, Tun sendiri sinonim dengan perjuangan melalui parti. Justeru apabila beliau kini menyeru orang Melayu mendahulukan calon berbanding parti, ia bukan kenyataan biasa. Ia mencerminkan kebimbangan bahawa politik kepartian Melayu telah sampai ke satu tahap yang boleh menjejaskan masa depan bangsa jika tidak diperbetulkan.

9. Kini Tun mengingatkan bahawa apabila kepentingan parti mengatasi kepentingan bangsa, akhirnya semua pihak akan mengalami kerugian.

10. Hari ini, orang Melayu masih merupakan kaum majoriti. Namun menjadi majoriti dari segi jumlah penduduk tidak semestinya bermaksud memiliki kuasa yang mencukupi untuk menentukan hala tuju negara.

11. Lebih lima dekad selepas Dasar Ekonomi Baru diperkenalkan, pemilikan ekuiti Bumiputera masih sekitar 18 peratus. Ini menunjukkan bahawa agenda pemerkasaan ekonomi Melayu masih belum selesai. Ramai graduan Melayu masih bergelut untuk mendapatkan pekerjaan berkualiti, kos sara hidup terus meningkat, dan pemilikan aset strategik kekal mencabar.

12. Dalam politik pula, orang Melayu semakin berpecah kepada terlalu banyak parti. Akibatnya, tenaga, sumber dan pengaruh politik yang sepatutnya digembleng untuk memperkukuhkan kedudukan bangsa akhirnya habis digunakan untuk menjatuhkan sesama sendiri.

13. Musuh terbesar orang Melayu hari ini bukanlah kaum lain. Musuh terbesar orang Melayu ialah perpecahan, ketaksuban kepada parti, perebutan kuasa serta kegagalan meletakkan kepentingan bangsa mengatasi kepentingan politik jangka pendek.

14. Bangsa yang berpecah tidak semestinya kalah kerana jumlahnya kecil. Bangsa yang berpecah kalah kerana gagal bertindak sebagai satu kekuatan.

15. Pada hemat saya, intipati seruan Tun boleh difahami sebagai mengajak orang Melayu menilai calon berdasarkan keupayaan mereka mempertahankan agama, bangsa, bahasa kebangsaan, identiti Melayu, Perlembagaan Persekutuan serta kepentingan negara. Apabila calon-calon tersebut diumumkan menjelang Pilihan Raya Umum nanti, keputusan hendaklah dibuat berdasarkan pertimbangan tersebut, bukan semata-mata atas kesetiaan kepada parti.

16. Pilihan Raya Umum kali ini bukan sekadar menentukan siapa yang akan membentuk kerajaan. Ia mungkin menjadi antara detik paling penting dalam menentukan arah politik orang Melayu untuk satu generasi akan datang.

17. Kesetiaan kepada parti boleh berubah mengikut zaman. Namun amanah mempertahankan masa depan bangsa tidak pernah berubah.

18. Apabila tiba hari mengundi nanti, setiap undi bukan sekadar memilih seorang wakil rakyat. Ia adalah keputusan yang akan menentukan arah masa depan bangsa dan negara bagi generasi yang akan datang.

19. Apabila lembaran sejarah ditulis kelak, yang akan dinilai bukanlah parti mana yang kita sokong, tetapi sama ada kita membuat keputusan yang betul ketika masa depan bangsa sedang dipertaruhkan.

~Dr. Armin Baniaz Pahamin

JOHOR MEMERLUKAN LEBIH RAMAI WAKIL PAS: BUKAN KERANA PARTI, TETAPI DEMI MASA DEPAN JOHOR

JOHOR MEMERLUKAN LEBIH RAMAI WAKIL PAS: BUKAN KERANA PARTI, TETAPI DEMI MASA DEPAN JOHOR

Oleh: Dr. Armin Baniaz Pahamin

(English version at the bottom)

"Sebuah negeri tidak hanya memerlukan kerajaan yang kuat. Sebuah negeri juga memerlukan Dewan Undangan Negeri yang kuat."

Setiap pagi, ratusan ribu rakyat Johor keluar bekerja seawal subuh.

Ada yang berulang-alik ke Singapura demi mendapatkan pendapatan yang lebih baik. Ada yang bekerja di Johor Bahru, Pasir Gudang, Pengerang atau Senai tetapi masih bergelut dengan kos sara hidup yang semakin meningkat. Ada pula anak muda yang terpaksa berhijrah ke Kuala Lumpur kerana merasakan peluang pekerjaan bergaji tinggi di negeri sendiri masih terhad.

Pada masa yang sama, Johor terus mencatatkan pelaburan bernilai berbilion ringgit. Projek-projek berskala besar seperti Zon Ekonomi Khas Johor–Singapura (JS-SEZ), RTS Link, pembangunan Iskandar Malaysia, Pengerang Integrated Petroleum Complex serta pusat data dijangka mengubah landskap ekonomi negeri dalam beberapa dekad akan datang.

Johor merupakan ekonomi kedua terbesar di Malaysia dan menyumbang hampir satu persepuluh daripada KDNK negara. Namun persoalan sebenar bukan lagi sama ada Johor mampu menarik pelaburan. Persoalannya ialah sama ada pertumbuhan ekonomi tersebut benar-benar meningkatkan pendapatan dan taraf hidup seluruh rakyat Johor.

Inilah persoalan sebenar yang perlu dijawab dalam Pilihan Raya Negeri Johor.

Dalam sistem demokrasi berparlimen, setiap Ahli Dewan Undangan Negeri mempunyai tanggungjawab untuk membawa suara rakyat, membahaskan undang-undang, menilai perbelanjaan kerajaan serta mencadangkan penambahbaikan terhadap dasar yang dilaksanakan.

Pilihan raya bukan sekadar menentukan siapa membentuk kerajaan negeri. Ia juga menentukan sama ada Dewan Undangan Negeri mempunyai wakil yang mencukupi untuk meneliti setiap dasar, membahaskan setiap bajet dan memastikan setiap keputusan dibuat demi kepentingan rakyat.

PRN Johor kali ini mungkin merupakan pilihan raya negeri yang paling penting dalam tempoh sedekad yang lalu.

Johor sedang memasuki fasa pembangunan yang akan menentukan bentuk ekonominya bagi 20 hingga 30 tahun akan datang.

Keputusan yang dibuat oleh kerajaan negeri hari ini mengenai pembangunan bandar, penggunaan tanah, pelaburan asing, pendidikan, TVET dan pembangunan bakat akan menentukan sama ada anak Johor menjadi peneraju kepada ekonomi baharu ini, atau sekadar menjadi pemerhati di negeri sendiri.

Atas sebab itu, Johor memerlukan lebih ramai wakil PAS di Dewan Undangan Negeri. 

Lebih ramai wakil PAS bukan bermaksud Johor memerlukan sebuah kerajaan yang lemah. Sebaliknya, ia bermaksud Johor memerlukan sebuah Dewan Undangan Negeri yang lebih kuat, lebih kritikal dan lebih bersedia memastikan setiap keputusan kerajaan benar-benar memberi manfaat kepada rakyat.

I. Johor Memerlukan Suara yang Lebih Tegas Mengenai Kos Sara Hidup

Bagi kebanyakan keluarga, cabaran terbesar hari ini bukan lagi soal politik.

Ia ialah kos kehidupan. Harga makanan, sewa rumah, yuran pendidikan, kos penjagaan anak, utiliti dan pengangkutan terus meningkat.

Kemajuan ekonomi hanya akan bermakna apabila manfaatnya dapat dirasai oleh rakyat biasa.

Lebih ramai wakil PAS boleh membawa isu kos sara hidup secara konsisten dalam perbahasan Dewan Undangan Negeri dan menggesa agar setiap dasar pembangunan turut mengambil kira kesan kepada isi rumah, khususnya golongan B40 dan M40.

II. Johor Memerlukan Lebih Banyak Idea, Bukan Sekadar Lebih Banyak Projek

Selama bertahun-tahun, politik sering mengukur kejayaan melalui jumlah projek yang diumumkan.

Tetapi pada masa hadapan, Johor memerlukan lebih daripada itu.

Johor memerlukan idea baharu mengenai pendidikan, TVET, kecerdasan buatan (AI), ekonomi digital, keterjaminan makanan, keselamatan air, perubahan iklim dan pembangunan bandar yang lestari. Dalam era JS-SEZ dan ekonomi digital, Johor memerlukan lebih daripada infrastruktur. Johor memerlukan modal insan bertaraf dunia.

Negeri yang berjaya pada masa hadapan bukan semestinya negeri yang membina paling banyak bangunan.

Negeri yang berjaya ialah negeri yang paling banyak melahirkan bakat.

Dewan Undangan Negeri memerlukan lebih ramai wakil yang berani membawa idea baharu, bukan sekadar menyokong dasar yang sedia ada.

III. Pelaburan Mesti Menghasilkan Peluang untuk Anak Johor

Dengan JS-SEZ, RTS Link, Forest City yang diberi nafas baharu, hab pusat data, industri semikonduktor serta Pengerang Integrated Petroleum Complex, Johor sedang menjadi pintu masuk ekonomi baharu bagi Malaysia.

Namun, ukuran kejayaan bukan sekadar nilai pelaburan yang diumumkan.

Ukuran sebenar ialah sama ada pelaburan tersebut menghasilkan pekerjaan bergaji tinggi, peluang kenaikan kerjaya dan pembangunan kemahiran untuk anak Johor.

Matlamat JS-SEZ ialah mewujudkan sekitar 20,000 pekerjaan berkemahiran tinggi dalam tempoh lima tahun. Persoalannya ialah sama ada peluang ini benar-benar akan dimanfaatkan oleh anak Johor melalui latihan, TVET dan pembangunan bakat yang mencukupi.

Ramai anak Johor memilih untuk bekerja di Singapura kerana peluang pendapatan yang lebih tinggi. Tiada yang salah dengan pilihan itu. Namun matlamat jangka panjang Johor seharusnya ialah mewujudkan lebih banyak pekerjaan berpendapatan tinggi di negeri sendiri supaya bekerja di Singapura menjadi satu pilihan, bukan satu keperluan.

Wakil rakyat yang aktif boleh terus membangkitkan persoalan ini di Dewan agar pembangunan ekonomi berjalan seiring dengan pembangunan modal insan.

IV. Generasi FELDA Tidak Boleh Terpinggir

Johor mempunyai antara komuniti FELDA terbesar di Malaysia.

Generasi pertama telah berjaya membuka tanah dan membina asas ekonomi negara.

Kini cabaran beralih kepada generasi kedua dan ketiga.

Mereka memerlukan peluang pekerjaan, latihan kemahiran, akses kepada pembiayaan, pembangunan industri hiliran dan penyelesaian terhadap isu pewarisan tanah.

Isu FELDA tidak seharusnya hanya muncul ketika pilihan raya. Ia memerlukan perhatian yang berterusan dalam dasar dan perancangan negeri.

V. Kemajuan Johor Mesti Seimbang

Johor Bahru, Iskandar Puteri dan koridor selatan berkembang pesat.

Namun rakyat di Mersing, Kota Tinggi, Segamat, Tangkak, Batu Pahat, Muar dan kawasan pedalaman juga berhak menikmati pembangunan yang seimbang.

Kemajuan bukan hanya mengenai lebuh raya atau bangunan baharu.

Ia juga mengenai internet berkelajuan tinggi, sekolah yang berkualiti, hospital yang mencukupi, peluang perniagaan tempatan dan akses kepada perkhidmatan awam yang lebih baik.

Wakil rakyat daripada pelbagai kawasan boleh memastikan keperluan setiap daerah mendapat perhatian yang sewajarnya.

VI. Anak Muda Johor Berhak Memiliki Masa Depan di Negeri Sendiri

Ramai graduan Johor memilih untuk bekerja di luar negeri atau di Singapura kerana faktor peluang dan pendapatan.

Pada masa yang sama, harga rumah semakin sukar dicapai oleh pasangan muda.

Johor memerlukan dasar yang memberi tumpuan kepada rumah mampu milik, peluang keusahawanan, ekonomi digital, TVET dan pembangunan bakat supaya lebih ramai anak Johor dapat membina kehidupan di negeri sendiri.

VII. Pengurusan Tanah Perlu Lebih Telus

Tanah ialah aset strategik negeri.

Setiap keputusan mengenai penggunaan tanah memberi kesan kepada pembangunan ekonomi, kesejahteraan masyarakat dan kelestarian alam sekitar.

Perbahasan yang teliti di Dewan Undangan Negeri dapat membantu memastikan setiap keputusan dibuat secara telus, mengambil kira kepentingan awam serta memberikan nilai terbaik kepada rakyat Johor.

VIII. Johor Berhak Mendapat Pulangan Fiskal yang Setimpal

Johor merupakan antara penyumbang terbesar kepada ekonomi negara. Oleh itu, adalah munasabah untuk rakyat Johor mengharapkan pulangan pembangunan yang setimpal dengan sumbangan tersebut.

Pulangan pembangunan yang lebih setimpal akan membantu Johor membina lebih banyak sekolah, hospital, jalan raya, sistem pengangkutan awam dan kemudahan asas yang diperlukan oleh rakyat.

Lebih banyak suara dalam Dewan boleh membantu memastikan isu ini terus diberi perhatian.

IX. Semak dan Imbang Menjadikan Kerajaan Lebih Baik

Kerajaan yang baik tidak takut kepada penelitian.

Setiap ADUN mempunyai hak untuk membahaskan bajet, mengemukakan soalan, mencadangkan pindaan dan menilai keberkesanan dasar kerajaan.

Lebih ramai wakil pembangkang yang berkualiti tidak semestinya melambatkan pembangunan.

Sebaliknya, ia boleh meningkatkan akauntabiliti, mengurangkan risiko pembaziran dan memperkukuh keyakinan rakyat terhadap institusi kerajaan.

X. Rakyat Perlu Menilai Calon, Bukan Sekadar Parti

Pilihan raya kali ini memperlihatkan PAS mempertaruhkan gabungan profesional, tokoh masyarakat dan muka baharu.

Pilihan raya akhirnya bukan sekadar memilih parti. Ia adalah memilih individu yang akan membawa suara rakyat selama lima tahun akan datang. Oleh itu, rakyat perlu menilai bukan sahaja parti yang diwakili oleh seseorang calon, tetapi juga keupayaannya berhujah di Dewan Undangan Negeri, memahami isu setempat, menyelesaikan masalah rakyat serta keberanian mempertahankan kepentingan kawasan yang diwakilinya. Dalam demokrasi yang matang, kualiti Dewan Undangan Negeri akhirnya bergantung kepada kualiti individu yang dipilih oleh rakyat.

XI. Undi Anda Menentukan Kualiti Demokrasi Johor

Pilihan raya bukan sekadar menentukan siapa yang menjadi kerajaan.

Ia juga menentukan sama ada kerajaan akan sentiasa dipantau oleh wakil rakyat yang berani mengemukakan pandangan alternatif, mempersoalkan keputusan yang memberi kesan kepada rakyat dan mencadangkan penyelesaian yang lebih baik.

Lebih ramai wakil PAS di Dewan Undangan Negeri bukan semestinya akan mengubah kerajaan.

Namun, ia boleh mengubah cara kerajaan bekerja melalui penelitian yang lebih rapi, perbahasan yang lebih berkualiti, dan akauntabiliti yang lebih tinggi.

Konklusi

Johor sedang memasuki satu era baharu. Persoalannya bukan sama ada Johor akan membangun.

Persoalannya ialah siapakah yang akan menikmati hasil pembangunan itu.

Jika manfaat pembangunan hanya dinikmati oleh segelintir pihak, maka pelaburan yang besar tidak membawa makna kepada rakyat biasa.

Tetapi jika setiap dasar diteliti, setiap projek dipersoalkan apabila perlu dan setiap keputusan dibuat dengan mengambil kira kepentingan rakyat, maka Johor bukan sahaja boleh menjadi negeri paling maju di Malaysia.

Johor juga boleh menjadi negeri yang paling adil, paling telus dan paling makmur untuk seluruh rakyatnya.

Dalam demokrasi yang matang, kerajaan yang baik bukan sekadar dipilih oleh rakyat. Ia juga sentiasa dipertanggungjawabkan kepada rakyat.

Itulah sebabnya Johor memerlukan lebih ramai wakil yang berani membawa suara rakyat ke Dewan Undangan Negeri.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

29.06.2026

ENGLISH

JOHOR NEEDS MORE PAS REPRESENTATIVES: NOT FOR THE PARTY, BUT FOR JOHOR'S FUTURE

By Dr. Armin Baniaz Pahamin

"A state does not only need a strong government. It also needs a strong State Legislative Assembly."

Every morning, hundreds of thousands of Johoreans leave home before dawn to earn a living.

Some commute daily to Singapore in search of better-paying jobs. Others work in Johor Bahru, Pasir Gudang, Pengerang, or Senai, yet continue to struggle with the rising cost of living. Many young people feel compelled to relocate to Kuala Lumpur because they believe opportunities for high-paying careers in their own state remain limited.

At the same time, Johor continues to attract billions of ringgit in investments. Mega projects such as the Johor–Singapore Special Economic Zone (JS-SEZ), the RTS Link, Iskandar Malaysia, the Pengerang Integrated Petroleum Complex, and the rapid expansion of data centres are expected to reshape the state's economic landscape over the next two to three decades.

Today, Johor is Malaysia's second-largest state economy, contributing nearly one-tenth of the nation's Gross Domestic Product. Yet the real question is no longer whether Johor is capable of attracting investment. The more important question is whether this economic growth is genuinely translating into higher incomes and a better quality of life for all Johoreans.

That is the fundamental question voters should ask in the Johor State Election.

In a parliamentary democracy, every Member of the State Legislative Assembly (ADUN) has the responsibility to represent the people, debate legislation, scrutinise government expenditure, and propose improvements to public policy.

An election is not merely about deciding which party forms the government. It is equally about ensuring that the State Legislative Assembly has enough capable representatives to scrutinise government policies, debate every budget, question major development projects, and ensure that every decision ultimately serves the interests of the people.

This state election may well be the most consequential Johor has experienced in the past decade.

Johor is entering a new phase of development that will shape its economy for the next 20 to 30 years. Decisions made today on urban development, land use, foreign investment, education, Technical and Vocational Education and Training (TVET), and talent development will determine whether future generations of Johoreans become leaders in the emerging economy or merely spectators in their own state.

For this reason, Johor needs more PAS representatives in the State Legislative Assembly.

This does not mean Johor needs a weaker government. On the contrary, it means Johor needs a stronger, more effective and more independent State Legislative Assembly, one that is prepared to ensure every major decision truly benefits the people.

1. Johor Needs a Stronger Voice on the Cost of Living

For most families today, the greatest challenge is no longer politics. It is the rising cost of everyday life.

Food prices, housing rents, education expenses, childcare, utilities, and transportation costs continue to rise. Economic growth has little meaning unless its benefits are experienced by ordinary citizens.

More PAS representatives can consistently raise cost-of-living issues in the State Legislative Assembly and advocate for development policies that better protect households, particularly those in the B40 and M40 income groups.

2. Johor Needs More Ideas, Not Just More Projects

For many years, political success has often been measured by the number of projects announced.

However, Johor's future requires much more than physical infrastructure.

The state needs fresh thinking in education, TVET, artificial intelligence, the digital economy, food security, water security, climate resilience, and sustainable urban development.

In the era of the JS-SEZ and the digital economy, Johor requires more than highways and industrial parks. It needs world-class human capital.

The most successful states of the future will not necessarily be those that construct the most buildings. They will be those that develop the greatest talent.

Johor's State Legislative Assembly therefore needs more representatives who are prepared to introduce new ideas rather than simply endorse existing policies.

3. Investment Must Create Opportunities for Johoreans

With the JS-SEZ, the RTS Link, the revitalisation of Forest City, expanding data centres, the semiconductor industry, and the Pengerang Integrated Petroleum Complex, Johor is rapidly emerging as Malaysia's new economic gateway.

However, success should not be measured solely by the value of investments secured.

The true measure of success is whether these investments generate high-income jobs, meaningful career progression and skills development for Johoreans.

The JS-SEZ aims to create approximately 20,000 high-skilled jobs within five years. The critical question is whether Johoreans will be adequately equipped through education, TVET, and talent development to seize these opportunities.

Many Johoreans choose to work in Singapore because of better incomes. There is nothing wrong with that choice. However, Johor's long-term aspiration should be to create enough high-paying jobs at home so that working in Singapore becomes an option, not a necessity.

Active and capable legislators can continue raising these issues in the Assembly to ensure that economic development progresses alongside human capital development.

4. The FELDA Generation Must Not Be Left Behind

Johor is home to one of Malaysia's largest FELDA communities.

The first generation successfully transformed the land and contributed significantly to the nation's economic development.

Today's challenge lies with the second and third generations, who require employment opportunities, skills training, financing, downstream industries and sustainable solutions to land inheritance issues.

The future of FELDA should not become a topic discussed only during election campaigns. It deserves sustained attention in state policies and long-term planning.

5. Johor's Development Must Be Balanced

Johor Bahru, Iskandar Puteri, and the southern development corridor continue to grow rapidly.

However, residents of Mersing, Kota Tinggi, Segamat, Tangkak, Batu Pahat, Muar, and other rural districts deserve equally balanced development.

Progress is not measured only by highways and skyscrapers. It also depends on high-speed internet, quality schools, adequate hospitals, thriving local businesses, and accessible public services.

Representatives from diverse regions can ensure that the needs of every district receive the attention they deserve.

6. Johor's Youth Deserve a Future at Home

Many Johorean graduates seek employment outside the state—or in Singapore—because of better career opportunities and higher incomes.

At the same time, rising house prices have made home ownership increasingly difficult for young families.

Johor needs policies that prioritise affordable housing, entrepreneurship, the digital economy, TVET, and talent development so that more young Johoreans can build successful careers and families in their own state.

7. Land Management Must Be More Transparent

Land is one of Johor's most strategic assets.

Every decision on land use affects economic growth, public welfare, and environmental sustainability.

Thorough debate within the State Legislative Assembly can help ensure that land-related decisions are made transparently, serve the public interest, and deliver the greatest long-term value for the people of Johor.

8. Johor Deserves a Fairer Fiscal Return

Johor is among Malaysia's largest contributors to the national economy.

It is therefore reasonable for Johoreans to expect development allocations that reflect the state's contribution.

A fairer fiscal return would enable Johor to build more schools, hospitals, roads, public transport systems and essential public infrastructure.

A stronger opposition presence in the Assembly can ensure that this important issue continues to receive the attention it deserves.

9. Checks and Balances Strengthen Good Government

Good governments should never fear scrutiny.

Every elected representative has both the right and the responsibility to debate budgets, question policies, propose improvements and evaluate government performance.

A stronger and more capable opposition does not necessarily hinder development. Instead, it enhances accountability, reduces the risk of waste, and strengthens public confidence in government institutions.

10. Voters Should Judge Candidates, Not Just Parties

Ultimately, elections are not merely about choosing political parties. They are about choosing individuals who will represent the people's interests for the next five years.

Voters should therefore evaluate not only a candidate's political affiliation, but also the person's ability to debate effectively in the State Legislative Assembly, understand local issues, solve community problems and courageously defend the interests of the constituency.

In a mature democracy, the quality of the Legislative Assembly ultimately depends on the quality of the individuals elected by the people.

11. Your Vote Determines the Quality of Johor's Democracy

An election is not only about deciding who forms the government.

It is also about determining whether the government will continue to be scrutinised by representatives who are willing to present alternative views, question decisions that affect the public, and propose better policy solutions.

More PAS representatives in the State Legislative Assembly will not necessarily change the government.

However, they can influence how the government governs by encouraging stronger scrutiny, more substantive debates, and greater accountability.

Conclusion

Johor is entering a new era.

The question is no longer whether Johor will continue to develop.

The real question is who will benefit from that development.

If the benefits of economic growth are enjoyed only by a select few, then even record-breaking investments will mean little to ordinary citizens.

But if every policy is properly scrutinised, every major project is carefully examined, and every decision is made with the people's interests at heart, Johor can become not only Malaysia's most prosperous state, but also its fairest, most transparent and most inclusive.

In a mature democracy, a good government is not only elected by the people. It is also held accountable to the people.

That is why Johor needs more representatives who are prepared to bring the people's voice into the State Legislative Assembly.

Dr. Armin Baniaz Pahamin

29 June 2026**