APABILA SISTEM PENDIDIKAN TERPISAH, PEMAHAMAN RUKUN NEGARA JUGA AKAN BERBEZA

APABILA SISTEM PENDIDIKAN  TERPISAH, PEMAHAMAN RUKUN NEGARA JUGA AKAN BERBEZA

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English version at the bottom)

“Dalam sebuah negara yang dibina di atas kerangka Perlembagaan Melayu, Islam dan institusi Raja-Raja, sistem pendidikan bukan sekadar tempat untuk melahirkan tenaga kerja. Ia juga menentukan sejauh mana generasi baharu menghayati identiti nasional, memahami  keseimbangan sosial dan sejarah yang membentuk negara ini, serta menghormati asas pembentukan negara.”

1. Kebelakangan ini, beberapa kenyataan dan tindakan pemimpin tertentu daripada DAP terhadap institusi Kesultanan Selangor sekali lagi menimbulkan persoalan yang lebih besar daripada sekadar perbezaan pandangan politik.

2. Persoalan yang semakin timbul ialah sama ada sistem pendidikan yang terlalu terpisah dan berorientasikan identiti etnik akhirnya mewujudkan sebahagian elit politik yang kurang menghayati asas budaya dan sejarah nasional Malaysia.

3. Malaysia mempunyai model kenegaraan tersendiri yang berbeza daripada kerangka sekular liberal Barat sepenuhnya. 

4. Malaysia dibentuk di atas kerangka Perlembagaan yang jelas, dengan kedudukan Melayu dan Bumiputera sebagai teras sejarah pembentukan negara, Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan, Islam sebagai agama Persekutuan dan institusi Kesultanan Melayu sebagai payung kestabilan negara.

5. Ini bukan sentimen perkauman. Ini ialah struktur asas negara sebagaimana termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan.

6. Namun, apabila sebahagian pemimpin politik dilihat berulang kali mempertikaikan titah Sultan, memperlekehkan sensitiviti masyarakat majoriti atau menggunakan pendekatan politik yang terlalu konfrontasional terhadap perkara-perkara berkaitan hak Bumiputera, persoalan mengenai proses pembentukan pemikiran mereka tidak dapat dielakkan.

7. Sistem pendidikan memainkan peranan besar dalam membentuk orientasi budaya seseorang.

8. Sekolah yang terlalu terpisah daripada arus perdana kebangsaan berpotensi mewujudkan generasi yang lebih selesa melihat Malaysia melalui lensa komuniti sendiri berbanding kerangka nasional yang lebih luas.

9. Apabila interaksi sosial, sejarah nasional, simbol kenegaraan dan penghayatan terhadap kerangka budaya nasional tidak benar-benar diintegrasikan dalam proses pendidikan, maka jurang psikologi terhadap identiti kebangsaan boleh menjadi semakin besar.

10. Pemerhatian umum terhadap kepimpinan utama DAP menunjukkan representasi yang ketara daripada latar pendidikan vernakular Cina dan sekolah persendirian Cina, walaupun data lengkap semua pemimpin tidak sentiasa tersedia secara terbuka. 

11. Corak ini tidak semestinya membuktikan hubungan sebab-akibat secara langsung terhadap orientasi politik mereka, namun ia menunjukkan kewujudan ekosistem sosial dan pendidikan yang berbeza daripada arus utama kebangsaan.

12. Sebagai contoh, ADUN Seri Kembangan, Wong Siew Ki dilaporkan menerima pendidikan rendah di SJK(C) Poi Lam Ipoh sebelum melanjutkan pendidikan menengah di SMK Poi Lam dan ACS Ipoh. Bekas EXCO Selangor, Ronnie Liu Tian Khiew pula diketahui aktif dalam DAP sejak zaman sekolah menengah, namun rekod pendidikan sekolah beliau tidak dapat disahkan secara terbuka setakat ini. 

13. Manakala Tony Pua Kiam Wee secara umum diketahui berasal daripada latar pendidikan Cina dan kemudiannya melanjutkan pengajian tinggi di luar negara, walaupun rekod lengkap sekolah rendah dan menengah beliau juga tidak dinyatakan secara terperinci dalam sumber awam yang boleh disahkan. 

14. Perbahasan sebenar bukan soal menolak pendidikan ibunda atau kepelbagaian budaya, tetapi persoalan sama ada sistem pendidikan yang terlalu terpisah akhirnya mewujudkan jurang identiti nasional yang semakin melebar.

15. Akibatnya, sebahagian elit politik dilihat semakin sukar menghayati sepenuhnya keseimbangan sejarah, struktur Perlembagaan dan asas kenegaraan Malaysia.

16. Dalam konteks ini, kebimbangan sebahagian rakyat terhadap orientasi sesetengah sekolah vernakular dan sistem UEC tidak boleh terus dilabel sebagai ekstremisme atau rasisme secara simplistik.

17. Ia adalah perbahasan tentang integrasi nasional.

18. Negara-negara lain juga memahami bahawa pendidikan ialah instrumen pembinaan negara. Jepun, Korea Selatan, Indonesia dan Thailand meletakkan identiti nasional sebagai komponen utama dalam sistem pendidikan mereka.

19. Malah di banyak negara maju, penghormatan terhadap simbol negara, bahasa kebangsaan dan institusi tradisi dianggap sebahagian daripada pembentukan warganegara.

20. Malaysia tidak boleh menjadi kuat jika generasi masa depannya membesar dalam ekosistem pendidikan yang terlalu terpisah antara satu sama lain sehingga gagal membina identiti nasional bersama.

21. Ini tidak bermaksud budaya atau bahasa ibunda perlu dihapuskan. Kepelbagaian budaya ialah kekuatan Malaysia.

22. Namun kepelbagaian hanya mampu bertahan jika terdapat satu identiti nasional dominan yang diterima bersama sebagai asas penyatuan negara.

23. Hakikatnya, identiti nasional Malaysia lahir daripada sejarah, peradaban dan tradisi Melayu yang menjadi asas pembentukan negara serta kerangka kenegaraan Malaysia.

24. Atas sebab itu, proses integrasi terhadap asas budaya dan kerangka kenegaraan Malaysia sepatutnya diperkukuh, bukannya semakin dipinggirkan.

25. Jika tidak, kita akan terus melahirkan elit politik yang melihat segala-galanya semata-mata dari sudut tuntutan komuniti masing-masing tanpa memahami keseimbangan sejarah yang membentuk Malaysia sejak merdeka.

26. Akhirnya, isu ini bukan soal membenci mana-mana kaum atau sistem sekolah tertentu.

27. Ia ialah persoalan sama ada sistem pendidikan negara hari ini benar-benar berjaya membentuk rakyat Malaysia yang berkongsi rasa hormat terhadap identiti nasional, institusi monarki negara dan asas pembentukan negara.

28. Kerana tanpa asas bersama itu, perpaduan nasional hanya akan tinggal sebagai slogan politik semata-mata.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

ENGLISH

WHEN EDUCATIONAL SYSTEMS BECOME TOO SEGREGATED, THE RUKUN NEGARA MAY BE UNDERSTOOD DIFFERENTLY

By: Dr Armin Baniaz Pahamin

“In a nation built upon the constitutional foundations of Malay civilisation, Islam, and the institution of the Malay Rulers, the education system is not merely a mechanism for producing manpower. It also determines the extent to which future generations internalise national identity, understand the social and historical balance that shaped the country, and respect the fundamental principles upon which the nation was formed.”

1. Recent statements and actions by certain DAP leaders towards the Selangor Sultanate institution have once again raised questions that go far beyond ordinary political differences.

2. An increasingly important question is whether an educational system that is excessively segregated and heavily oriented around ethnic identity has, over time, contributed to the emergence of segments of the political elite who are less connected to Malaysia’s national historical and cultural foundations.

3. Malaysia possesses its own unique nationhood model, one that differs significantly from a fully secular liberal Western framework.

4. Malaysia was formed upon a clear constitutional structure, with the Malays and Bumiputera forming part of the historical foundation of the nation, Bahasa Melayu established as the national language, Islam recognised as the religion of the Federation, and the Malay Sultanate institution serving as a pillar of national stability.

5. This is not a matter of racial sentiment. These are the foundational structures of the nation as enshrined in the Federal Constitution.

6. However, when certain political leaders are repeatedly seen questioning royal decrees, dismissing the sensitivities of the majority community, or adopting highly confrontational approaches towards matters related to Bumiputera rights, questions surrounding the formation of their worldview inevitably arise.

7. Education plays a major role in shaping an individual’s cultural orientation.

8. Schools that remain overly detached from the national mainstream risk producing generations that are more comfortable viewing Malaysia primarily through the lens of their own communities rather than through a broader national framework.

9. When social interaction, national history, civic symbols, and appreciation of the national cultural framework are not meaningfully integrated into the educational process, the psychological gap towards national identity may gradually widen.

10. General observations of DAP’s senior leadership also indicate a significant representation of individuals from Chinese vernacular and Chinese independent school backgrounds, although complete educational data for all leaders is not always publicly available.

11. This pattern does not necessarily establish a direct causal relationship with their political orientation. However, it does suggest the existence of social and educational ecosystems that differ from the national mainstream.

12. For example, Seri Kembangan assemblyperson Wong Siew Ki was reportedly educated at SJK(C) Poi Lam Ipoh before continuing her secondary education at SMK Poi Lam and ACS Ipoh. Former Selangor EXCO member Ronnie Liu Tian Khiew is also known to have been politically active since his school years, although his detailed educational background cannot currently be publicly verified.

13. Similarly, Tony Pua Kiam Wee is generally known to come from a Chinese educational background before pursuing higher education overseas, although detailed records of his early schooling are not comprehensively available in publicly verifiable sources.

14. The real debate is not about rejecting mother tongue education or cultural diversity. The larger issue is whether an excessively segregated education system has gradually widened the national identity gap within Malaysian society.

15. As a consequence, segments of the political elite may increasingly struggle to fully appreciate the historical balance, constitutional structure, and nationhood foundations that shaped Malaysia since independence.

16. In this context, concerns expressed by sections of society regarding the orientation of certain vernacular schools and the UEC system should not be simplistically dismissed as extremism or racism.

17. This is fundamentally a debate about national integration.

18. Other nations also recognise that education is an instrument of nation-building. Japan, South Korea, Indonesia, and Thailand place national identity as a central component within their education systems.

19. Even in many developed nations, respect for national symbols, the national language, and traditional institutions is regarded as part of responsible citizenship formation.

20. Malaysia cannot become a strong nation if future generations continue growing up within educational ecosystems that are excessively segregated from one another to the extent that they fail to develop a shared national identity.

21. This does not mean that mother tongue languages or cultural traditions should be abolished. Cultural diversity remains one of Malaysia’s strengths.

22. However, diversity can only endure sustainably if there exists a commonly accepted national identity that serves as the foundation of national unity.

23. The reality is that Malaysia’s national identity emerged from Malay history, civilisation, and traditions, which form the foundation of the nation and Malaysia’s constitutional framework.

24. For that reason, the process of integrating citizens into Malaysia’s core cultural and constitutional foundations should be strengthened rather than gradually marginalised.

25. Otherwise, Malaysia risks continuing to produce political elites who view national issues solely through the lens of communal demands without fully understanding the historical balance that shaped the nation since Merdeka.

26. Ultimately, this is not about hatred towards any race or any particular school system.

27. It is about whether the country’s education system today is genuinely succeeding in producing Malaysians who share a common respect for national identity, the constitutional monarchy institution, and the foundational principles upon which the nation was built.

28. Because without that common foundation, national unity will eventually remain nothing more than a political slogan.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

PERIKATAN NASIONAL DAN PEMBENTUKAN KERAJAAN BAHARU YANG KREDIBEL

PERIKATAN NASIONAL DAN PEMBENTUKAN KERAJAAN BAHARU YANG KREDIBEL


Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

(English Version at the bottom)

“Perikatan Nasional kini tidak lagi bergantung semata-mata kepada gelombang penolakan terhadap kerajaan. Ia sedang cuba membina legitimasi baharu sebagai sebuah gabungan yang bersedia untuk mengambil alih pentadbiran negara.”

1. Perikatan Nasional kini sedang memasuki fasa konsolidasi yang paling penting sejak penubuhannya. Apa yang sedang berlaku bukan lagi sekadar penyusunan kerusi pilihan raya atau percaturan politik jangka pendek.

2. PN kini sedang melalui proses transformasi daripada sebuah blok pembangkang kepada sebuah kerajaan menunggu (government-in-waiting) yang cuba membuktikan bahawa ia mampu mentadbir negara secara stabil, berfungsi dan berwibawa.

3. Konsolidasi ini bukan lagi semata-mata soal electoral arithmetic. Ia kini melibatkan tiga perkara yang jauh lebih besar: peralihan kepimpinan, pembentukan semula legitimasi politik Melayu-Muslim, dan ujian kredibiliti untuk mentadbir Malaysia di luar pengaruh teras penyokong tradisionalnya.

4. PN tidak lagi mahu dilihat sekadar sebagai “blok pembangkang”. 

5. Sebaliknya, PN sedang cuba memposisikan dirinya sebagai alternatif kerajaan yang mempunyai struktur kepimpinan yang jelas, disiplin organisasi, hala tuju ekonomi, penghormatan terhadap institusi Raja-Raja Melayu serta kemampuan pentadbiran yang lebih tersusun.

6. Kekuatan elektoral PN sememangnya nyata. Dalam PRU15, PN memenangi 74 kerusi Parlimen dengan lebih 30 peratus undi popular nasional, manakala PAS muncul sebagai parti tunggal terbesar di Dewan Rakyat dengan 43 kerusi.

7. Momentum itu diteruskan dalam Pilihan Raya Negeri 2023 apabila PN memenangi 146 daripada 245 kerusi negeri, mempertahankan Kedah, Kelantan dan Terengganu, serta menembusi kawasan bandar dan separa bandar di Selangor, Pulau Pinang dan Negeri Sembilan.

8. Namun apa yang lebih penting daripada kemenangan angka ialah perubahan struktur kuasa di dalam PN sendiri.

9. Pengunduran Tan Sri Muhyiddin Yassin sebagai Pengerusi PN berkuat kuasa Januari 2026 membuka ruang kepada PAS untuk mengambil peranan kepimpinan yang lebih dominan selaras dengan kedudukannya sebagai parti paling kuat dalam gabungan tersebut.

10. Kenaikan Dr Ahmad Samsuri Mokhtar atau lebih dikenali sebagai Dr Sam sebagai Pengerusi PN dan Ketua Pembangkang menandakan permulaan fasa baharu dalam evolusi politik PN.

11. Dr Sam membawa imej yang berbeza daripada stereotaip politik pembangkang sebelum ini. Beliau dilihat mempunyai gabungan elemen teknokrat, pentadbiran negeri yang stabil, pendekatan sederhana serta kredibiliti profesional yang lebih mudah diterima oleh kelas menengah, penjawat awam dan komuniti perniagaan.

12. Atas sebab itu, PN kini sedang memperluaskan naratifnya daripada “Green Wave” kepada “proposisi governans nasional”.

13. Gabungan ini kini sedang berusaha mengubah ‘Green Wave’ daripada sekadar fenomena elektoral kepada sebuah proposisi governans nasional yang lebih matang, tersusun dan berorientasikan pentadbiran negara.

14. Matlamatnya ialah untuk membina keyakinan dalam kalangan pengundi bandar, penjawat awam, pelabur, komuniti bukan Melayu, blok Sabah dan Sarawak serta institusi Raja-Raja Melayu bahawa PN mempunyai keupayaan untuk mentadbir negara secara stabil, profesional dan berfungsi, tanpa mengabaikan asas sokongan Melayu-Muslim yang menjadi tunjang utama kekuatan politik PN.

15. Gerakan penyatuan di bawah konsep ‘Payung Besar Melayu’ pula semakin berkembang sebagai usaha menyatukan semula kekuatan politik Melayu yang sebelum ini terpecah kepada pelbagai blok dan kepentingan.

16. Pendekatan ini bertujuan mewujudkan satu konsensus baharu dalam kalangan pengundi Melayu untuk memberikan mandat kepada kepimpinan Melayu yang dilihat lebih kredibel, stabil, bersih dan mempunyai keupayaan sebenar untuk mentadbir negara dengan berkesan.

17. Realiti politik semasa juga menunjukkan bahawa penyatuan kuasa politik Melayu bukan lagi sekadar slogan sentimental, tetapi telah menjadi keperluan strategik dalam landskap pilihan raya pelbagai penjuru.

18. Pengalaman PRN Melaka 2021 dan PRN Johor 2022 sering dijadikan hujah untuk mempertahankan keperluan kerjasama Muafakat Nasional ketika itu. Namun pola pengundian selepas PRU15 pada November 2022 menunjukkan landskap politik Melayu telah berubah secara signifikan.

19. PRU15 memperlihatkan bagaimana BN sendiri akhirnya kehilangan dominasi tradisionalnya di negeri seperti Melaka dan Johor apabila berlaku peralihan besar undi Melayu kepada PN.

20. Perkembangan ini menunjukkan bahawa persaingan sesama parti Melayu dalam keadaan landskap politik yang semakin terpecah bukan sahaja melemahkan kuasa politik Melayu secara keseluruhan, malah berpotensi memberikan kelebihan strategik kepada PH dan DAP di banyak kerusi campuran dan separa bandar.

21. Atas sebab itu, gerakan penyatuan di bawah konsep Payung Besar Melayu kini dilihat semakin penting, bukan sekadar untuk menyatukan sentimen politik Melayu, tetapi untuk mengelakkan perpecahan undi yang boleh mengubah keseimbangan kuasa politik nasional dalam jangka panjang.

22. Langkah memperkukuhkan Gerakan, MIPP serta usaha mendekati MIC menunjukkan bahawa PN memahami hakikat bahawa laluan ke Putrajaya memerlukan pembinaan keyakinan rentas kaum dan bukan hanya mobilisasi sentimen Melayu-Muslim.

23. Ini sangat penting kerana cabaran sebenar PN bukan lagi untuk menguasai pengundi Melayu semata-mata. Cabaran sebenar ialah meyakinkan pelabur, komuniti bukan Melayu, Sabah dan Sarawak, institusi diraja serta kelas pentadbiran negara bahawa PN mampu mentadbir Malaysia secara matang dan stabil.

24. Pada masa yang sama, pembentukan jawatankuasa portfolio atau “shadow cabinet” sejak 2023 menunjukkan bahawa PN sedang cuba membina imej sebuah kerajaan alternatif yang mempunyai kepakaran dasar dan disiplin pentadbiran.

25. Walaupun usaha tersebut masih menerima kritikan dari sudut keterangkuman, ia merupakan langkah awal penting dalam memperlihatkan bahawa PN bukan sekadar coalition of protest, tetapi coalition preparing to govern.

26. Perubahan pendekatan PN ini berlaku ketika keyakinan terhadap kerajaan perpaduan semakin mula mengalami hakisan. Ketegangan dalaman parti-parti kerajaan, kelembapan reformasi institusi, tekanan kos sara hidup serta ketidaktentuan ekonomi telah mula mewujudkan ruang politik baharu yang sedang cuba diisi oleh PN.

27. Lebih penting, peluang terbesar PN sebenarnya datang daripada ketidakstabilan dalaman kerajaan sendiri.

28. Kemelut dalaman PKR, ketegangan antara parti-parti dalam kerajaan perpaduan, kontroversi institusi, serta kemerosotan prestasi PH di Sabah menunjukkan bahawa naratif “kerajaan stabil” yang dibina selepas PRU15 semakin mula dipersoalkan.

29. Dalam keadaan ini, PN sedang cuba mengambil kesempatan daripada krisis keyakinan politik yang semakin membesar dalam landskap politik negara.

30. Strategi baharu PN kini semakin jelas. PAS menyediakan kekuatan akar umbi Melayu-Muslim, manakala Bersatu serta parti-parti bersekutu pula menyediakan jentera politik nasional dan pengalaman pentadbiran pusat. 

31. Dalam masa yang sama, Dr Sam sedang dibentuk sebagai wajah baharu yang lebih moderat, teknokratik dan boleh diterima oleh spektrum pengundi yang lebih luas.

32. PN juga sedang bekerja ke arah membentuk manifesto bersama yang lebih berdisiplin, pasukan ekonomi yang lebih serius, strategi Sabah dan Sarawak yang lebih realistik, jaminan kepada komuniti minoriti serta naratif governans bersih yang lebih meyakinkan.

33. Untuk benar-benar muncul sebagai kerajaan yang kredibel, PN akan mempersembahkan pelan ekonomi nasional yang benar-benar meyakinkan rakyat mengenai kos sara hidup, peluang pekerjaan, keselamatan makanan, reformasi subsidi, ketirisan perolehan kerajaan, kestabilan tarif tenaga, dan kelangsungan perusahaan kecil dan sederhana.

34. PN juga akan menunjukkan bahawa kerajaan yang bakal dibentuk bukan kerajaan eksklusif PAS semata-mata, tetapi kerajaan yang turut melibatkan teknokrat, profesional, bekas penjawat awam, pakar ekonomi, tokoh bukan partisan serta representasi pelbagai kaum yang mempunyai kredibiliti.

35. Dalam jangka panjang, pembinaan jambatan politik yang lebih kukuh dengan GPS, GRS, Warisan serta blok politik Sabah dan Sarawak akan menjadi faktor penting untuk membuka laluan kepada PN membentuk majoriti Parlimen yang lebih stabil dan mampan.

36. Namun apa yang semakin jelas hari ini ialah Malaysia mungkin sedang memasuki fasa awal realignment politik nasional yang baharu.

37. Buat pertama kali sejak PRU15, PN tidak lagi sekadar dilihat sebagai pembangkang yang kuat, tetapi sebagai sebuah gabungan yang sedang bersedia untuk mengambil alih pentadbiran negara.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

ENGLISH

PERIKATAN NASIONAL AND THE MAKING OF A CREDIBLE NEW GOVERNMENT

By: Dr Armin Baniaz Pahamin

"Perikatan Nasional no longer relies solely on the wave of public rejection towards the government. It is now attempting to build a new legitimacy as a coalition prepared to take over the administration of the country."

1. Perikatan Nasional (PN) is now entering the most critical phase of consolidation since its establishment. What is taking place is no longer merely about electoral seat arrangements or short-term political manoeuvring.

2. PN is currently undergoing a transformation from an opposition bloc into a government-in-waiting that seeks to demonstrate its ability to govern the country in a stable, functional, and credible manner.

3. This consolidation is no longer simply a matter of electoral arithmetic. It now involves three far greater dimensions: leadership transition, the restructuring of Malay-Muslim political legitimacy, and the credibility test of governing Malaysia beyond its traditional support base.

4. PN no longer wishes to be perceived merely as an “opposition bloc”.

5. Instead, it is attempting to position itself as a governing alternative with a clear leadership structure, organisational discipline, economic direction, respect for the institution of the Malay Rulers, and a more structured administrative capability.

6. PN’s electoral strength is undeniable. In GE15, PN won 74 parliamentary seats with more than 30 percent of the national popular vote, while PAS emerged as the single largest party in Parliament with 43 seats.

7. That momentum continued in the 2023 state elections when PN secured 146 out of 245 state seats, retained Kedah, Kelantan, and Terengganu, and made major inroads into urban and semi-urban constituencies in Selangor, Penang, and Negeri Sembilan.

8. More important than the numerical victories, however, is the internal shift in PN’s power structure itself.

9. Tan Sri Muhyiddin Yassin’s resignation as PN chairman, effective January 2026, created space for PAS to assume a more dominant leadership role in line with its position as the coalition’s strongest component party.

10. The rise of Dr Ahmad Samsuri Mokhtar, better known as Dr Sam, as PN chairman and Opposition Leader marks the beginning of a new phase in PN’s political evolution.

11. Dr Sam projects a markedly different image from traditional opposition stereotypes. He is seen as combining technocratic credentials, stable state-level administration, a moderate approach, and professional credibility that is more readily accepted by the middle class, civil servants, and the business community.

12. For this reason, PN is now expanding its narrative from the “Green Wave” towards a broader “national governance proposition”.

13. The coalition is attempting to transform the “Green Wave” from merely an electoral phenomenon into a more mature, organised, and governance-oriented national proposition.

14. Its objective is to build confidence among urban voters, civil servants, investors, non-Malay communities, the Sabah and Sarawak political blocs, and the institution of the Malay Rulers that PN possesses the capability to govern the country in a stable, professional, and functional manner, without neglecting the Malay-Muslim support base that remains the core foundation of PN’s political strength.

15. At the same time, the unification movement under the concept of the “Big Malay Umbrella” is gaining traction as an effort to reunify Malay political strength that had previously fragmented into multiple blocs and competing interests.

16. This approach seeks to establish a new consensus among Malay voters to give their mandate to a Malay leadership perceived as more credible, stable, clean, and genuinely capable of governing the country effectively.

17. Current political realities also demonstrate that the consolidation of Malay political power is no longer merely a sentimental slogan, but has become a strategic necessity within an increasingly fragmented multi-cornered electoral landscape.

18. The experiences of the 2021 Melaka state election and the 2022 Johor state election are often used to justify the necessity of Muafakat Nasional cooperation at that time. However, voting patterns following GE15 in November 2022 demonstrated that the Malay political landscape had shifted significantly.

19. GE15 showed how Barisan Nasional itself eventually lost its traditional dominance in states such as Melaka and Johor following a major transfer of Malay votes towards PN.

20. This development demonstrates that competition among Malay-based parties within an increasingly fragmented political environment not only weakens overall Malay political strength, but also creates strategic advantages for PH and DAP in many mixed and semi-urban constituencies.

21. For this reason, the unification movement under the “Big Malay Umbrella” concept is increasingly viewed as important not merely to consolidate Malay political sentiment, but also to prevent vote fragmentation that could alter the national political balance in the long term.

22. The efforts to strengthen Gerakan, MIPP, and outreach towards MIC demonstrate that PN understands that the path to Putrajaya requires the building of cross-ethnic confidence, and not merely the mobilisation of Malay-Muslim sentiment alone.

23. This is critically important because PN’s real challenge is no longer simply dominating the Malay vote. The real challenge lies in convincing investors, non-Malay communities, Sabah and Sarawak, the royal institution, and the national administrative class that PN is capable of governing Malaysia in a mature and stable manner.

24. At the same time, the formation of portfolio committees or a “shadow cabinet” since 2023 demonstrates that PN is attempting to build the image of an alternative government equipped with policy expertise and administrative discipline.

25. Although these efforts continue to face criticism in terms of inclusivity, they nevertheless represent an important early step in demonstrating that PN is not merely a coalition of protest, but a coalition preparing to govern.

26. This shift in PN’s approach is taking place at a time when confidence in the unity government is gradually eroding. Internal tensions among ruling coalition parties, the slow pace of institutional reform, rising cost-of-living pressures, and economic uncertainty have begun creating a new political space that PN is now attempting to occupy.

27. More importantly, PN’s greatest opportunity arguably stems from the internal instability within the government itself.

28. Internal tensions within PKR, strains among parties within the unity government, institutional controversies, and PH’s declining performance in Sabah all suggest that the “stable government” narrative constructed after GE15 is increasingly being questioned.

29. Under such circumstances, PN is seeking to capitalise on the growing crisis of political confidence within the national political landscape.

30. PN’s new strategic direction is becoming increasingly clear. PAS provides the grassroots Malay-Muslim strength, while Bersatu and its allied parties contribute national political machinery and federal administrative experience.

31. At the same time, Dr Sam is being positioned as a more moderate, technocratic, and broadly acceptable figure capable of appealing to a wider spectrum of voters.

32. PN is also moving towards developing a more disciplined common manifesto, a more serious economic team, a more realistic Sabah and Sarawak strategy, stronger reassurances to minority communities, and a more convincing clean governance narrative.

33. To truly emerge as a credible government, PN will need to present a national economic plan capable of convincingly addressing issues such as the cost of living, employment opportunities, food security, subsidy reforms, procurement leakages, energy tariff stability, and the sustainability of small and medium enterprises.

34. PN must also demonstrate that the government it seeks to form will not be an exclusively PAS-dominated administration, but one that includes technocrats, professionals, former civil servants, economists, non-partisan figures, and credible multi-ethnic representation.

35. In the long term, building stronger political bridges with GPS, GRS, Warisan, and the wider Sabah and Sarawak political blocs will be a critical factor in enabling PN to secure a more stable and sustainable parliamentary majority.

36. What is becoming increasingly clear today is that Malaysia may be entering the early phase of a new national political realignment.

37. For the first time since GE15, PN is no longer viewed merely as a strong opposition coalition, but as a bloc increasingly preparing itself to take over the administration of the country.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

PENGIKTIRAFAN UEC: DI MANAKAH RASIONAL DASAR DAN KEUTAMAAN NEGARA?

PENGIKTIRAFAN UEC: DI MANAKAH RASIONAL DASAR DAN KEUTAMAAN NEGARA?


Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

“Apabila kerajaan mula mengubah asas pendidikan negara tanpa penjelasan yang jelas kepada rakyat, persoalannya bukan lagi sekadar soal kemasukan universiti. Ia menjadi persoalan tentang identiti nasional, keutamaan negara, dan hala tuju masa depan Malaysia sendiri.”

1. Semakan terhadap Hansard Dewan Rakyat Januari 2026 dan kenyataan rasmi berkaitan isu UEC menunjukkan bahawa penekanan sebenar Yang di-Pertuan Agong adalah terhadap sistem pendidikan yang berteraskan Dasar Pendidikan Kebangsaan, menjadikan Bahasa Melayu sebagai bahasa utama serta memahami sejarah Malaysia sebagai asas pembentukan negara bangsa.

2. Namun perkembangan yang berlaku hari ini menimbulkan persoalan yang jauh lebih besar daripada sekadar isu kemasukan universiti.

3. Rakyat memahami semangat titah tersebut sebagai penegasan bahawa mana-mana sistem pendidikan yang mahu mendapat pengiktirafan rasmi negara perlu benar-benar berteraskan Bahasa Melayu dan sejarah Malaysia sebagai komponen utama pembentukan identiti nasional.

4. Sebaliknya, naratif yang dibawa sebahagian pemimpin kerajaan khususnya daripada DAP kini dilihat cuba mengecilkan skop semangat titah tersebut sekadar pelajar UEC mengambil dan lulus subjek Bahasa Melayu serta Sejarah di peringkat SPM untuk melayakkan kemasukan ke IPTA.

5. Keadaan ini turut menimbulkan persepsi bahawa semangat titah institusi diraja sedang ditafsirkan secara terlalu sempit demi memenuhi pertimbangan politik tertentu.

6. Perdebatan ini tidak boleh dilihat semata-mata sebagai isu pentadbiran pendidikan, tetapi sebagai persoalan dasar negara yang menyentuh asas pembentukan Malaysia.

7. Ini bukan isu teknikal semata-mata. Ia menyentuh persoalan siapa yang menentukan identiti pendidikan nasional Malaysia pada masa hadapan.

8. Persoalannya, adakah kerajaan sedang mengubah semangat asal dasar pendidikan negara melalui tafsiran politik yang berbeza daripada apa yang difahami rakyat?

9. Dalam keadaan kerajaan sendiri mengurangkan peruntukan pendidikan tinggi dan universiti awam terus berdepan tekanan kewangan, rakyat berhak mempersoalkan bagaimana kapasiti IPTA boleh diperluaskan secara signifikan. 

10. Anggaran kapasiti pengambilan IPTA sekitar 180,000 hingga 220,000 pelajar setahun termasuk politeknik dan diploma, manakala kapasiti kemasukan ijazah sarjana muda universiti awam melalui UPU dianggarkan sekitar 110,000 tempat sahaja setahun. 

11. Dalam masa yang sama, lebih 370,000 pelajar menduduki SPM setiap tahun, sedangkan kapasiti kemasukan universiti awam kekal terhad.

12. Dalam keadaan pelajar daripada sistem pendidikan kebangsaan sendiri masih berdepan persaingan sengit untuk mendapatkan tempat, kerajaan perlu menjelaskan apakah mekanisme sebenar untuk memastikan peluang mereka tidak semakin terjejas.

13. Pendidikan bukan sekadar soal peperiksaan, kelayakan akademik atau penghasilan tenaga kerja. Ia ialah instrumen utama pembinaan negara bangsa, pembentukan identiti nasional, dan penyatuan masyarakat dalam sebuah negara berbilang kaum.

14. Apabila kerajaan mula memberikan pengiktirafan lebih luas kepada sistem pendidikan yang tidak sepenuhnya berpaksikan kurikulum kebangsaan, rakyat berhak bertanya: apakah sebenarnya identiti pendidikan nasional Malaysia selepas ini?

15. Malaysia dibina atas asas Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan, sejarah negara sebagai teras kenegaraan, dan sistem pendidikan kebangsaan sebagai alat integrasi nasional.

16. Jika sistem pendidikan luar yang berorientasikan silibus dan kerangka budaya asing mula diberikan kedudukan setara tanpa integrasi menyeluruh dengan falsafah pendidikan negara, maka sedikit demi sedikit identiti nasional itu sendiri akan menjadi kabur.

17. Ini bukan soal kebencian terhadap mana-mana kaum atau komuniti.

18. Ini soal mempertahankan asas pembentukan negara Malaysia.

19. Negara yang gagal mempertahankan asas pendidikan nasional akhirnya akan melahirkan generasi yang membesar dengan kerangka bahasa, sejarah dan identiti yang semakin berbeza. 

20. Apabila jurang itu semakin melebar, perpaduan nasional akhirnya bukan lagi realiti yang hidup, tetapi sekadar slogan politik yang diulang setiap kali pilihan raya.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin

HIMPUNAN SOLIDARITI DAULAT TUANKU BUKAN SOAL POLITIK KEPARTIAN, TETAPI SOAL MEMPERTAHANKAN TIANG UTAMA NEGARA

HIMPUNAN SOLIDARITI DAULAT TUANKU BUKAN SOAL POLITIK KEPARTIAN, TETAPI SOAL MEMPERTAHANKAN TIANG UTAMA NEGARA

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

“Apabila institusi Raja mula dipersoalkan secara terbuka selepas sesuatu titah dibuat dengan jelas dan tegas, rakyat tidak lagi boleh berdiam diri. Dalam sistem Raja Berperlembagaan Malaysia, mempertahankan institusi diraja bermaksud mempertahankan kestabilan negara itu sendiri.”

1. Himpunan Solidariti Daulat Tuanku yang bakal berlangsung di Selangor bukan sekadar satu perhimpunan politik biasa. Ia merupakan manifestasi kebimbangan rakyat terhadap trend yang semakin membimbangkan apabila titah institusi diraja mula dipolemikkan, dicabar dan dipersoalkan secara terbuka oleh pihak tertentu.

2.Titah Sultan Selangor telah dizahirkan dengan amat jelas dan tegas. Pendirian baginda berkaitan isu penternakan babi dibuat atas pertimbangan kepentingan rakyat, sumber air, alam sekitar dan keharmonian negeri.

3. Namun malangnya, selepas titah tersebut dizahirkan, masih wujud suara-suara dalam kerajaan yang terus mempolemikkan isu ini seolah-olah titah Sultan boleh diperdebatkan menurut selera politik mereka.

4. Inilah bahaya sebenar politik hari ini. 

5. DAP dan beberapa pimpinan dalam Kerajaan Madani kini semakin dilihat bukan sahaja gagal memahami sempadan sensitiviti dalam sistem Raja Berperlembagaan, malah semakin berani menguji had kesabaran rakyat terhadap perkara-perkara yang menyentuh institusi diraja, agama Islam dan asas Perlembagaan negara.

6. Ironinya, UMNO sebagai satu-satunya parti Melayu terbesar dalam Kerajaan Madani, yang selama puluhan tahun mendakwa dirinya benteng orang Melayu dan pelindung institusi Raja-Raja Melayu, kini kelihatan hampir sepenuhnya membisu ketika institusi tersebut dipolemikkan secara terbuka.

7. Sebab itu rakyat perlu hadir berhimpun secara aman dan tertib untuk menyatakan solidariti kepada Sultan Selangor.

8. Rakyat tidak boleh terus berdiam diri apabila institusi utama negara mula dipersoalkan secara terbuka.

9. Ini bukan bermaksud rakyat menolak demokrasi, tetapi ia menunjukkan bahawa rakyat masih memahami asas pembentukan negara ini dan masih menghormati institusi yang menjadi tunjang kestabilan Malaysia sejak merdeka.

10. Lebih penting, himpunan seperti ini perlu dilihat sebagai mesej bahawa rakyat tidak mahu budaya penghinaan terhadap institusi negara menjadi normal dalam masyarakat.

11. Kita boleh berbeza parti politik. Kita boleh berbeza ideologi. Tetapi apabila melibatkan kedaulatan institusi Raja, kestabilan negeri dan keharmonian masyarakat, seluruh rakyat Malaysia harus berdiri bersama mempertahankannya.

12. Perhimpunan ini juga penting untuk menunjukkan bahawa rakyat Malaysia masih mampu bersolidariti secara aman di bawah lunas Perlembagaan Persekutuan dan semangat Rukun Negara.

13. Dalam keadaan politik negara yang semakin tegang, berpecah dan kehilangan titik persefahaman bersama, institusi diraja kekal menjadi antara benteng terakhir kestabilan yang masih dihormati merentasi parti politik dan kaum.

14. Sebab itu rakyat perlu menyokong himpunan ini.

15. Bukan kerana kebencian terhadap mana-mana kaum atau parti politik.

16. Tetapi kerana negara ini tidak akan kekal stabil apabila penghormatan terhadap institusi Raja mula dipandang ringan, dipersoalkan secara terbuka dan dijadikan bahan polemik politik.

17. Apabila benteng penghormatan terhadap institusi utama negara mula runtuh, yang akan menyusul selepas itu ialah perpecahan, ketegangan dan hilangnya keseimbangan yang selama ini menjadi asas kestabilan Malaysia.

18. Daulat Tuanku.
Daulat Institusi Raja-Raja Melayu.

~ Dr Armin Baniaz Pahamin