Dr Mohammed Taufiq Johari Menteri dari Parti Keadilan Rakyat Wajar Disiasat

Dr Mohammed Taufiq Johari Menteri dari Parti Keadilan Rakyat Wajar Disiasat: Isu Salah Guna Gelaran dan Penyalahgunaan Kepercayaan Awam

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

Pelantikan Ahli Parlimen Parti Keadilan Rakyat, Dr Mohammed Taufiq Johari, sebagai Menteri Belia dan Sukan baru-baru ini telah mencetuskan perbahasan awam yang serius, khususnya berhubung status kelayakan profesional serta dakwaan penglibatan beliau dalam amalan perubatan tanpa pendaftaran yang sah.

Isu ini bukan bersifat teknikal yang memerlukan tafsiran elit perundangan semata-mata. Ia adalah persoalan asas tentang integriti, ketelusan dan perlindungan awam. 

Beberapa peruntukan undang-undang negara kelihatan terlibat secara langsung dan wajar diberi penelitian sewajarnya oleh pihak berkuasa.

Seksyen 416 Kanun Keseksaan – Penyamaranaan Identiti Profesional Seksyen 416 memperuntukkan kesalahan menyamar sebagai seseorang yang berkelayakan atau berlesen bagi tujuan memperdaya pihak lain. 

Terdapat dakwaan bahawa Dr Taufiq telah mengendalikan rawatan pesakit di Klinik Dr Hadi, Sungai Petani dengan menggunakan gelaran dan perwatakan sebagai seorang pengamal perubatan, sedangkan beliau bukan seorang doktor perubatan yang berdaftar.

Jika disabitkan kesalahan, beliau boleh dihukum penjara sehingga tujuh (7) tahun, atau denda, atau kedua-duanya sekali.

Seksyen 420 Kanun Keseksaan – Penipuan untuk Mendapat Manfaat. Seksyen ini merangkumi kesalahan menipu bagi mendapatkan harta, kedudukan atau faedah. 

Dalam konteks ini, wujud dakwaan bahawa Dr Taufiq telah mempromosikan dirinya sebagai seorang pegawai perubatan bertauliah bagi meraih sokongan dan kepercayaan pengundi, termasuk menawarkan perkhidmatan perubatan semasa kempen pilihan raya, yang kemudiannya membawa kepada kemenangan pilihan raya dan manfaat politik.

Jika disabitkan, hukuman boleh mencecah penjara antara satu (1) hingga sepuluh (10) tahun, sebatan serta denda.

Akta Perubatan 1971 – Amalan Perubatan Tanpa Pendaftaran. Di bawah Akta Perubatan 1971, hanya individu yang berdaftar dengan Malaysian Medical Council (MMC) dibenarkan mengamal perubatan di Malaysia. 

MMC sendiri telah mengesahkan bahawa Dr Taufiq bukan seorang pengamal perubatan berdaftar. Maka, sebarang bentuk rawatan yang dilakukan oleh beliau boleh diklasifikasikan sebagai amalan perubatan haram.

Kesalahan ini membawa hukuman penjara sehingga tiga (3) tahun atau denda sehingga RM50,000 atau kedua-duanya sekali.

Isu ini bukan semata-mata berkisar kepada seorang individu atau jawatan menteri semata-mata, tetapi menyentuh prinsip asas perlindungan pengguna, keselamatan pesakit dan kepercayaan rakyat terhadap institusi negara. 

Dalam sebuah negara hukum, tiada sesiapa yang berada di atas undang-undang. 

Kedudukan sebagai menteri kabinet, hubungan politik dengan Perdana Menteri, mahupun status sebagai anak kepada Yang di-Pertua Dewan Rakyat, Tan Sri Johari Abdul, tidak boleh dan tidak seharusnya dijadikan perisai daripada penelitian undang-undang. 

Prinsip kedaulatan undang-undang menuntut supaya setiap dakwaan salah laku disiasat secara bebas, telus dan tanpa pilih kasih.

Semasa Pakatan Harapan berada di bangku pembangkang, para pemimpin, khususnya daripada DAP lantang mengkritik UMNO, termasuk mempertikaikan kelayakan akademik Timbalan Perdana Menteri, Dato’ Seri Dr Ahmad Zahid Hamidi, dengan mempersoalkan kesahihan ijazah PhD beliau sebagai isu integriti awam.

Kini, setelah UMNO menjadi rakan sekutu dalam kerajaan, sensitiviti terhadap isu yang sama kelihatan berubah dengan drastik. 

Toleransi terhadap perkara yang dahulunya dikecam mencerminkan satu bentuk relativisme moral yang merosakkan wibawa reformasi yang pernah dijanjikan.

Begitu juga dengan UMNO. Di manakah pendirian prinsip dan integriti parti yang selama ini mengangkat naratif mempertahankan maruah institusi negara? 

Apakah peranan Pemuda UMNO dalam mempertahankan prinsip akauntabiliti, atau adakah mereka turut terperangkap dalam budaya kompromi kuasa yang mengaburkan sempadan antara kebenaran dan kepentingan?

Dalam sebuah negara hukum, konsistensi prinsip adalah asas kepada legitimasi politik. 

Reformasi tidak boleh bersifat selektif, dan integriti tidak boleh menjadi komoditi yang berubah mengikut konfigurasi kuasa. 

Oleh itu, saya menggesa pihak berkuasa untuk menjalankan satu siasatan bebas dan telus demi memelihara integriti sistem pentadbiran awam serta keyakinan rakyat terhadap kerajaan dan profesion perubatan negara.

Salam hormat

Dr Armin Baniaz Pahamin