Mengapa Negara Pengeluar Minyak Gagal Melindungi Rakyat daripada Kenaikan Harga?

Dual Language (BM/English)

Mengapa Negara Pengeluar Minyak Gagal Melindungi Rakyat daripada Kenaikan Harga?

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Malaysia adalah negara pengeluar minyak, tetapi rakyatnya masih membayar harga bahan api seperti negara pengimport. Ini bukan sekadar ironi, ini adalah kegagalan dasar.

2. Apabila harga minyak dunia naik akibat konflik geopolitik seperti di Iran, kerajaan seolah-olah tidak mempunyai pilihan selain memindahkan tekanan itu kepada rakyat. 

3. Persoalannya, mengapa sebuah negara yang memiliki sumber sendiri masih gagal melindungi rakyatnya daripada kejutan luar?

4. Di sinilah kelemahan sebenar terserlah. Masalahnya bukan pada krisis global, tetapi pada kegagalan struktur domestik yang telah lama dibiarkan tanpa pembetulan yang serius.

5. Kegagalan ini mencerminkan keterbatasan kepimpinan Dato Seri Anwar Ibrahim dan kerajaan MADANI dalam menterjemahkan realiti ekonomi global kepada perlindungan domestik yang berkesan.

6. Akibat dari kegagalan ini, kesan ini akhirnya diterjemahkan kepada kos pengangkutan, harga makanan, dan tekanan sara hidup yang semakin menghimpit rakyat.

7. Kerajaan MADANI mengambil pendekatan yang bersifat jangka pendek dan reaktif, dan gagal membentuk satu kerangka dasar yang strategik dan mampan untuk melindungi rakyat dalam jangka panjang. 

8. Dalam erti kata lain, kerajaan hanya mengurus kesan daripada krisis, tetapi belum menangani punca struktur yang mendasarinya.

9. Kredibiliti kepimpinan Perdana Menteri Anwar Ibrahim dalam menangani krisis global sebegini menjadi faktor utama yang membentuk persepsi rakyat terhadap keupayaan kerajaan, khususnya apabila tindak balas dasar dilihat belum mampu memberikan perlindungan yang mampan daripada tekanan ekonomi semasa.

10. Ketidakpuasan ini dapat dilihat melalui jurang antara janji reformasi dan realiti pelaksanaan, ketidakseimbangan antara naratif rasmi dan pengalaman hidup rakyat, serta kegagalan menangani isu struktur yang berulang.

11. Malaysia amat terkesan dengan konflik geopolitik di Timur Tengah, khususnya melibatkan Iran, yang telah melonjakkan harga minyak global. Namun, hakikat yang lebih mendalam ialah struktur ekonomi tenaga negara sendiri yang menjadikan kita terdedah kepada kejutan luar.

12. Walaupun Malaysia merupakan negara pengeluar minyak, realitinya lebih kompleks. 

13. Negara mengeksport minyak mentah tetapi masih bergantung kepada import produk petroleum bertapis, manakala kapasiti penapisan domestik belum mencukupi dan sistem harga kekal terikat kepada pasaran global.

14. Keadaan ini mewujudkan paradoks dasar: negara mendapat manfaat daripada harga minyak tinggi di peringkat fiskal, tetapi rakyat menanggung kos di peringkat pengguna.

15. Isu sebenar bukanlah kenaikan harga minyak dunia semata-mata, tetapi kegagalan membina mekanisme penebatan harga domestik. 

16. Negara pengeluar yang berkesan seharusnya mampu menyerap dan menapis kesan volatiliti global sebelum ia sampai kepada rakyat.

17. Dalam keadaan semasa, pendekatan Malaysia kekal bersifat tindak balas jangka pendek. 

18. Subsidi diperluaskan apabila harga meningkat, tetapi tiada pembaharuan asas yang mampu mengurangkan kebergantungan kepada mekanisme ini. 

10. Justeru, negara kekal terdedah kepada kitaran yang sama setiap kali berlaku kejutan global.

20. Secara prinsipnya, beberapa langkah strategik sepatutnya telah dilaksanakan lebih awal. 

21. Antaranya ialah penubuhan dana penstabil harga minyak berasaskan lebihan hasil petroleum bagi menyerap kejutan harga tanpa membebankan fiskal secara berterusan. 

22. Ketiadaan mekanisme ini menyebabkan kerajaan bergantung kepada subsidi ad hoc yang menelan kos besar tanpa jaminan kelestarian.

23. Selain itu, kelemahan kapasiti penapisan domestik yang berlarutan masih belum ditangani secara agresif. 

24. Selagi negara bergantung kepada import bahan api bertapis, selagi itulah Malaysia kekal sebagai “price taker” walaupun memiliki sumber minyak mentah sendiri.

25. Mekanisme harga domestik juga belum benar-benar dipisahkan daripada harga global. 

26. Walaupun subsidi bersasar diperkenalkan, ia belum mampu melindungi rakyat sepenuhnya daripada turun naik pasaran dunia. Tanpa sistem harga yang lebih kukuh, kejutan global akan terus memberi tekanan kepada domestik.

27. Di samping itu, Malaysia masih belum mempunyai doktrin keselamatan tenaga yang menyeluruh. Tanpa simpanan strategik yang mencukupi, strategi lindung nilai, dan diversifikasi tenaga yang agresif, negara kekal dalam posisi reaktif terhadap setiap krisis global.

28. Langkah seperti mengekalkan harga RON95 melalui subsidi, bantuan tunai, serta rasionalisasi subsidi sememangnya membantu dalam jangka pendek tetapi dari sudut ekonomi, ia kekal sebagai mekanisme bantuan sementara, bukan penebat struktur. 

29. Malah, pengapungan harga diesel dan pengurangan subsidi pukal meningkatkan kebergantungan harga domestik terhadap pasaran global.

30. Dari sudut ekonomi politik, isu ini melangkaui soal harga bahan api dan menyentuh asas kepercayaan rakyat terhadap keupayaan kerajaan mengurus krisis. 

31. Apabila naratif rasmi menekankan faktor global, tetapi rakyat masih mempersoalkan mengapa negara pengeluar minyak tidak mampu menawarkan harga yang lebih stabil, maka wujud jurang persepsi yang berbahaya.

32. Jika jurang ini tidak ditangani dengan reformasi yang nyata, ia berpotensi menjadi liabiliti politik yang signifikan.

33. Kesimpulannya, kenaikan harga petrol dan diesel hari ini sememangnya berkait dengan konflik Iran dan dinamika pasaran global. Namun, masalah sebenar bukanlah faktor luaran semata-mata, tetapi kelemahan struktur dasar tenaga domestik yang gagal melindungi rakyat.

34. Malaysia bukan sekadar mangsa kepada krisis global tetapi mangsa kepada kegagalan kita sendiri membina sistem yang mampu melindungi rakyat.

35. Krisis ini bukan lagi soal pilihan dasar, tetapi keperluan mendesak untuk perubahan.

36. Kerajaan perlu berhenti bergantung kepada pendekatan subsidi sementara dan segera melaksanakan reform struktur yang telah lama tertangguh. 

37. Ini termasuk penubuhan dana penstabil harga minyak, pengukuhan kapasiti penapisan domestik, pelaksanaan mekanisme harga yang benar-benar melindungi rakyat, serta pembentukan doktrin keselamatan tenaga nasional yang jelas.

38. Tanpa langkah-langkah ini, setiap krisis global akan terus menjadi alasan, dan rakyat akan terus menjadi mangsa kepada kegagalan dasar yang sama berulang kali.

39. Pengurusan krisis minyak semasa akhirnya mencerminkan kegagalan sistemik yang lebih luas di bawah kepimpinan Perdana Menteri Anwar Ibrahim dan kerajaan MADANI dalam menyediakan penyelesaian yang menyeluruh dan mampan.

Salam hormat,

Dr Armin Baniaz Pahamin

Pengerusi Gerakan Ekonomi Malaysia

31.03.2026

English

Why Is an Oil-Producing Nation Failing to Protect Its Citizens from Rising Fuel Prices?

By Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Malaysia is an oil-producing nation, yet its citizens continue to pay fuel prices comparable to those in importing countries. This is not merely an irony, but it is a policy failure.

2. When global oil prices rise due to geopolitical conflicts such as those involving Iran, the government appears to have little choice but to pass the pressure on to the rakyat.

3. This raises a fundamental question: why is a country with its own resources unable to shield its people from external shocks?

4. The answer lies in a deeper structural weakness. The issue is not the global crisis itself, but a long-standing failure to address domestic structural deficiencies.

5. This failure reflects the limitations of leadership under Anwar Ibrahim and the MADANI government in translating global economic realities into effective domestic protection.

6. The consequences are evident: rising transportation costs, increasing food prices, and mounting pressure on the cost of living.

7. The government’s response has been largely short-term and reactive, lacking a strategic and sustainable policy framework to protect the rakyat over the long term.

8. In essence, the government is managing the symptoms of the crisis rather than addressing its structural causes.

9. The credibility of the Prime Minister’s leadership in managing such global crises is therefore central to public perception of the government’s capability, particularly when policy responses are seen as insufficient in providing lasting protection.

10. Public dissatisfaction is increasingly shaped by the gap between reform promises and actual delivery, the disconnect between official narratives and lived realities, and the persistence of unresolved structural issues.

11. Malaysia is indeed affected by geopolitical tensions in the Middle East, particularly involving Iran, which have driven global oil prices upward. However, the deeper issue lies within the country’s own energy structure.

12. Although Malaysia is an oil-producing nation, the reality is far more complex.

13. The country exports crude oil but remains dependent on imported refined petroleum, while domestic refining capacity is insufficient and pricing mechanisms remain tied to global markets.

14. This creates a clear policy paradox: the state benefits from higher oil prices at the fiscal level, while citizens bear the cost at the consumer level.

15. The real issue, therefore, is not merely rising global oil prices but the failure to establish an effective domestic price insulation mechanism.

16. A well-managed oil-producing country should be able to absorb and filter global price volatility before it reaches its citizens.

17. In Malaysia’s case, the current approach remains reactive and short-term.

18. Subsidies are expanded when prices rise, yet there is no fundamental reform to reduce reliance on such measures.

19. As a result, the country remains trapped in a recurring cycle, with each global shock translating directly into domestic pressure.

20. In principle, several strategic measures should have been implemented earlier.

21. One such measure is the establishment of an oil price stabilisation fund based on petroleum windfall revenues to absorb price shocks without placing continuous strain on fiscal resources.

22. The absence of such a mechanism has forced the government to rely on costly ad hoc subsidies without long-term sustainability.

23. In addition, the longstanding weakness in domestic refining capacity has yet to be addressed decisively.

24. As long as Malaysia depends on imported refined fuel, it will remain a price taker despite possessing its own crude resources.

25. Domestic pricing mechanisms also remain insufficiently decoupled from global markets.

26. While targeted subsidies have been introduced, they do not fully shield citizens from global price volatility. Without a more robust pricing framework, external shocks will continue to translate into domestic pressure.

27. Furthermore, Malaysia lacks a comprehensive national energy security doctrine. Without adequate strategic reserves, hedging strategies, and aggressive energy diversification, the country remains reactive to global crises.

28. Measures such as maintaining RON95 subsidies, providing cash assistance, and rationalising blanket subsidies offer short-term relief but remain temporary solutions rather than structural insulation.

29. In fact, diesel price liberalisation and subsidy reductions have increased domestic exposure to global market fluctuations.

30. From a political economy perspective, this issue goes beyond fuel prices and touches on public trust in the government’s ability to manage crises.

31. When official narratives emphasise global factors, yet citizens continue to question why an oil-producing nation cannot ensure stable prices, a dangerous perception gap emerges.

32. If left unaddressed, this gap risks becoming a significant political liability.

33. In conclusion, the rise in petrol and diesel prices is indeed linked to global dynamics, including the Iran conflict. However, the core issue is not external. It is rooted in structural weaknesses within domestic energy policy.

34. Malaysia is not merely a victim of global crises, but also of its own failure to build a system capable of protecting its people.

35. This is no longer a matter of policy choice, but an urgent necessity for reform.

36. The government must move beyond short-term subsidy dependence and implement long-overdue structural reforms.

37. These include establishing a stabilisation fund, strengthening domestic refining capacity, implementing a truly protective pricing mechanism, and developing a clear national energy security doctrine.

38. Without such reforms, every global crisis will continue to serve as justification, and the rakyat will remain the recurring victims of the same policy failures.

39. The handling of the current oil crisis ultimately reflects a broader systemic failure under Prime Minister Anwar Ibrahim and the MADANI government to deliver a comprehensive and sustainable solution. 

Salam hormat,
Dr Armin Baniaz Pahamin

Chairman, Gerakan Ekonomi Malaysia

31.01.2026