ADAKAH JOHOR MENDAPAT PULANGAN FISKAL YANG SETIMPAL?

ADAKAH JOHOR MENDAPAT PULANGAN FISKAL YANG SETIMPAL?

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

English version at the bottom

1. Titah Pemangku Sultan Johor, Tunku Mahkota Ismail bahawa "Kerajaan Persekutuan yang membocorkan Johor" telah membuka satu perbahasan penting mengenai hubungan fiskal antara Kerajaan Persekutuan dan kerajaan negeri dalam sistem Persekutuan Malaysia.

2. Isu yang dibangkitkan bukanlah sekadar persoalan politik atau hubungan antara Johor dan Putrajaya. Ia sebenarnya menyentuh persoalan yang lebih fundamental iaitu sama ada sistem federalisme fiskal Malaysia masih relevan, adil dan telus dalam memenuhi keperluan pembangunan negeri-negeri pada hari ini.

3. Menurut titah baginda, Johor menyumbang lebih RM40 bilion setahun kepada Kerajaan Persekutuan, namun hanya menerima sekitar RM2 hingga RM3 bilion untuk memenuhi keperluan hampir lima juta rakyat negeri itu. Persoalan yang dibangkitkan ialah sama ada pulangan yang diterima Johor setimpal dengan sumbangan ekonomi yang diberikan kepada negara. Jika angka tersebut tepat, Johor merupakan antara penyumbang hasil terbesar kepada Kerajaan Persekutuan bersama Selangor, Wilayah Persekutuan dan Sabah.

4. Dalam menilai isu ini, adalah penting untuk memahami bahawa Malaysia mengamalkan sistem federalisme di mana kuasa kutipan hasil utama seperti cukai pendapatan, cukai syarikat, SST, duti kastam dan pelbagai cukai lain tertumpu di bawah Kerajaan Persekutuan. Sebaliknya, kerajaan negeri mempunyai sumber hasil yang lebih terhad seperti premium tanah, cukai tanah, hasil hutan, sumber air dan beberapa fi berkaitan pentadbiran negeri.

5. Oleh sebab itu, Kerajaan Persekutuan menyalurkan pelbagai bentuk pemberian dan bantuan kewangan kepada negeri-negeri bagi mengimbangi jurang antara tanggungjawab pembangunan dengan keupayaan menjana hasil.

6. Dari sudut ekonomi awam dan tadbir urus fiskal, terdapat beberapa prinsip yang lazim digunakan dalam pengagihan peruntukan kepada negeri-negeri. 

7. Pertama ialah prinsip keperluan pembangunan, di mana negeri yang mempunyai jurang infrastruktur yang lebih besar atau tahap pembangunan yang lebih rendah diberikan keutamaan. Kedua ialah prinsip jumlah penduduk kerana negeri yang mempunyai penduduk yang ramai memerlukan peruntukan yang lebih besar untuk menyediakan perkhidmatan awam. Ketiga ialah prinsip kos penyampaian perkhidmatan yang mengambil kira faktor keluasan negeri, lokasi geografi dan cabaran logistik. Keempat ialah prinsip sumbangan ekonomi, iaitu negeri yang menjana hasil ekonomi yang besar sewajarnya menerima pulangan yang lebih setimpal bagi menyokong pertumbuhan yang berterusan.

8. Hakikatnya, sistem agihan peruntukan di Malaysia hari ini merupakan gabungan beberapa prinsip tersebut. Namun, tidak semua komponen agihan ini sama tahap ketelusannya, satu perkara yang akan dihuraikan lebih lanjut di bahagian akhir artikel ini.

9. Ahli ekonomi awam merujuk keadaan ini sebagai "Vertical Fiscal Imbalance", iaitu keadaan di mana kerajaan pusat menguasai sebahagian besar sumber hasil negara manakala kerajaan negeri memikul sebahagian besar tanggungjawab pembangunan dan penyampaian perkhidmatan awam. Fenomena ini bukan unik kepada Malaysia dan wujud dalam kebanyakan negara Persekutuan termasuk Australia, Kanada dan India.

Apa Yang Ditunjukkan Oleh Data Peruntukan 2026?

10. Berdasarkan Carta 21: Agihan Anggaran Pemberian Kerajaan Persekutuan Kepada Kerajaan Negeri Tahun 2026, jumlah keseluruhan pemberian dan bantuan kewangan kepada kerajaan negeri adalah sebanyak RM10.26 bilion. Daripada jumlah tersebut, Sarawak menerima RM2.003 bilion atau 19.5 peratus, diikuti Sabah RM1.828 bilion atau 17.8 peratus, Selangor RM1.027 bilion atau 10.0 peratus dan Johor RM1.018 bilion atau 9.9 peratus.

11. Sekilas pandang, Johor berada dalam kelompok negeri yang menerima peruntukan tertinggi. Namun begitu, perbandingan yang lebih bermakna perlu mengambil kira jumlah penduduk setiap negeri. Berdasarkan anggaran penduduk semasa Jabatan Perangkaan Malaysia (DOSM) bagi 2025, Selangor mempunyai 7.4 juta penduduk, Johor 4.2 juta, Sabah 3.8 juta dan Sarawak 2.5 juta.

12. Apabila peruntukan dibahagikan dengan jumlah penduduk, gambaran menjadi lebih jelas:

- Sarawak: kira-kira RM801 per kapita

- Sabah: kira-kira RM481 per kapita

- Johor: kira-kira RM242 per kapita

- Selangor: kira-kira RM139 per kapita

13. Data ini mendedahkan satu nuansa penting yang sering hilang dalam perbahasan awam. Johor sebenarnya menerima peruntukan sekapita yang lebih tinggi berbanding Selangor, negeri yang juga merupakan enjin ekonomi utama negara. Apa yang menonjol bukanlah jurang antara Johor dan negeri-negeri di Semenanjung, sebaliknya jurang antara Johor dengan Sabah dan Sarawak, yang menerima antara dua hingga tiga kali ganda peruntukan sekapita Johor. Jurang ini, seperti yang akan dihuraikan, berkait rapat dengan komitmen perlembagaan khusus kepada Sabah dan Sarawak, bukan semata-mata budi bicara politik.

14. Sebahagian besar perbezaan ini juga dipengaruhi oleh komitmen Persekutuan di bawah semangat Perjanjian Malaysia 1963 (MA63), yang memberikan pertimbangan fiskal tambahan kepada Sabah dan Sarawak yang tidak terpakai kepada negeri-negeri lain di Semenanjung.

Mengapa Perbandingan RM40 Bilion Berbanding RM2-3 Bilion Tidak Memberi Gambaran Penuh

15. Perbandingan yang dibangkitkan dalam titah, sumbangan RM40 bilion berbanding pulangan RM2 hingga RM3 bilion, adalah perbandingan yang kuat dari segi retorik, tetapi ia membandingkan dua perkara yang tidak setanding dari segi skop.

16. Angka RM2 hingga RM3 bilion itu merujuk khusus kepada pemberian dan bantuan kewangan terus kepada kerajaan negeri Johor, sebagaimana ditunjukkan dalam Carta 21. Ia tidak merangkumi jumlah sebenar perbelanjaan Kerajaan Persekutuan di Johor, yang disalurkan terus melalui kementerian dan agensi persekutuan tanpa melalui kerajaan negeri, termasuk hospital, sekolah, universiti awam, balai polis, kem tentera serta projek infrastruktur persekutuan.

17. Sejauh mana jurang ini ketara dapat dilihat menerusi kes Sabah dan Sarawak. Dalam Belanjawan 2026, Sabah menerima peruntukan perbelanjaan pembangunan persekutuan tersendiri sebanyak RM6.9 bilion dan Sarawak RM6 bilion, jumlah yang jauh melebihi angka RM1.828 bilion dan RM2.003 bilion yang ditunjukkan dalam Carta 21 bagi kedua-dua negeri itu. Dalam erti kata lain, jika hanya angka "pemberian" dalam carta itu yang dirujuk, jumlah sebenar pulangan persekutuan kepada Sabah dan Sarawak akan terkurang nilai sehingga tiga atau empat kali ganda.

18. Logik yang sama secara munasabah terpakai kepada Johor. Sebagai contoh, Belanjawan 2026 turut memperuntukkan RM710 juta khusus untuk projek infrastruktur di Johor, termasuk naik taraf persimpangan Seksyen 16 Johor Bahru, Kulai, Gelang Patah dan pembinaan jalan Parit Panjang ke Tol Sedenak, peruntukan yang juga tidak termasuk dalam angka RM1.018 bilion dalam Carta 21. Walau bagaimanapun, tidak seperti Sabah dan Sarawak, angka rasmi yang mudah diakses dan disiarkan secara konsolidasi mengenai jumlah keseluruhan perbelanjaan pembangunan Persekutuan di Johor masih terhad. Ketidaktersediaan data sebegini, lebih daripada angka itu sendiri, mungkin sebahagian daripada masalah yang cuba dibangkitkan oleh titah Tunku Mahkota Ismail.

19. Justeru, perbandingan yang lebih jujur bukanlah RM40 bilion sumbangan berbanding RM2-3 bilion pulangan, sebaliknya soalan yang lebih tepat: berapakah jumlah keseluruhan perbelanjaan Persekutuan, pemberian, pembangunan dan perkhidmatan kementerian, yang benar-benar disalurkan ke Johor setiap tahun, dan mengapa angka ini tidak disiarkan secara jelas seperti yang dilakukan bagi Sabah dan Sarawak?

Adakah Formula Agihan Benar-Benar Tidak Telus?

20. Dakwaan bahawa formula agihan peruntukan tidak telus perlu diperhalusi, kerana sebahagian daripada sistem ini sebenarnya berasaskan peruntukan perlembagaan yang jelas, manakala sebahagian lain bersifat budi bicara dan tidak disiarkan secara konsolidasi.

21. Di bawah Jadual Kesepuluh Perlembagaan Persekutuan, dua jenis pemberian utama, Pemberian Mengikut Kepala (Capitation Grant) berasaskan jumlah penduduk, dan Pemberian Jalan Negeri (State Road Grant) berasaskan panjang jalan yang diselenggara negeri, mempunyai formula yang ditetapkan secara perlembagaan. Pemberian Khas kepada Sabah dan Sarawak di bawah semangat Perjanjian Malaysia 1963 juga diumumkan secara terbuka; kadarnya dinaikkan daripada RM300 juta pada 2023 kepada RM600 juta bagi 2026, sebagaimana diumumkan sendiri oleh Perdana Menteri di Dewan Rakyat.

22. Namun, peruntukan perbelanjaan pembangunan tahunan bagi setiap negeri, iaitu komponen yang jauh lebih besar nilainya berbanding pemberian berformula tersebut, tidak diagihkan menurut satu formula tunggal yang disiarkan kepada orang ramai. Ia ditentukan menerusi proses perancangan pembangunan kementerian demi kementerian, projek demi projek, dengan pertimbangan dasar nasional, keperluan strategik dan rundingan antara kerajaan negeri dengan Kerajaan Persekutuan. Tiada dokumen tunggal yang menggabungkan jumlah penduduk, kadar kemiskinan, sumbangan KDNK dan kos logistik ke dalam satu formula pemberat yang boleh disemak oleh rakyat.

23. Justeru, tuduhan "tidak telus" lebih tepat diarahkan kepada komponen pembangunan budi bicara ini, bukan keseluruhan sistem federalisme fiskal. Ini juga bermakna penyelesaiannya lebih spesifik: bukan mencipta semula keseluruhan sistem, sebaliknya menerbitkan satu jadual tahunan yang menggabungkan kesemua bentuk perbelanjaan persekutuan, pemberian berformula, pemberian khas, dan perbelanjaan pembangunan kementerian, bagi setiap negeri, seperti yang telah dilakukan secara terhad untuk Sabah dan Sarawak menerusi pengumuman MA63.

Adakah Negeri Pembangkang Menerima Kurang, dan Apa Risikonya Jika Ketidakseimbangan Berterusan?

24. Dakwaan bahawa negeri yang ditadbir pembangkang menerima peruntukan lebih kecil bukan isu baharu, dan telah dibangkitkan oleh pelbagai negeri sejak beberapa dekad lalu tanpa mengira parti yang memerintah di peringkat Persekutuan. Walau bagaimanapun, dakwaan ini tidak boleh dibuktikan hanya melalui perbandingan jumlah peruntukan secara kasar; ia memerlukan analisis yang mengambil kira jumlah penduduk, kadar kemiskinan, keluasan negeri, tahap pembangunan sedia ada dan peruntukan sekapita, sebagaimana ditunjukkan oleh perbandingan Johor-Selangor-Sabah-Sarawak di atas, yang mencabar naratif mudah "negeri pembangkang vs negeri kerajaan".

25. Apa yang lebih penting berbanding membuktikan atau menafikan dakwaan ini ialah mewujudkan sistem yang mengurangkan ruang kepada persepsi ketidakadilan itu sendiri. Sekiranya ketidakseimbangan agihan terus berlaku, atau terus dilihat berlaku, walaupun tidak benar, implikasinya terhadap ekonomi negara boleh menjadi serius dalam jangka panjang. Negeri yang menjadi pemacu utama ekonomi negara mungkin merasakan sumbangan mereka tidak dihargai, sementara negeri yang kurang membangun terus bergantung kepada bantuan Persekutuan tanpa mencapai tahap pembangunan yang diharapkan. 

26. Ini boleh mewujudkan ketidakseimbangan pembangunan wilayah, mengurangkan daya saing ekonomi negeri tertentu, menjejaskan pelaburan swasta, dan akhirnya melemahkan semangat federalisme serta hubungan kerjasama antara Kerajaan Persekutuan dan kerajaan negeri.

27. Penyelesaian kepada kedua-dua risiko ini, tuduhan ketidakadilan dan ancaman kepada perpaduan federalisme, adalah sama: ketelusan. Kerajaan Persekutuan wajar mempertimbangkan penerbitan satu jadual tahunan komprehensif yang menggabungkan semua bentuk perbelanjaan persekutuan mengikut negeri, disertai penjelasan ringkas mengenai asas pertimbangan bagi setiap kategori peruntukan. Pendekatan ini bukan sahaja lebih adil, malah mampu meningkatkan keyakinan rakyat terhadap integriti sistem fiskal negara, tanpa memerlukan perubahan drastik kepada struktur perlembagaan sedia ada.

Penutup

28. Persoalan yang dibangkitkan oleh Tunku Mahkota Ismail akhirnya bukan sekadar tentang Johor. Ia adalah persoalan tentang masa depan federalisme Malaysia sendiri. Dalam sebuah negara yang semakin kompleks dan tidak seimbang dari segi pembangunan wilayah, rakyat berhak mengetahui bukan sahaja berapa banyak hasil yang dikutip daripada negeri mereka, tetapi juga bagaimana hasil tersebut diagihkan semula. Tanpa ketelusan itu, perdebatan mengenai keadilan fiskal akan terus berulang setiap kali timbul isu pembangunan antara negeri dan Persekutuan.

29. Malaysia memerlukan satu sistem agihan yang bukan sahaja adil, tetapi juga dilihat adil oleh rakyat. Ketelusan, akauntabiliti dan formula yang jelas akan menjadi asas penting bagi memastikan pembangunan yang lebih seimbang, mampan dan inklusif untuk semua negeri dalam Persekutuan.

30. Inilah masa untuk Malaysia membina semula federalisme fiskal yang lebih telus, adil dan diyakini oleh semua negeri. 

31. Federalisme yang berjaya bukanlah apabila semua negeri menerima jumlah yang sama, tetapi apabila semua negeri memahami mengapa mereka menerima jumlah yang berbeza.

Dr Armin Baniaz Pahamin

Presiden, Gerakan Ekonomi Malaysia (GEM)

ENGLISH

DOES JOHOR RECEIVE A FAIR FISCAL RETURN?

By Dr Armin Baniaz Pahamin

1. The recent remarks by the Regent of Johor, Tunku Mahkota Ismail, that "the Federal Government is the one leaking Johor" have sparked an important debate about the fiscal relationship between the Federal Government and the states within Malaysia's federal system.

2. This issue extends beyond the relationship between Johor and Putrajaya. It raises a broader and more fundamental question: whether Malaysia's fiscal federalism framework remains relevant, equitable, and transparent in meeting the development needs of its constituent states.

3. According to His Royal Highness, Johor contributes more than RM40 billion annually to the Federal Government, yet receives only RM2 billion to RM3 billion in return to meet the needs of nearly five million residents. If these figures are accurate, Johor ranks among the largest contributors of federal revenue, raising a legitimate question as to whether the state receives a fiscal return commensurate with its economic contribution.

4. To understand this issue, it is important to recognise that Malaysia operates under a federal system in which major revenue sources such as personal income tax, corporate income tax, sales and service tax (SST), customs duties, and other federal taxes are collected by the Federal Government. State governments, by contrast, rely on more limited revenue streams, including land premiums, land taxes, forestry revenues, water resources, and administrative fees.

5. Consequently, the Federal Government provides various forms of grants and financial assistance to state governments to bridge the gap between their development responsibilities and revenue-generating capacity.

6. From a public finance perspective, the allocation of federal transfers is generally influenced by several key considerations: development needs, population size, the cost of delivering public services, and the economic contribution of individual states. In practice, Malaysia's allocation system reflects a combination of these factors, although the level of transparency differs across various components of the system.

7. Economists refer to this phenomenon as **Vertical Fiscal Imbalance**, a situation in which the central government controls the majority of national revenues while state governments shoulder a significant share of development and service delivery responsibilities. This is not unique to Malaysia and can be observed in many federal countries, including Australia, Canada, and India.

What Do the 2026 Allocation Figures Reveal

8. According to Chart 21 of the 2026 Federal Grants Allocation to State Governments, total federal grants and assistance to state governments amount to RM10.26 billion.

Of this amount:

* Sarawak receives RM2.003 billion

* Sabah receives RM1.828 billion

* Selangor receives RM1.027 billion

* Johor receives RM1.018 billion

9. A more meaningful comparison, however, is on a per capita basis. Based on the Department of Statistics Malaysia (DOSM) population estimates for 2025:

* Sarawak: approximately RM801 per capita

* Sabah: approximately RM481 per capita

* Johor: approximately RM242 per capita

* Selangor: approximately RM139 per capita

10. These figures reveal an important nuance that is often overlooked in public discourse. Johor receives a higher per capita allocation than Selangor, another major economic engine of the country. At the same time, Sabah and Sarawak receive between two and three times more per capita than Johor.

11. This disparity is partly attributable to the special constitutional position of Sabah and Sarawak under the spirit of the Malaysia Agreement 1963 (MA63), as well as factors such as geographical size, logistical challenges, and higher development requirements.

Why the RM40 Billion versus RM2–3 Billion Comparison Does Not Tell the Full Story

12. The comparison between RM40 billion in contributions and RM2–3 billion in returns is rhetorically compelling, but it compares two fundamentally different categories.

13. The RM2–3 billion figure refers specifically to grants and financial transfers provided directly to the Johor state government. It does not include the Federal Government's total expenditure within Johor, such as spending on hospitals, schools, public universities, police stations, military facilities, and federally funded infrastructure projects.

14. This distinction is particularly evident in the cases of Sabah and Sarawak. While Chart 21 shows federal transfers of approximately RM1.8 billion to RM2 billion to these states, the 2026 Federal Budget separately allocates RM6.9 billion for development expenditure in Sabah and RM6 billion in Sarawak. This demonstrates that actual federal spending is substantially higher than the transfer figures alone would suggest.

15. A similar situation is likely to exist in Johor. For example, Budget 2026 allocated RM710 million for major infrastructure projects in the state, including road upgrades and transportation improvements. However, unlike Sabah and Sarawak, publicly accessible consolidated figures detailing total federal expenditure in Johor remain limited.

16. The more relevant question, therefore, is not whether Johor receives RM2 billion or RM3 billion, but rather: what is the total amount of federal expenditure that ultimately flows into Johor each year, and to what extent is that information readily available to the public?

Is the Allocation Formula Truly Opaque?

17. Not all components of Malaysia's fiscal transfer system lack transparency.

18. Under the Tenth Schedule of the Federal Constitution, several grants, including the Capitation Grant and the State Road Grant, are governed by clearly defined constitutional formulas.

19. However, annual development expenditure, which represents a substantially larger allocation, is determined through ministerial planning processes, national policy priorities, and negotiations between the Federal Government and state governments. There is no single publicly available formula that combines variables such as population, poverty levels, economic contribution, and logistical costs into a transparent allocation framework.

20. As such, concerns regarding transparency are more appropriately directed at the discretionary development expenditure component rather than the fiscal federalism system as a whole.

Do Opposition-Controlled States Receive Less?

21. Claims that opposition-controlled states receive smaller allocations have surfaced repeatedly over the years. However, such claims cannot be substantiated solely through comparisons of gross allocation figures.

22. A meaningful assessment must account for factors such as population size, poverty rates, geographical area, existing development levels, and per capita allocations.

23. More importantly, policymakers should focus on reducing the perception of unfairness itself. Whether actual or perceived, persistent disparities in resource allocation can undermine regional competitiveness, slow development, and weaken the cooperative spirit that underpins Malaysia's federal system.

24. One practical solution would be greater transparency. The Federal Government should consider publishing an annual consolidated report detailing all federal transfers and expenditures by state, together with the rationale underlying each allocation category.

Conclusion

25. Ultimately, the issue raised by Tunku Mahkota Ismail extends beyond Johor. It raises broader questions about the future of fiscal federalism in Malaysia.

26. In an increasingly complex and regionally diverse federation, citizens deserve to know not only how much revenue is generated from their states, but also how those resources are redistributed. Without greater transparency, debates over fiscal fairness will continue to resurface whenever questions arise regarding development disparities between the Federal Government and the states.

27. Malaysia requires a fiscal allocation framework that is not only fair, but is also perceived to be fair by the public. Greater transparency, accountability, and access to comprehensive fiscal data will be essential in ensuring more balanced and sustainable development across all states.

28. The time has come for Malaysia to strengthen its fiscal federalism framework so that it becomes more transparent, equitable, and trusted by all stakeholders.

29. A successful federal system is not one in which every state receives the same amount, but one in which every state understands why it receives a different amount.

Dr Armin Baniaz Pahamin

President, Gerakan Ekonomi Malaysia (GEM)