KRISIS KOS KESIHATAN NEGARA ADALAH KEGAGALAN STRUKTUR SISTEM, BUKAN SEKADAR ISU HOSPITAL SESAK

1. Krisis kos kesihatan negara kini semakin kritikal walaupun peruntukan Belanjawan Persekutuan untuk sektor kesihatan meningkat dengan ketara selepas pandemik.

2. Ruang fiskal sebenar untuk memperkukuh kapasiti sistem kesihatan awam semakin sempit akibat fenomena crowding out dan struktur perbelanjaan yang tidak selari dengan tekanan kos sebenar sektor kesihatan, meskipun belanjawan negara meningkat setiap tahun.

3. Malaysia kini sedang berdepan satu krisis kesihatan nasional yang bersifat struktur, sistemik dan berpotensi menggugat kestabilan sosial serta ekonomi negara.

4. Krisis ini bukan sekadar isu hospital awam yang sesak atau kenaikan caj hospital swasta, tetapi mencerminkan kegagalan reka bentuk sistem pembiayaan kesihatan yang gagal mengawal harga, gagal mengurus risiko secara nasional dan gagal memastikan kebolehcapaian rawatan secara universal.

5. Analisis ekonomi menunjukkan bahawa negara sedang memasuki fasa keruntuhan kebolehcapaian rawatan.

6. Majoriti rakyat termasuk golongan berpendapatan sederhana semakin tidak mampu menampung kos rawatan asas.

7. Inflasi perubatan negara yang kini mencecah sekitar lima belas peratus setahun bukan sekadar berpunca daripada kenaikan kos operasi biasa, tetapi didorong oleh ketiadaan kawalan tarif nasional hospital swasta. 

8. Amalan penetapan harga berlebihan, serta kepekatan pasaran hospital swasta kepada beberapa kumpulan korporat besar membolehkan penetapan harga secara dominan. 

9. Hubungan tidak sihat antara hospital dan syarikat insurans membentuk kitaran inflasi yang berkait rapat.

10. Caj hospital yang meningkat memaksa syarikat insurans menaikkan premium, dan kenaikan premium pula menggalakkan hospital terus menaikkan caj kerana pasaran dilindungi oleh perlindungan insurans.

11. Akibatnya, premium insurans kesihatan melonjak antara empat puluh hingga tujuh puluh peratus dalam tempoh singkat. 

12. Ini mewujudkan realiti baharu di mana semakin ramai rakyat yang memiliki polisi insurans tetapi secara praktikalnya, mereka tidak lagi mampu menggunakannya. 

13. Dari sudut ekonomi insurans, Malaysia kini memasuki fasa keruntuhan kolam risiko nasional, di mana peningkatan premium menyebabkan ramai pencarum menarik diri.

14. Kolam risiko menjadi semakin kecil, premium terus melonjak, dan syarikat insurans mula mengeluarkan hospital daripada senarai panel. 

15. Ini sekali gus mengehadkan akses rawatan rakyat dan mempercepatkan pembanjiran hospital awam.

16. Lebih membimbangkan, lebih separuh pencarum KWSP tidak mempunyai simpanan Akaun 2 yang mencukupi untuk menampung kos rawatan swasta yang kini mencecah puluhan hingga ratusan ribu ringgit. 

17. Kebergantungan kepada simpanan individu sebagai mekanisme pembiayaan kesihatan adalah pendekatan yang silap kerana kesihatan memerlukan kolam risiko nasional, bukannya tabungan peribadi yang terhad dan tidak seimbang.

18. Kesesakan hospital awam yang semakin kritikal bukan berpunca daripada pilihan rakyat, tetapi akibat migrasi secara terpaksa apabila rawatan swasta menjadi tidak mampu dibayar. 

19. Keadaan ini diperburuk oleh fenomena penghijrahan pakar perubatan ke luar negara dan ke sektor swasta, yang memaksa hospital menaikkan pakej gaji pakar dan seterusnya memindahkan kos tersebut ke bil pesakit. 

20. Setiap gelombang kehilangan pakar menterjemah kepada kenaikan caj rawatan baharu, mewujudkan saluran inflasi jangka panjang yang sukar dihentikan.

21. Pada masa yang sama, model hospital korporat tersenarai yang mengutamakan pertumbuhan keuntungan tahunan telah menukar rawatan kesihatan menjadi produk kewangan. 

22. Prosedur dan rawatan tambahan sering didorong oleh sasaran hasil, bukan keperluan klinikal semata-mata. 

23. Kegagalan kawalan harga peranti dan ubat-ubatan import pula membolehkan harga di markup dengan melampau. 

24. Harga ke atas implan, stent, valve jantung dan ubat kanser meningkat berlipat ganda, sekali gus melonjakkan kos ICU, pembedahan dan rawatan onkologi ke tahap yang tidak munasabah.

25. Lebih serius, hospital swasta Malaysia tidak diwajibkan menyumbang kepada tanggungjawab sosial kesihatan nasional. 

26. Mereka tidak terikat menerima pesakit kos rendah, tidak diwajibkan menyumbang kepada tabung nasional dan tidak tertakluk kepada kadar subsidi silang, menyebabkan keseluruhan beban rawatan rakyat ditanggung hampir sepenuhnya oleh hospital awam dan fiskal kerajaan. 

27. Dalam masa yang sama, struktur insurans komersial yang diimport daripada model negara kaya diaplikasikan kepada masyarakat berpendapatan sederhana.

28. Ini menyebabkan premium meningkat lebih pantas daripada pertumbuhan gaji, perlindungan semakin menyusut dan deduktibel semakin tinggi, seterusnya melemahkan daya tahan kelas menengah.

29. Krisis ini akan bertambah parah apabila Malaysia memasuki fasa masyarakat menua dengan lonjakan penyakit kronik seperti diabetes, kanser, jantung dan dialisis.

30. Tanpa sistem kawalan kos nasional akan meletupkan perbelanjaan kesihatan secara eksponen dan berpotensi melumpuhkan sistem awam. 

31. Lebih membimbangkan, Malaysia masih belum mempunyai sebuah badan ekonomi kesihatan nasional yang menetapkan harga rujukan, menganalisis kos-efektif rawatan dan mengawal had markup, menyebabkan kos kesihatan berkembang tanpa had yang munasabah.

32. Sehubungan itu, negara memerlukan satu pembaharuan struktur melalui penubuhan National Health Insurance Trust sebagai institusi pusat perlindungan kesihatan nasional.

33. Institusi ini bertanggungjawab mengawal tarif rawatan, mengurus kolam risiko kesihatan rakyat, menjamin premium yang mampu dibayar, mengagihkan beban antara sektor awam dan swasta serta memastikan liputan kesihatan asas universal. 

34. Model ini telah terbukti berjaya di Thailand, Indonesia, Korea Selatan dan Jepun dalam mengekang inflasi perubatan serta mengekalkan perlindungan kesihatan menyeluruh.

35. Sekiranya keadaan ini dibiarkan tanpa reformasi sistemik, negara akan berdepan peningkatan muflis perubatan, kejatuhan produktiviti buruh, hakisan kelas menengah, tekanan fiskal yang lebih berat kepada kerajaan serta ketidakstabilan sosial jangka panjang. 

36. Kesihatan bukan komoditi elit, tetapi hak asas rakyat dan infrastruktur ekonomi negara. 

37. Tanpa pembaharuan menyeluruh, Malaysia sedang bergerak ke arah sebuah negara dua tingkat kesihatan, satu untuk rakyat biasa dan satu lagi untuk golongan berada yang tidak mampan dari sudut ekonomi dan berbahaya dari sudut sosial.

38. Pada 6 January 2026, Parti Pejuang Johor membuat kenyataan mendakwa negara kini sedang berdepan krisis kesihatan yang semakin meruncing apabila hospital awam kian sesak, manakala caj rawatan hospital swasta pula terus meningkat ke tahap yang semakin membebankan rakyat. 

39. Dapatan itu bukan sekadar isu persepsi, tetapi selari dengan analisis ekonomi yang menunjukkan bahawa Malaysia kini sedang memasuki fasa keruntuhan kebolehcapaian rawatan kesihatan. 

Salam hormat,
Dr Armin Baniaz Pahamin
Presiden Gerakan Ekonomi Malaysia
KUALA LUMPUR, 7 Januari 2026 

Melayu Tidak Gagal

1. Surat terbuka Ketua Pemuda Amanah Perlis Dr. Ahmad Fadhzil Mohamad, kelihatan jujur dan kritikal, namun secara struktur ia membina kesimpulan yang berbahaya.

2.⁠ ⁠Ia meletakkan kegagalan ekonomi Melayu sebagai kegagalan bangsa, bukan kegagalan sistem pembangunan negara yang membentuk realiti tersebut.

3.⁠ ⁠Bangsa bukan pembina struktur ekonomi; bangsa ialah subjek yang hidup dalam sistem yang dibentuk oleh dasar, negara dan warisan sejarah.

4.⁠ ⁠Melayu tidak mewarisi kapitalisme sebagai pemilik, tetapi mewarisi sistem dual-ekonomi kolonial yang menempatkan mereka sebagai tenaga buruh dan penerima subsidi.

5.⁠ ⁠Pemilikan modal, industri dan rantaian perdagangan dikekalkan dalam struktur elit tertutup yang tidak pernah benar-benar dibongkar selepas merdeka malah disesuaikan semula dalam bentuk konsesi, kartel, monopoli dan GLC yang tertutup.

6.⁠ ⁠Maka persoalan sebenar bukan mengapa Melayu ‘gagal menguasai ekonomi’, tetapi mengapa negara gagal membina sistem pemilikan nasional yang membolehkan Melayu membentuk kelas kapital mereka sendiri.

7.⁠ ⁠Data Bank Negara dan DOSM menunjukkan pemilikan ekuiti Melayu kekal sekitar 20 peratus, dengan penguasaan yang sangat rendah dalam sektor strategik seperti farmasi, perkilangan, logistik dan perdagangan besar.

8.⁠ ⁠Ini bukan masalah mentaliti, tetapi masalah struktur.

9.⁠ ⁠Negara membina elit, tetapi tidak membina ekosistem kapital rakyat.

10.⁠ ⁠Model pembangunan berasaskan patronage telah melahirkan kelas rent-seeking yang bergantung kepada kuasa politik, bukan produktiviti dan inovasi.

11.⁠ ⁠Melayu dijadikan penyokong politik, bukan pemilik sistem ekonomi.

12.⁠ ⁠Apabila kuasa tergelincir, mereka kehilangan bukan sahaja jawatan, tetapi juga sumber ekonomi kerana tiada pemilikan mapan.

13.⁠ ⁠Dominasi ekonomi pihak lain pula bukan hasil ‘kegagalan Melayu sendiri’, tetapi akibat liberalisasi pasaran tanpa pemindahan teknologi, dasar terbuka tanpa perlindungan peralihan, serta ketiadaan pelan pemilikan industri nasional yang berdaya tahan.

14.⁠ ⁠Generasi muda tidak menolak Melayu, mereka menolak sistem lama yang menormalisasikan rent-seeking, nepotisme dan ekonomi tertutup.

15.⁠ ⁠Mereka bertanya bukan siapa memegang kuasa, tetapi siapa memiliki industri, teknologi, data dan rantaian nilai masa depan.

16.⁠ ⁠Hingga hari ini, jawapannya bukan Melayu!! bukan kerana Melayu gagal, tetapi kerana sistem tidak pernah membenarkan Melayu membina pemilikan sebenar.

17.⁠ ⁠Hakikat paling penting ialah kegagalan ekonomi Melayu ialah kegagalan negara.

18.⁠ ⁠Menyalahkan bangsa hanya mengalihkan fokus daripada reform struktur sebenar dan membuka ruang kepada penghakisan perlindungan perlembagaan atas nama “reformasi”.

19.⁠ ⁠Melayu tidak memerlukan slogan baharu. Melayu memerlukan rekonstruksi sistem ekonomi nasional, daripada pendidikan teknikal, pembiayaan perusahaan, rantaian bekalan, pemilikan industri hingga dasar perolehan negara.

20.⁠ ⁠Rekonstruksi ini menuntut satu reset politik nasional yang sebenar.

21.⁠ ⁠Dalam konteks ini, kesatuan Melayu bukan slogan emosi, tetapi prasyarat strategik.

22.⁠ ⁠Tanpa kesatuan, tidak wujud kekuatan legislatif mencukupi untuk merombak struktur lama dan membina ekosistem kapital rakyat.

23.⁠ ⁠Selagi kuasa politik Melayu berselerak, struktur tertutup akan terus dilindungi oleh kepentingan yang lebih tersusun.

24.⁠ ⁠Reset politik ialah pintu masuk kepada reset ekonomi. Tanpa penyatuan Melayu, pintu itu tidak akan terbuka.

25. Dr. Ahmad Fadhzil Mohamad dan ahli-ahli serta pemimpin melayu parti Amanah juga boleh menyertai Payung besar melayu dan sama-sama kita reset ekonomi dan politik Malaysia.

Salam hormat,

Dr Armin Baniaz Pahamin 

Adakah Perikatan Nasional masih relevan? Realignment Politik Melayu dan Masa Depan Negara.

 1.⁠ ⁠Desas-desus mengenai kebangkitan semula Muafakat Nasional yang menghimpunkan UMNO, PAS dan Bersatu semakin rancak diperkatakan dalam landskap politik semasa.

 2.⁠ ⁠Ia muncul dalam konteks yang lebih luas iaitu ketidakstabilan dalaman Perikatan Nasional (PN) pasca peletakan jawatan Tan Sri Muhyiddin Yassin sebagai Pengerusi PN, yang telah mewujudkan kekosongan kepimpinan strategik serta mengundang persaingan pengaruh antara komponen utama gabungan tersebut.

 3.⁠ ⁠PAS telah menyatakan kesediaan untuk menerajui kepimpinan PN namun realitinya, gabungan akan melalui fasa political reconfiguration yang memerlukan tempoh peralihan bagi membina semula kestabilan institusi, penyelarasan kepimpinan serta kejelasan hala tuju strategik.

 4.⁠ ⁠Pergolakan di Perlis, apabila Menteri Besar daripada PAS digugurkan dan digantikan oleh wakil Bersatu menambah lagi dimensi krisis kepercayaan dalam PN.

 5.⁠ ⁠Ia bukan sekadar isu negeri, tetapi manifestasi kepada ketidaksefahaman strategik antara komponen gabungan, sekali gus memberi isyarat jelas bahawa PN sedang berdepan krisis kohesi dalaman.

 6.⁠ ⁠Dalam masa yang sama, Ketua Pemuda UMNO, Datuk Dr Mohamad Akmal Saleh, telah menganjurkan Konvensyen Khas Pemuda UMNO yang menghasilkan resolusi jelas menyokong penyatuan UMNO dan PAS sebagai dua parti Melayu terbesar. 

 7.⁠ ⁠Resolusi ini bukan sekadar inisiatif sayap parti, tetapi membawa implikasi besar terhadap pembentukan semula blok politik Melayu nasional.

 8.⁠ ⁠Lebih signifikan, khabar angin bahawa Bersatu mungkin membentuk kerjasama baharu bersama Pakatan Harapan sekiranya UMNO menarik diri daripada gabungan sedia ada menandakan bahawa landskap politik Melayu kini sedang bergerak ke arah realignment strategik yang berisiko tinggi terhadap kestabilan jangka panjang.

 9.⁠ ⁠Dalam seluruh percaturan politik semasa, satu hakikat semakin terserlah. 

10.⁠ ⁠Gerakan penyatuan yang dilaungkan hari ini lebih tertumpu kepada kelangsungan parti politik, bukan kepada pembinaan kekuatan nasional jangka panjang.

11.⁠ ⁠Semboyan ‘penyatuan bangsa’ diangkat sebagai alat untuk mengukuhkan kedudukan parti, menjadikannya relevan dalam landskap persaingan politik. 

12.⁠ ⁠Namun, selagi penyatuan terus dirangka dalam sempadan kepartian, usaha membina kekuatan kolektif negara akan terus berhadapan dengan cabaran struktural yang berpanjangan.

13.⁠ ⁠Sejarah dan pengalaman politik negara membuktikan bahawa politik kepartian semata-mata tidak mampu melahirkan penyatuan strategik yang mampan. 

14.⁠ ⁠Penyatuan yang sebenar menuntut satu perubahan paradigma daripada politik parti kepada politik kenegaraan; daripada persaingan organisasi kepada kesepaduan nasional.

15.⁠ ⁠Dalam konteks ini, parti politik perlu difahami sebagai instrumen pilihan raya, bukan matlamat perjuangan. 

16.⁠ ⁠Ia adalah vehicle demokrasi, bukan identiti perjuangan. 

17.⁠ ⁠Yang perlu diangkat sebagai keutamaan ialah kekuatan bangsa, kestabilan negara dan masa depan generasi.

18.⁠ ⁠Seruan penyatuan ini telah lama ditegaskan oleh Tun Dr Mahathir Mohamad sebagai suatu keperluan strategik negara, bahawa penyatuan tidak boleh digerakkan melalui elit parti semata-mata, tetapi mesti lahir daripada kesedaran nasional yang merentasi sempadan organisasi dan logo.

19.⁠ ⁠Prinsip ini pernah dizahirkan dalam sejarah politik moden negara apabila pelbagai kekuatan politik dan masyarakat sivil disatukan di bawah satu payung strategik demi perubahan nasional, menggunakan satu platform pilihan raya sebagai instrumen, bukan sebagai pusat identiti perjuangan. 

20.⁠ ⁠Ia membuktikan bahawa penyatuan kenegaraan mampu mengatasi politik kepartian.

21.⁠ ⁠Menjelang fasa politik nasional yang akan datang, keutamaan negara seharusnya kembali kepada satu agenda yang jelas iaitu membina kesepaduan, memperkukuh keyakinan rakyat, dan memulihkan mandat demokratik melalui pertandingan yang sihat, telus dan berteras prinsip.

22.⁠ ⁠Penyatuan yang sebenar bukan sekadar slogan. Ia adalah strategi kebangsaan.

23.⁠ ⁠Dan hanya dengan penyatuan berteras bangsa bukan parti, barulah kestabilan, kemenangan demokrasi dan masa depan Malaysia dapat dijamin.

24.⁠ ⁠Seruan Dr Akmal Salleh untuk UMNO dan PAS bersatu di terima baik danalu-alukan malah UMNO juga digalakkan menarik sokongan dan keluar dari Kerajaan Perpaduan.

25.⁠ ⁠Sama penting, malah lebih kritikal ialah untuk Dr Akmal Saleh memperkukuh kesepaduan politik dalam kalangan akar umbi, khususnya dalam UMNO, agar penyatuan yang dibina berteraskan kesedaran bangsa, tanggungjawab sejarah dan komitmen bersama terhadap kestabilan negara.

26.⁠ ⁠Kita perkasakan bangsa melayu. Kita satukan bangsa melayu sebagai teras negara dibawah Payung Besar Tun Dr Mahathir yang tidak impikan apa-apa jawatan kecuali untuk melihat bangsa melayu bersatu dan membentuk kerajaan. 

27.⁠ ⁠Kita bersatu sebagai orang melayu, kita akan menang pilihanraya.

Salam hormat

Dr Armin Baniaz Pahamin

KESELAMATAN NEGARA TIDAK BOLEH DIKOMPROMI

KESELAMATAN NEGARA TIDAK BOLEH DIKOMPROMI

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

1. Angkatan Tentera Malaysia (ATM) merupakan benteng utama kedaulatan dan keselamatan negara.

2. ATM bukan sekadar sebuah institusi pentadbiran, tetapi teras strategik pertahanan nasional yang menjamin kelangsungan negara, kestabilan politik dan keselamatan rakyat.

3. Oleh itu, sebarang isu yang menyentuh tadbir urus, perolehan dan integriti ATM bukan isu dalaman semata-mata tetapi ia adalah isu keselamatan negara.

4. Pendedahan awam dan siasatan berterusan berkaitan projek perolehan Tentera Darat Malaysia telah menimbulkan kebimbangan nasional yang serius. 

5. Perolehan pertahanan bukan sekadar urusan kontrak, tetapi berkait secara langsung dengan kesiapsiagaan tempur, keberfungsian sistem senjata, keupayaan operasi, serta nyawa anggota yang mempertahankan negara.

6. Adakah keselamatan negara sedang terdedah akibat kelemahan tadbir urus pertahanan?

7. Keputusan kerajaan merehatkan Panglima Tentera Darat sementara menunggu siasatan adalah langkah strategik yang wajar bagi memastikan keselamatan negara tidak dikompromi oleh konflik kepentingan, tekanan institusi atau gangguan terhadap siasatan.

8. Dalam konteks keselamatan moden, ancaman bukan sahaja datang dari luar sempadan, tetapi juga dari dalam sistem melalui rasuah, kebocoran tadbir urus, sabotaj institusi dan penyusupan kepentingan komersial ke dalam struktur pertahanan negara.

9. Negara memerlukan warganegara berprinsip seperti Badrul Hisham Shaharin (Chegu Bard) dan pasukannya yang berani menjalankan peranan sebagai pemantau sivik atau ’watchdog’.

10. Mereka bukan ancaman kepada negara, tetapi barisan pertahanan moral yang mencegah keselamatan negara daripada dikompromi secara senyap.

11. Pengalaman antarabangsa membuktikan bahawa rasuah dalam perolehan pertahanan merupakan antara ancaman keselamatan paling berbahaya.

12. Di United Kingdom, skandal BAE Systems telah memaksa reformasi besar sistem perolehan pertahanan selepas pendedahan rasuah kontrak jet pejuang. 

13. Manakala di Korea Selatan, skandal perolehan senjata mengakibatkan panglima dan pegawai kanan dipenjarakan serta menjejaskan kesiapsiagaan negara.

14. Di India pula, skandal AgustaWestland melumpuhkan perlindungan keselamatan kepimpinan negara untuk tempoh yang panjang.

15. Kesemua kes ini membuktikan bahawa rasuah pertahanan bukan sekadar jenayah kewangan, tetapi ancaman langsung kepada keselamatan negara.

16. Chegu Bard dan pasukan pemantau sivik bukan ancaman kepada negara, mereka adalah benteng pertahanan moral negara.

17. Pendedahan penyelewengan angkatan tentera malaysia bukanlah serangan terhadap ATM tetapi ia adalah pembelaan terhadap ATM. 

18. Mereka bukan musuh institusi, mereka adalah penjaga integriti institusi.

19. Malaysia tidak kekurangan undang-undang. Yang kita kekurangan ialah keberanian kolektif untuk 

menguatkuasakannya.

20. Budaya takut menegur mesti ditamatkan dan digantikan dengan budaya akauntabiliti strategik, ketelusan pertahanan dan keberanian sivik.

21. Negara yang kuat bukan negara yang menutup suara rakyat,
tetapi negara yang berani mendengar kebenaran.

22. Siasatan terhadap projek perolehan Tentera Darat mesti dijalankan secara telus, bebas dan bertanggungjawab, dan perkembangannya wajar dimaklumkan secara berkala kepada rakyat. 

23. Ketelusan ini penting untuk memulihkan keyakinan awam, melindungi ATM dan memastikan keselamatan negara tidak dikompromi oleh mana-mana kepentingan.

24. Sekiranya siasatan dan proses perundangan mendapati wujud sebarang kesalahan, pihak yang bertanggungjawab mesti dihukum sekeras-kerasnya mengikut undang-undang sebagai teladan agar keselamatan negara tidak dikompromi, kerana merekalah yang telah diberi amanah untuk menjaga kepentingan dan keselamatan negara.

Salam hormat

Dr Armin Baniaz Pahamin

Pengerusi PN baru harus Menjadi Penyatu dan bukan Calon Perdana Menteri

1. Peletakan jawatan Tan Sri Muhyiddin Yassin sebagai Pengerusi Perikatan Nasional (PN) berkuat kuasa 1 Januari 2026 membuka satu ruang pembaharuan kepimpinan yang amat signifikan dan mesti dimanfaatkan secara matang, strategik serta berlandaskan kepentingan jangka panjang gabungan ini.

2. Perkembangan tersebut turut disusuli dengan peletakan jawatan beberapa pemimpin kanan lain dalam struktur PN, termasuk Datuk Seri Mohamed Azmin Ali sebagai Setiausaha Agung PN serta jawatan-jawatan berkaitan di peringkat negeri. 

3. Keadaan ini mencerminkan bahawa PN kini berada dalam fasa transisi kepimpinan yang kritikal dan memerlukan kestabilan baharu.

4. Dalam masa yang sama, dinamika dalaman PN yang dipaparkan melalui laporan media menunjukkan keperluan mendesak untuk suatu proses penstrukturan semula kepimpinan yang lebih tersusun, inklusif dan berteraskan konsensus, khususnya menjelang Pilihan Raya Umum akan datang.

5. Dalam kerangka teori pengurusan gabungan (coalition governance), krisis transisi kepimpinan lazimnya mengundang dua risiko utama, iaitu fragmentasi dalaman yang berpunca daripada perebutan mandat dan perbezaan strategi antara komponen, serta kekaburan naratif kepada akar umbi mengenai arah tuju dan identiti sebenar gabungan.

6. Justeru, PN wajar melantik seorang pengerusi yang bukan sekadar pemegang jawatan, tetapi berfungsi sebagai simbol penyatuan nasional Melayu yang mampu mengurus kepelbagaian kepentingan parti komponen secara adil, seimbang dan berwibawa.

7. Sehubungan itu, saya menyatakan sokongan terbuka agar Tun Dr. Mahathir Mohamad dipertimbangkan dan dipersetujui melalui konsensus Majlis Tertinggi PN sebagai Pengerusi Baharu Perikatan Nasional.

8. Tun merupakan seorang negarawan yang diiktiraf merentasi generasi. 

9. Wibawa dan pengalaman beliau amat penting untuk memulihkan keyakinan akar umbi, menurunkan suhu ketegangan dalaman, serta mengembalikan disiplin politik dalam kalangan komponen PN.

10. Dalam landskap pembangkang semasa, PN memerlukan seorang arbiter yang tidak dilihat mewakili mana-mana puak atau komponen secara eksklusif. 

11. Seorang pengerusi yang berfungsi sebagai pengimbang lebih berupaya memimpin musyawarah dan membina kesepakatan, bukan memenangi persaingan dalaman.

12. Bagi memantapkan keyakinan semua pihak, cadangan ini wajar disertai dengan satu prinsip yang jelas, iaitu Tun memegang jawatan Pengerusi sebagai penyatu, bukan sebagai calon Perdana Menteri. 

13. Prinsip ini penting bagi mengelakkan persepsi bahawa jawatan pengerusi dijadikan landasan untuk menguasai agihan kuasa atau membina laluan peribadi ke Putrajaya. 

14. Sekiranya Tun bersetuju, satu komitmen awam berhubung perkara ini akan mengukuhkan legitimasi kepimpinan beliau.

15. Gesaan Pemuda PN agar keputusan-keputusan besar dibuat melalui konsensus Majlis Tertinggi PN perlu dijadikan amalan institusi yang berterusan, bukan sekadar reaksi sementara terhadap krisis.

16. Sebagai pengerusi, Tun berperanan memperkukuh tadbir urus dalaman PN supaya setiap parti komponen berasa dihormati, dilindungi dan diberikan ruang yang adil dalam proses membuat keputusan.

17. Lantikan ini berpotensi mengangkat PN sebagai payung besar Melayu yang matang, berdisiplin dan bersatu, serta mampu menyusun kekuatan pembangkang untuk menawarkan alternatif kerajaan yang lebih berwibawa, stabil dan diyakini oleh rakyat.

Salam hormat,
Dr Armin Baniaz Pahamin

Dr Mohammed Taufiq Johari Menteri dari Parti Keadilan Rakyat Wajar Disiasat

Dr Mohammed Taufiq Johari Menteri dari Parti Keadilan Rakyat Wajar Disiasat: Isu Salah Guna Gelaran dan Penyalahgunaan Kepercayaan Awam

Oleh: Dr Armin Baniaz Pahamin

Pelantikan Ahli Parlimen Parti Keadilan Rakyat, Dr Mohammed Taufiq Johari, sebagai Menteri Belia dan Sukan baru-baru ini telah mencetuskan perbahasan awam yang serius, khususnya berhubung status kelayakan profesional serta dakwaan penglibatan beliau dalam amalan perubatan tanpa pendaftaran yang sah.

Isu ini bukan bersifat teknikal yang memerlukan tafsiran elit perundangan semata-mata. Ia adalah persoalan asas tentang integriti, ketelusan dan perlindungan awam. 

Beberapa peruntukan undang-undang negara kelihatan terlibat secara langsung dan wajar diberi penelitian sewajarnya oleh pihak berkuasa.

Seksyen 416 Kanun Keseksaan – Penyamaranaan Identiti Profesional Seksyen 416 memperuntukkan kesalahan menyamar sebagai seseorang yang berkelayakan atau berlesen bagi tujuan memperdaya pihak lain. 

Terdapat dakwaan bahawa Dr Taufiq telah mengendalikan rawatan pesakit di Klinik Dr Hadi, Sungai Petani dengan menggunakan gelaran dan perwatakan sebagai seorang pengamal perubatan, sedangkan beliau bukan seorang doktor perubatan yang berdaftar.

Jika disabitkan kesalahan, beliau boleh dihukum penjara sehingga tujuh (7) tahun, atau denda, atau kedua-duanya sekali.

Seksyen 420 Kanun Keseksaan – Penipuan untuk Mendapat Manfaat. Seksyen ini merangkumi kesalahan menipu bagi mendapatkan harta, kedudukan atau faedah. 

Dalam konteks ini, wujud dakwaan bahawa Dr Taufiq telah mempromosikan dirinya sebagai seorang pegawai perubatan bertauliah bagi meraih sokongan dan kepercayaan pengundi, termasuk menawarkan perkhidmatan perubatan semasa kempen pilihan raya, yang kemudiannya membawa kepada kemenangan pilihan raya dan manfaat politik.

Jika disabitkan, hukuman boleh mencecah penjara antara satu (1) hingga sepuluh (10) tahun, sebatan serta denda.

Akta Perubatan 1971 – Amalan Perubatan Tanpa Pendaftaran. Di bawah Akta Perubatan 1971, hanya individu yang berdaftar dengan Malaysian Medical Council (MMC) dibenarkan mengamal perubatan di Malaysia. 

MMC sendiri telah mengesahkan bahawa Dr Taufiq bukan seorang pengamal perubatan berdaftar. Maka, sebarang bentuk rawatan yang dilakukan oleh beliau boleh diklasifikasikan sebagai amalan perubatan haram.

Kesalahan ini membawa hukuman penjara sehingga tiga (3) tahun atau denda sehingga RM50,000 atau kedua-duanya sekali.

Isu ini bukan semata-mata berkisar kepada seorang individu atau jawatan menteri semata-mata, tetapi menyentuh prinsip asas perlindungan pengguna, keselamatan pesakit dan kepercayaan rakyat terhadap institusi negara. 

Dalam sebuah negara hukum, tiada sesiapa yang berada di atas undang-undang. 

Kedudukan sebagai menteri kabinet, hubungan politik dengan Perdana Menteri, mahupun status sebagai anak kepada Yang di-Pertua Dewan Rakyat, Tan Sri Johari Abdul, tidak boleh dan tidak seharusnya dijadikan perisai daripada penelitian undang-undang. 

Prinsip kedaulatan undang-undang menuntut supaya setiap dakwaan salah laku disiasat secara bebas, telus dan tanpa pilih kasih.

Semasa Pakatan Harapan berada di bangku pembangkang, para pemimpin, khususnya daripada DAP lantang mengkritik UMNO, termasuk mempertikaikan kelayakan akademik Timbalan Perdana Menteri, Dato’ Seri Dr Ahmad Zahid Hamidi, dengan mempersoalkan kesahihan ijazah PhD beliau sebagai isu integriti awam.

Kini, setelah UMNO menjadi rakan sekutu dalam kerajaan, sensitiviti terhadap isu yang sama kelihatan berubah dengan drastik. 

Toleransi terhadap perkara yang dahulunya dikecam mencerminkan satu bentuk relativisme moral yang merosakkan wibawa reformasi yang pernah dijanjikan.

Begitu juga dengan UMNO. Di manakah pendirian prinsip dan integriti parti yang selama ini mengangkat naratif mempertahankan maruah institusi negara? 

Apakah peranan Pemuda UMNO dalam mempertahankan prinsip akauntabiliti, atau adakah mereka turut terperangkap dalam budaya kompromi kuasa yang mengaburkan sempadan antara kebenaran dan kepentingan?

Dalam sebuah negara hukum, konsistensi prinsip adalah asas kepada legitimasi politik. 

Reformasi tidak boleh bersifat selektif, dan integriti tidak boleh menjadi komoditi yang berubah mengikut konfigurasi kuasa. 

Oleh itu, saya menggesa pihak berkuasa untuk menjalankan satu siasatan bebas dan telus demi memelihara integriti sistem pentadbiran awam serta keyakinan rakyat terhadap kerajaan dan profesion perubatan negara.

Salam hormat

Dr Armin Baniaz Pahamin